ขบวนรถไฟวันสิ้นโลกของผม

เฉินมั่งทะลุมิติมายังโลกวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยฝูงซอมบี้และกลิ่นอายแห่งความตาย ผู้รอดชีวิตจำเป็นต้องกลายเป็น "ผู้ควบคุมรถไฟ" ออกตามหาทรัพยากรอย่างแร่ธาตุเพื่ออัปเกรดและเสริมแกร่งขบวนรถของตนเอง เพื่อใช้ในการหลบหนีจากฝูงซอมบี้และเอาชีวิตรอด หรือมิเช่นนั้นก็ต้องยอมตกเป็นทาสของผู้อื่น โดยปกติแล้ว "ชิ้นส่วนอุปกรณ์" ของรถไฟทุกขบวนจะมีขีดจำกัดในการอัปเกรด แต่เฉินมั่งกลับมีปานติดตัวมาแต่เกิดที่ทำให้เขาสามารถอัปเกรดชิ้นส่วนอุปกรณ์ได้โดยไร้ขีดจำกัด เมื่อชิ้นส่วนสีขาวกระจอกๆ ที่ผู้ควบคุมรถไฟคนอื่นมองข้ามอย่าง "ใบมีดติดรถ" หรือ "สว่าน" ถูกเขาอัปเกรดจนเลเวลพุ่งทะลุหลักร้อย เขาก็พบว่าตนเองได้กลายเป็นผู้ไร้เทียมทานไปเสียแล้ว นับแต่นั้น ขบวนรถไฟยักษ์ที่มีตู้โดยสารหลายร้อยตู้ซึ่งติดอาวุธครบมือจนถึงฟันเฟือง ก็เริ่มแผดเสียงคำรามแล่นไปบนดินแดนรกร้างแห่งวันสิ้นโลก... "ในโลกใบนี้มีคนเพียงสองประเภทเท่านั้น คือผู้ควบคุมรถไฟ หรือไม่ก็ทาส"