ซื้อปศุสัตว์

“เรื่องแค่นี้เอง นึกว่าอะไร อยากได้ตัวไหนเธอก็เลือกหยิบเอาไปเถอะ” “เถ้าแก่เนี้ยใจป้ำจริงๆ ขอให้ร่ำรวยๆ ค้าขายรุ่งเรืองนะคะ!” เมื่อได้รับอนุญาต จี้เหอก็เดินยิ้มร่าไปหยิบเครื่องเทศแต่ละชนิดมาอย่างละเม็ด เธอไม่ได้โลภเลยแม้แต่น้อย เพราะต้องการเพียงแค่เอาไปใช้เป็นตัวอย่างอัปเกรดมิติเท่านั้น เถ้าแก่เนี้ยหันไปสั่งเด็กในร้านให้รีบจัดของ แม้สินค้าจะขายตามน้ำหนักเป็นกิโลกรัม แต่เครื่องปรุงรสในสมัยนี้มักจะบรรจุลงถังแยกเป็นชิ้นเรียบร้อยแล้ว ไม่ค่อยมีแบบตักแบ่งขายเท่าไหร่นัก หลังจากเก็บรวบรวมเครื่องเทศเสร็จ จี้เหอเห็นว่าการจัดของยังต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่ เธอจึงบอกเถ้าแก่เนี้ยว่าจะกลับมาเอาของทีหลัง แล้วรีบบึ่งรถสามล้อกลับไปยังโซนธัญพืช ทางฝั่งนั้นจัดเตรียมของเสร็จพอดี เธอจึงให้คนช่วยยกของขึ้นรถสามล้อ รถม้าเหล็กคันเล็กวิ่งรอกไปกลับอยู่หลายเที่ยวจนในที่สุดก็ขนเสบียงทั้งหมดไปเก็บไว้ในที่ลับได้สำเร็จ เมื่อจัดการเรื่องธัญพืชและเครื่องปรุงเสร็จ สายตาของเธอก็พลันเหลือบไปเห็นโซนของแห้ง จึงแวะเข้าไปซื้อเห็ดหูหนู เห็ดหอม สาหร่ายคอมบุ สาหร่ายทะเล พุทราจีน และผักกาดแห้งมาอย่างละ 25 กิโลกรัม เบ็ดเสร็จแล้วเสียเงินไปอีก 7,000 หยวนก่อนจะจากมา เป้าหมายต่อไปคือร้านขายส่งเมล็ดพันธุ์ที่อยู่อีกด้านของตลาด ซึ่งที่นี่ทำให้เธอเปิดหูเปิดตาอย่างมาก เพราะธัญพืชแต่ละชนิดมีสายพันธุ์แยกย่อยขายเต็มไปหมดจนเธอไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน แม้แต่ข้าวโพดยังแบ่งง่ายๆ เป็นข้าวโพดหวาน ข้าวโพดข้าวเหนียว ข้าวโพดดำ ข้าวโพดธรรมดา และข้าวโพดน้ำมันสูง แถมภายใต้ชื่อพวกนี้ยังมีรหัสสายพันธุ์ที่แตกต่างกันอีกนับไม่ถ้วน จี้เหอให้เจ้าของร้านช่วยแนะนำ จนสุดท้ายก็ได้เมล็ดพันธุ์ผัก ผลไม้ ธัญพืช ฝ้าย และสมุนไพรที่ใช้ในชีวิตประจำวันมาครบถ้วน โดยเลือกสายพันธุ์ที่รสชาติดีและสามารถเก็บเมล็ดไว้ทำพันธุ์ต่อได้ พอหย่อนตัวลงนั่ง เธอก็เหลือบไปเห็นมันเทศ มันฝรั่ง และอ้อยที่กองอยู่บนพื้น จี้เหอก็ไม่ปล่อยให้หลุดมือ เหมามาอย่างละนิดอย่างละหน่อย แม้เจ้าของร้านจะแปลกใจที่เธอซื้อเยอะขนาดนี้ แต่ในเมื่อมีเงินมากองตรงหน้ามีหรือจะไม่คว้าไว้ เขาถึงขั้นแนะนำ 'ก้อนเชื้อเห็ด' เพิ่ม บอกว่าแค่เอากลับไปรดน้ำก็รอเก็บกินได้เลย เก็บได้ถึงสามรอบ จี้เหอจึงเลือกเห็ดเข็มทอง เห็ดนางฟ้า เห็ดออรินจิ และเห็ดหอมที่กินบ่อยๆ มาอย่างละ 40 ถุง ค่าเสียหายร้านนี้อยู่ที่ 1,000 หยวน แม้เมล็ดพันธุ์จะดูไม่แพง แค่ซองละ 1-2 หยวน แต่พอรวมจำนวนที่จี้เหอซื้อเข้าไป ราคาก็ไม่ได้น้อยเลย เถ้าแก่เห็นเธอเป็นลูกค้ารายใหญ่ จึงแถมเมล็ดพันธุ์อื่นๆ ให้อีกเพียบ พลางกำชับว่าถ้าปลูกได้ผลดีให้กลับมาอุดหนุนใหม่ ออกจากร้านเมล็ดพันธุ์ จี้เหอก็ตรงไปยังโซนกล้าไม้ เธอเลือกซื้อต้นกล้าแอปเปิ้ล กล้วย ส้ม แก้วมังกร พุทรา สาลี่ ยางเมย หม่อน ลูกท้อ พีช พลัม มะม่วง เชอร์รี่ มังคุด ลิ้นจี่ ทุเรียน เลมอน ทับทิม กีวี่เนื้อเหลือง และขนุนมาอย่างละ 2 ต้น เจ้าของร้านใจดีเตือนเธอว่า ผลไม้เมืองร้อนอย่างทุเรียนหรือมะม่วงอาจจะปลูกแถวนี้ไม่รอด จี้เหอเออออไปว่าตั้งใจจะเอาไปทดลองปลูกดู ถึงตายก็ไม่เป็นไร ความจริงคือเธออยากลองดูว่าในมิติจะปลูกทุเรียนขึ้นไหม ถ้ามันโตได้จริง ต่อไปเธอคงไม่ปลูกผักขายแล้ว เปลี่ยนไปปลูกทุเรียนให้เต็มมิติแทน คงทำเงินได้มากกว่าผลไม้ชนิดอื่นหลายเท่าตัว นอกจากต้นไม้ เธอยังซื้ออุปกรณ์ทำเกษตรอย่างจอบและเสียมติดไปด้วย คำนวณเงินที่จ่ายไปรอบนี้รวมแล้วกว่า 50,000 หยวน แม้จะรู้สึกเสียดายเงินอยู่บ้าง แต่จี้เหอก็รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก การได้เห็นทรัพยากรเต็มมิติทำให้เธอรู้สึกถึงความมั่นคงและปลอดภัยจากส่วนลึกของหัวใจ หลังจากหาที่อับสายตาเพื่อเก็บต้นกล้าเข้ามิติแล้ว จี้เหอก็มุ่งหน้าไปยังตลาดปศุสัตว์ สถานที่แห่งนี้กว้างขวางมาก แต่กลิ่นของมันก็รุนแรงเอาเรื่อง จี้เหอคัดแม่ไก่ 10 ตัว พ่อไก่ 2 ตัว แม่เป็ด 5 ตัว พ่อเป็ด 2 ตัว แม่กระต่าย 3 ตัว พ่อกระต่าย 2 ตัว แม่ห่าน 3 ตัว พ่อห่าน 1 ตัว และนกกระทาอีก 6 ตัว เธอซื้อเฉพาะตัวที่ยังเป็นลูกเจี๊ยบเพราะราคาไม่แพง แค่ตัวละไม่กี่หยวน จากนั้นเธอก็เลือกซื้อหมู วัว และแกะ อย่างละคู่ (ตัวผู้และตัวเมีย) สัตว์ใหญ่พวกนี้ค่อนข้างแพง ขนาดเป็นตัวอ่อนยังราคาเอาเรื่อง รวมแล้วจ่ายไปถึง 9,500 หยวน จี้เหอพยายามต่อราคาอยู่นานแต่เจ้าของร้านไม่ยอมลดให้เลย ทำได้เพียงยอมแถมอาหารสัตว์ ถังใส่อาหาร และรางหญ้ามาให้ส่งเดช ถึงจะเป็นของแถมเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย จี้เหอจึงพยักหน้าตกลง พอเสร็จเรื่องสัตว์เลี้ยง ท้องของเธอก็เริ่มประท้วงจนกิ่ว ตั้งแต่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลย พอมาลุยงานหนักทั้งวันแบบนี้ก็เริ่มปวดเสียดขึ้นมา เธอขี่สามล้อไปเจอร้านขายข้าวแกงข้างเขตก่อสร้าง จึงไปต่อแถวปนกับพวกคนงาน จ่ายเงิน 12 หยวนซื้อข้าวกล่องมานั่งกินบนรถ ทันทีที่เปิดกล่อง กลิ่นหอมก็โชยมาเตะจมูก เพียงคำแรกที่เข้าปากเธอก็พยักหน้าอย่างพอใจ รสชาติถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว กับข้าววันนี้มีหมูทอดพริกเกลือ เต้าหู้แผ่นผัดพริกหยวก ผัดดอกกะหล่ำ และมะเขือยาวผัด จี้เหอกินอย่างเอร็ดอร่อยจนข้าวไม่เหลือแม้แต่เม็ดเดียว ก่อนจะซดแกงจืดไข่ที่ร้านแถมมาให้จนหมดเกลี้ยง ถึงค่อยรู้สึกเหมือนได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง เธอแอบเก็บสัตว์ในรถสามล้อเข้ามิติ แล้วจึงบึ่งรถไปยังสถานเพาะพันธุ์สัตว์น้ำ จี้เหอไม่เคยเลี้ยงปลามาก่อน แถมที่นี่มีลูกปลาหลายชนิดจนเธอลายตาไปหมด สุดท้ายเธอตัดสินใจเลือกซื้อเฉพาะสายพันธุ์ที่คุ้นหู เธอเดินเข้าไปหาเจ้าของร้านที่ดูท่าทางเป็นมิตรและแจ้งความประสงค์ออกไป “เถ้าแก่ ฉันอยากเอาปลาไปเลี้ยงที่บ้าน ช่วยเลือกพันธุ์ที่รสชาติดีๆ ให้หน่อยค่ะ” เถ้าแก่ชายวัยกลางคนที่มีสีหน้าซื่อๆ ไม่ได้คิดจะเอาเปรียบเพียงเพราะเห็นว่าเธอเป็นเด็กสาว “แล้วอยากได้ปลาน้ำจืดหรือปลาน้ำเค็มล่ะ?” “เอาทั้งสองอย่างเลยค่ะ เน้นพันธุ์ที่กินอร่อยและขายง่ายนะคะ” เมื่อฟังความต้องการของเธอนัก เถ้าแก่ก็จัดแพ็กเกจชุดใหญ่มาให้ พร้อมอธิบายละเอียดว่าปลาชนิดไหนเลี้ยงรวมกันได้ เช่น กุ้งกับปู หรือชนิดไหนที่ห้ามเลี้ยงด้วยกันเด็ดขาด จี้เหอพยักหน้าตามหงึกหงัก สุดท้ายภายใต้คำแนะนำของเถ้าแก่ เธอก็ซื้อกุ้งเครย์ฟิช ปูขน ปลาไหล ปลาโลช และปลาอื่นๆ อีกกว่า 20 ชนิด อย่างละไม่มาก แค่พอเอาไปทำพันธุ์ได้ พอยิ่งซื้อเยอะเข้า สีหน้าของเถ้าแก่ก็เริ่มดูลังเลเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง เขาคงคิดว่าเด็กสาวคนนี้ซื้อของสะเปะสะปะกลับบ้านไปต้องโดนพ่อแม่ดุแน่ๆ จึงเอ่ยเตือนอยู่สองสามประโยค แต่เมื่อเห็นจี้เหอยืนกราน เขาก็ไม่พูดต่อ อย่างน้อยเขาก็ถือว่าได้เตือนตามสำนึกผิดชอบชั่วดีแล้ว เมื่อเห็นเธอซื้อปลาเสร็จ เถ้าแก่ยังช่วยสอนเทคนิคการเลี้ยง แถมยังเสนอขายพวกตัวอ่อนแมลงน้ำ สาหร่าย หญ้าทะเล อาหารปลา และตาข่ายดักปลาพ่วงมาด้วย จี้เหอเห็นว่ามันมีประโยชน์จึงเหมามาหมด แถมยังซื้อตาข่ายเพิ่มเป็นพิเศษเพื่อเตรียมเอาไปกั้นแบ่งโซนในทะเลภายในมิติ เพราะสัตว์พวกนี้ซื้อมาด้วยเงินทั้งนั้น เธอไม่อยากให้ปลาล่าเหยื่อมากินปลาตัวเล็กจนหมดก่อนที่จะได้ทันลิ้มรส สิริรวมยอดเงินที่เสียไปรอบนี้เกือบ 6,000 หยวน หลังตกลงซื้อขายลูกปลาเสร็จ จี้เหอก็ลองเจรจาขอตัวอย่างลูกปลาชนิดอื่นๆ ที่เธอไม่ได้ซื้อเพิ่มอย่างละตัว เถ้าแก่ตกลงทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด เพราะลูกปลาตัวเดียวมันไม่มีมูลค่ามากมายอะไร เขาบอกให้เธอไปตักเอาเองได้เลย ส่วนเขาจะไปเตรียมจัดสินค้าที่สั่งไว้ให้