ตอนที่ 5
ฟาร์มแสนวุ่น 1
2,216 คำ~12 นาที
ในวันเดียวจี้เหอไม่ต้องเสียเงินซื้อเพิ่มเลย แค่เดินสายตระเวนขอตัวอย่างฟรีก็ได้สายพันธุ์พืชและสัตว์มาร่วมร้อยชนิดแล้ว ถ้ากลับไปรวมกับของที่มีอยู่ในมิติเดิม ก็น่าจะเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อยทีเดียว
เถ้าแก่ช่วยขนของที่เธอซื้อขึ้นรถสามล้อด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม และไม่ลืมกำชับว่าพวกกุ้งเครย์ฟิชกับปูต้องจำไว้ว่าให้ให้อาหารสัตว์โปรตีนสูงด้วย รวมถึงพวกซากสัตว์หรือเครื่องในต่างๆ
จี้เหอบอกลาเถ้าแก่แล้วปั่นจักรยานสามล้อไปหาที่ลับตาคนเพื่อเก็บปลาพวกนี้เข้ามิติเป็นอันดับแรก
เพราะกลัวว่าปลาจะตาย เธอจึงรีบตามเข้าไปด้านในมิติแล้วตรงดิ่งไปยังชายหาดทันที
เธอถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วแล้วโจนทะยานลงน้ำ ใช้ตาข่ายดักปลากั้นพื้นที่ในทะเลออกเป็นโซนง่ายๆ จากนั้นก็วางลอบกุ้งและกระชังหอยเชลล์ลงไป
เมื่อเตรียมที่ทางเสร็จจึงค่อยปล่อยลูกปลาทะเลที่เพิ่งซื้อมาลงไป
หลังจากจัดการปลาทะเลเสร็จ เธอก็ทำขั้นตอนเดิมซ้ำอีกครั้งที่ทะเลสาบเพื่อปล่อยลูกปลาน้ำจืด
กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ต่อให้จี้เหอจะเป็นคนว่ายน้ำเก่งแค่ไหนก็ยังเหนื่อยจนแทบขาดใจ
เธอนอนแผ่หลาพักผ่อนบนพื้นอยู่ห้านาที ก่อนจะลุกขึ้นอีกครั้งเพื่อออกจากมิติแล้วมุ่งหน้าไปแหล่งขายส่งเสื้อผ้า
ตลาดขายส่งเสื้อผ้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองตอนนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คน หลายคนลากรถเข็นเข้ามาเลือกซื้อสินค้ากันอย่างเนืองแน่น
จี้เหอตรงไปที่โซนเสื้อกันหนาวก่อนเป็นอันดับแรก ช่วงนี้อากาศร้อน เสื้อกันหนาวจึงเป็นของตกซีซั่น ร้านค้าต่างพากันลดราคากระหน่ำ เธอเลือกซื้อเสื้อขนห่านหนาพิเศษ เสื้อคลุมทหาร กางเกงบุสำลี ชุดหมีสำหรับห้องเย็น ชุดลองจอนขนแกะ กางเกงแคชเมียร์ เสื้อไหมพรมหนา และชุดนอนผ้านุ่มคอรัลฟลีซมาอย่างละ 3 ชุด
รองเท้าก็ลืมไม่ได้ เธอเลือกซื้อรองเท้ากีฬา รองเท้าเดินป่า และรองเท้าลุยหิมะมาอย่างละ 5 คู่
เมื่อได้เสื้อผ้าฤดูหนาวครบแล้ว เธอก็ไปซื้อเสื้อผ้าสำหรับฤดูใบไม้ผลิและใบไม้ร่วงต่อ เช่น เสื้อกันแดด เสื้อกันลม ชุดกีฬาหนาสีดำ ชุดชั้นใน และกางเกงใน
เธอซื้อชุดชั้นในและกางเกงในมาเผื่อไว้เยอะหน่อย ส่วนอย่างอื่นซื้อมาอย่างละ 5 ชุดก็เพียงพอแล้ว เพราะที่บ้านของเจ้าของร่างเดิมยังมีเสื้อผ้าอยู่บ้าง เธอไม่ได้คิดจะทิ้งและน่าจะยังใส่ได้ไปอีกพักใหญ่
หลังจากหาที่ลับตาคนเพื่อเก็บเสื้อผ้าเข้ามิติ เธอก็ไปซื้อผ้าห่มปรับอากาศ ผ้าห่มขนห่าน และผ้านวมหนาหนัก 5 กิโลกรัมมาอีกอย่างละ 3 ผืน
รวมไปถึงชุดเครื่องนอน ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน และผ้าเช็ดหัวอย่างละ 3 ชุดด้วย
เมื่อซื้อของพวกนี้ครบ เธอก็พุ่งตัวไปยังร้านขายอุปกรณ์เอาตัวรอดกลางแจ้ง เลือกซื้อเรือยางกู้ภัย ถุงนอน เรือยางเป่าลม ชุดปฐมพยาบาล เต้นท์ เชือกปีนเขา กล้องส่องทางไกล ไฟฉายกันน้ำ เตาพกพากลางแจ้ง และที่ชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์มาอีกกองใหญ่
ของพวกนี้กำลังลดราคาอยู่พอดี จี้เหอเปรียบเทียบราคาจากหลายร้านและต่อลองอย่างหนักจนเถ้าแก่แถมของมาให้อีกเพียบ
ก่อนจะไปเธอยังเหลือบไปเห็นเตาแอลกอฮอล์ ก้อนแอลกอฮอล์ เตาแก๊สพกพา ยาฆ่าแมลง น้ำยาฆ่าเชื้อ ยาเม็ดทำน้ำสะอาด และแผ่นแปะความร้อน จึงกว้านซื้อมาอีกอย่างละไม่น้อย
สุดท้ายเมื่อเดินออกมาจากตลาดขายส่งเสื้อผ้า เธอเสียเงินไปทั้งหมด 40,000 หยวน
ตอนนี้ข้างนอกมืดสนิทแล้ว จี้เหอปั่นจักรยานสามล้อไปหาร้านแผงลอยที่ดูท่าทางขายดี แล้วสั่งหมี่ผัดมากินจานหนึ่งอย่างเอร็ดอร่อย
คนเราตอนหิวจัดนี่กินอะไรก็อร่อยที่สุดจริงๆ
หลังจากอิ่มท้อง จี้เหอก็เริ่มโทรหาบริษัทตัวแทนจำหน่ายยา ยาเป็นสินค้าที่มีกำไรสูง ถ้าไปซื้อตามร้านยาจะแพงมาก แต่ถ้าเจอตัวแทนจำหน่ายยาโดยตรงก็จะได้ราคาถูกลงเยอะ
ถึงแม้คนพวกนั้นจะฟันกำไรจากเธอไปไม่น้อย แต่มันก็ยังคุ้มค่าสำหรับเธอ
หลังกดโทรออกไปหลายสาย ในที่สุดเธอก็สั่งซื้อยาสามัญประจำบ้านรวมมูลค่ากว่า 30,000 หยวนได้สำเร็จ ส่วนใหญ่เป็นยาที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น ยาลดไข้ ยาแก้ท้องเสีย ยาแก้หวัด ยาปฏิชีวนะ ยาแก้อักเสบ ยาแก้ฟกช้ำ หน้ากากอนามัย ยาไล่แมลง ยาหอมฮั่วเซียงเจิ้งชี่ และยาแก้ปวด
เธอไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ ไม่รู้เรื่องยาชนิดอื่นมากนัก แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว
เธอนัดแนะรับของในวันพรุ่งนี้พร้อมทำสัญญาเงินกู้ จี้เหอปั่นรถกลับบ้าน สรุปจนถึงตอนนี้ ในเวลาสองวันเธอใช้เงินไปแล้วเกือบ 150,000 หยวน เงินไหลออกอย่างกับน้ำจืด สะบัดมือไม่กี่ทีเงินในกระเป๋าก็หายไปครึ่งหนึ่งแล้ว
เมื่อถึงบ้าน จี้เหอนอนแผ่ลงบนเตียง เช็กรายการของใช้ประจำวันที่สั่งออนไลน์ไปก็พบว่าเริ่มจัดส่งกันหมดแล้ว คาดว่าอีกไม่กี่วันก็น่าจะมาถึง
เธอยังไม่รีบร้อนเข้ามิติ แต่เปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาค้นหาวิธีการทำฟาร์มเพาะปลูกในอินเทอร์เน็ตก่อน
อย่าว่าแต่เด็กสาวที่เอาแต่เรียนอย่างเจ้าของร่างเดิมเลย แม้แต่ตัวเธอในชาติก่อนที่รับจ้างทำงานจิปาถะ อย่างมากที่สุดก็แค่ช่วยคนอื่นปลูกต้นไม้หรืองานใช้แรงงานสกปรกๆ ส่วนเรื่องการทำไร่ทำนานั้นไม่เคยทำจริงจังเลยสักครั้ง
เธอค้นหาไปพลางดาวน์โหลดไปพลาง ทั้งคู่มือการเกษตร วิดีโอสอน และแผนที่ที่คิดว่ามีประโยชน์ลงในคอมพิวเตอร์
พอดูไปเรื่อยๆ จี้เหอก็เริ่มขมวดคิ้ว ข้ามเรื่องอื่นไปก่อน แค่การปลูกข้าวนี่ใช้เวลานานเกินไป ไหนจะเรื่องเพาะกล้า ไหนจะต้องทำนาข้าว
เวลาที่เธออยู่ในมิติแต่ละวันนั้นมีจำกัด แม้ว่าจะไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันอะไรเกิดขึ้น แต่ถ้าเธอต้องใช้เวลาทั้งหมดในมิติไปกับการทำนาและเลี้ยงสัตว์คนเดียวแค่นี้ก็ไม่น่าจะรอดแล้ว
ดูท่าว่าเธอซื้อข้าวสารมาน้อยเกินไป และควรซื้อเพิ่มอีก ส่วนพืชที่ปลูกไม่ยากอย่างมันเทศหรือมันฝรั่งเธอยังพอปลูกเองได้ แต่เรื่องทำนาก็พับโครงการไปก่อนเถอะ จนกว่าเวลาในมิติจะเหลือเฟือให้เธอผลาญเล่น
แน่นอนว่ายังไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น เพราะเสบียงที่เธอซื้อมาตุนไว้ก็น่าจะพอกินไปได้อีกนาน
จี้เหอเหลือบมองเวลา ปรากฏว่าดึกแล้ว เธอจึงปล่อยให้คอมพิวเตอร์ดาวน์โหลดต่อไป ส่วนตัวเธอก็วาร์ปเข้าไปในมิติเพื่อนำต้นกล้าไม้ผลที่ได้มาไปปลูกไว้บนเนินเขาเล็กๆ งานนี้กินเวลาไปอีกกว่าหนึ่งชั่วโมง
หลังจากปลูกต้นกล้าทั้งหมดเสร็จ เธอก็ไม่ลืมที่จะเด็ดใบไม้เหี่ยวๆ ออกจากต้นกล้าอย่างระมัดระวังไป 'ส่งมอบ' ให้กับมิติเพื่อลองเชิงดูมาตรฐานของมิติ
ไม่นึกเลยว่ามิตินี้จะคุยง่ายขนาดนี้ มันยอมรับใบไม้พวกนี้จริงๆ ด้วย ส่งผลให้จำนวนสายพันธุ์สัตว์และพืชที่สะสมได้เพิ่มขึ้นมาอีกหลายสิบชนิดทันที
จี้เหอเริ่มมีประกายไฟในดวงตา บางทีเธออาจจะค้นพบวิธีอัปเกรดมิติที่รวดเร็วขึ้นแล้วก็ได้
พอปลูกต้นไม้เสร็จเธอก็เตรียมจัดที่ทางให้พวกสัตว์เลี้ยง แต่พอหันไปดูเธอก็ต้องยืนอึ้ง... เป็นเพราะความอ่อนด้อยประสบการณ์แท้ๆ วันนี้เธอดันลืมซื้อรั้วกั้นมา ถ้าปล่อยสัตว์พวกนี้ออกมาตอนนี้พวกมันคงวิ่งเพ่นพ่านไปทั่วแน่
จึงทำได้เพียงปล่อยให้พวกมันทนอยู่ในกรงไปก่อนอีกคืน พรุ่งนี้เธอค่อยไปหาซื้อรั้ว
ถึงแม้ที่อยู่อาศัยจะยังไม่ลงตัว แต่อาหารต้องอิ่มแปร๋ เพราะพวกมันอดอยากมาทั้งวันจนเริ่มเซื่องซึมกันแล้ว จี้เหอเอาอาหารที่ได้แถมมาเทให้พวกมันกิน และเริ่มจัดการทำความสะอาดมูลสัตว์
เธอรวบรวมมูลสัตว์พวกนั้นไปกองไว้ที่มุมหนึ่งเพื่อเตรียมไว้ทำปุ๋ยหมัก
หลังจากจัดการสัตว์บกเสร็จ เธอก็รีบไปให้อาหารปลา
สภาพแวดล้อมในมิตินี้แสนจะสบาย สัตว์และปลาพวกนี้ดูจะปรับตัวได้ดีมาก จี้เหอจึงเริ่มเบาใจลง
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สำรวจมิติอย่างจริงจัง ครั้งก่อนไม่มีเวลา ครั้งนี้เธอจึงหาไม้บรรทัดมาวัดขนาดพื้นที่ดินดำดู สรุปแล้วมันมีพื้นที่ประมาณ 60 ตารางเมตร
พื้นที่ขนาดนี้ไม่ถือว่าน้อยเลย ถ้าปลูกผักและเก็บธัญพืชไว้กินเองคนเดียวก็ถือว่าเพียงพอแล้ว
เมื่อทำงานเสร็จ จี้เหอก็รีบออกจากมิติ
ความจริงวันนี้ยังมีงานอีกมากที่เธอต้องทำ ทั้งเรื่องพรวนดิน หรือจัดระเบียบในมิติเก็บของ แต่ตอนนี้ห้าทุ่มกว่าแล้ว เธอโหมงานหนักมาหลายวันติดต่อกันจนเพลียสุดขีด หากไม่พักผ่อนตอนนี้ กลัวว่าพรุ่งนี้จะไม่มีแรงทำงาน
จี้เหอจัดการล้างหน้าแปรงฟัน ปิดไฟ แล้วเอนตัวลงนอนเตรียมเข้าสู่ห้วงนิทรา
ทว่าอาจเป็นเพราะมีเรื่องให้คิดมากเกินไป เธอนอนพลิกไปพลิกมาอยู่นานก็ยังไม่หลับ จึงหยิบสมุดจดขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ เตรียมวางแผนซื้อของที่ยังขาดตกบกพร่องในวันพรุ่งนี้ต่อ
ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงัน เข็มสั้นของนาฬิกาชี้ไปที่เลข 12 อย่างเงียบเชียบ จี้เหอไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่าในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงกระแสไฟฟ้าดังขึ้นข้างหู ตามด้วยเสียงสังเคราะห์จักรยานยนต์ที่ไม่ดังนัก
[สวัสดีชาวดาว M ทุกท่าน ยินดีด้วยที่คุณได้รับคัดเลือกจากเกมช่วยเหลือ]
[เกมนี้เป็นไปตามหลักประชาธิปไตย ยึดถือหลักการความสมัครใจ หากปฏิเสธจะไม่ได้รับบทลงโทษใดๆ ทั้งสิ้น ไม่ทราบว่าต้องการเข้าร่วมเกมหรือไม่?]
[ใช่ / ไม่ใช่]
[นับถอยหลัง : 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1]
สะดุ้งสุดตัว! จี้เหอตกใจจนตะลึงก่อนจะเริ่มลังเล เธอเคยอ่านนิยายมาเยอะ ปกติการเข้าเกมแบบนี้มักไม่จบดี ส่วนใหญ่คือต้องเข้าไปเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ยากจะคาดเดาชะตากรรม
แต่โอกาสมักมาคู่กับความเสี่ยงเสมอ การที่เกมนี้ปรากฏขึ้นมา หมายความว่าโลกความเป็นจริงกำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ใช่ไหม?
หากปฏิเสธ เธอก็จะล้าหลัง และคนล้าหลังก็มักจะเป็นฝ่ายถูกกระทำ
และเธอไม่อยากถูกใครมารังแกทั้งนั้น จี้เหอกัดฟันกรอด ก่อนที่การนับถอยหลังจะสิ้นสุดลง เธอกระแทกนิ้วกดคำว่า 'ใช่' ทันที ทันใดนั้นโลกทั้งใบก็ดับวูบลง เธอถูกส่งตัวเข้าสู่เกมเป็นที่เรียบร้อย
เมื่อจี้เหอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ตรงหน้าเธอคือฟาร์มขนาดมหึมา และเธอกำลังยืนอยู่หน้าเล้าไก่ พร้อมกับเสียงของเกมที่ดังขึ้นข้างหู
[ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เข้าสู่ดันเจี้ยนระดับ 1 ดาว: ฟาร์มแสนวุ่น]
[การทำงานคือเกียรติยศ! ในฐานะฟาร์มที่ใหญ่ที่สุดในทาทาเคะ ฟาร์มเคเคทามีงานล้นมือให้ทำไม่เว้นแต่ละวัน เพื่อที่จะสามารถจัดหาอาหารที่สดและอร่อยที่สุดได้อย่างรวดเร็ว ฟาร์มเคเคทาจึงจำเป็นต้องเปิดรับพนักงานชั่วคราวเข้ามาเสริมทัพ]
[และตอนนี้คุณคือหนึ่งในพนักงานชั่วคราวที่ฟาร์มเพิ่งรับเข้ามาใหม่ โปรดฆ่าไก่ให้ได้มากกว่า 100 ตัวภายในเวลา 8 ชั่วโมง พร้อมทั้งจัดการทำความสะอาดและส่งมอบเนื้อไก่สดๆ เข้าระบบ]
[หมายเหตุ: ผู้ที่ไม่สามารถทำภารกิจสำเร็จจะถูกเลิกจ้างทันที]
[หมายเหตุ: รางวัลตอบแทนจะขึ้นอยู่กับปริมาณงานที่ทำสำเร็จ ทำมากได้มาก พนักงานชั่วคราวทุกท่าน โปรดแสดงความกระตือรือร้นออกมาให้เต็มที่เถอะ!]
ขนาดตัวอักษร18px
AA
ธีม
ตัวอักษร
ระยะห่างบรรทัด1.8
ระยะห่างตัวอักษรปกติ
ความกว้างหน้าอ่าน