เขาคือแฟนของฉัน

แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันก็สามารถปลดล็อกความสำเร็จและได้รับรางวัลได้ ระบบชีวิตเพชรยอดมหาศาลนี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว แต่ถ้าเทียบกับคราวที่แล้ว รางวัลรอบนี้ถือว่าจิ๊บจ๊อย โรงแรมบีไห่หลานเทียนประเมินมูลค่ารวมแค่ราวสองถึงสามสิบล้านหยวน หุ้น 70% ก็แค่ราวหนึ่งถึงสองล้านหยวน เทียบกับซูเปอร์คาร์เฮนเนสซี่ วีนอมไม่ได้เลยด้วยซ้ำ “คุณหยางหมิง สวัสดีครับ ผมหลิวเจิ้น รองประธานของโรงแรม คุณมาตรวจงานหรือเปล่าครับ? ต้องการให้ผมพาชมสักรอบไหมครับ?” ชายร่างอ้วนในชุดสูทวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหา เดิมทีหลิวเจิ้นเคยเป็นเจ้าของโรงแรมนี้ แต่ตอนนี้เขากลายเป็นเพียงลูกจ้างของหยางหมิงไปแล้ว “ไม่ต้องหรอก คุณไปทำธุระของคุณเถอะ ต่อไปโรงแรมนี้จะเป็นยังไงก็ปล่อยให้เป็นไปตามนั้น ผมไม่เข้าไปก้าวก่ายการบริหารหรอก~” หยางหมิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ทิ้งแผ่นหลังอันสง่างามไว้ให้ชายร่างอ้วนดู หลิวเจิ้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก พลางมองหยางหมิงในชุดที่ดูเหมือนของโละตามตลาดนัดรวมกันแล้วไม่ถึงสองร้อยหยวน เขารู้สึกทอดถอนใจ “สมัยนี้คนยิ่งรวยยิ่งทำตัวติดดินจริงๆ แฮะ สงสัยคราวหน้าต้องเรียนรู้ไว้บ้างแล้ว~” อันที่จริงเขาไม่รู้หรอกว่า หยางหมิงแค่เพิ่งลืมตาอ้าปากได้ เลยยังไม่มีเวลาไปหาเสื้อผ้าดีๆ มาใส่ ภายในห้องจัดเลี้ยงงานเลี้ยงอำลาไฟสว่างไสว หยางหมิงยังไม่ทันเดินเข้าประตู ก็ได้ยินเสียงคนคุยกันลอดผ่านฉากกั้นออกมา “ถงถง ฉันได้ยินว่าผลสอบรอบนี้เธอทำได้ดีมากเลยนะ เก่งจริงๆ เลย!” “นี่ก็ต้องขอบคุณไอ้บ้าหยางหมิงนั่นแหละ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาช่วยไว้ ฉันคงไม่มีวันนี้หรอก พวกเธอรู้ไหมมันตลกแค่ไหน ไอ้โง่นั่นดันคิดว่าฉันมีใจให้มันจริงๆ วันนี้ตอนบ่ายยังมาร้องไห้ขอคืนดีกับฉันอยู่เลย โคตรฮาเลย! ฮ่าๆๆๆ!” เสียงนี้คือลู่ซูถง ใบหน้าของหยางหมิงเย็นชาลงทันที “ถงถง หยางหมิงเขาหน้าตาดีออกนะ แล้วสองปีนี้เขาก็ดูแลเทคแคร์เธอดีมากด้วย เธอไม่เคยหวั่นไหวบ้างเลยเหรอ?” เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มถามขึ้นอย่างระมัดระวัง “เหอะ! หล่อแล้วยังไง? อ่อนโยนใจดีกินได้ไหมล่ะ? หมอนั่นมันก็แค่ไอ้บ้านนอก จะเอาอะไรมาคู่ควรกับฉัน? พวกเธอเนี่ยก็ชอบเพ้อฝันกันไปได้ สังคมสมัยนี้เงินคือความถูกต้องที่สุด! ไม่มีอำนาจไม่มีเงิน ก็มีแต่ต้องกลับไปทำนาเท่านั้นแหละ ไม่มีอนาคตหรอก~” “…………” ปกติหยางหมิงเข้ากับทุกคนในกลุ่มได้ดี แต่คืนนี้ลู่ซูถงกับแฟนหนุ่มของเธอแสดงท่าทีข่มคนอื่นมากเกินไป แม้กระทั่งงานเลี้ยงอำลามื้อนี้ แฟนของเธอยังเป็นคนเลี้ยง ซึ่งได้ยินมาว่าเป็นถึงเจ้าของโรงแรมระดับสี่ดาวแห่งนี้ เมื่อกินของเขาแล้วก็ต้องเกรงใจ ตอนนี้ทุกคนจึงไม่กล้าพูดปกป้องหยางหมิง “พวกเธอดูแฟนฉันสิ ซีอีโอโรงแรม กำลังจะเป็นเจ้าของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ มูลค่าทรัพย์สินหลายสิบล้าน แถมยังดีกับฉันมาก นี่แหละคือคนที่น่าอิจฉาที่สุด!” ลู่ซูถงซบลงในอ้อมกอดชายหนุ่มข้างกายอย่างออดอ้อน ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยไม่มีใครสังเกต เขาชื่อเสิ่นชง อันที่จริงเป็นแค่ผู้จัดการของโรงแรมบีไห่หลานเทียน เงินเดือนสี่ถึงห้าแสนหยวน ไม่ได้รวยเว่อร์วังอย่างที่ลู่ซูถงป่าวประกาศ แต่เขาก็ไม่คัดค้าน เพราะการที่เห็นบรรดานักศึกษาเหล่านี้นั่งมองเขาด้วยสายตาเคารพยำเกรง ทำให้เสิ่นชงที่ปกติมักจะต้องคอยก้มหัวให้ลูกค้ากระเป๋าหนัก ได้พบกับความรู้สึกเหนือกว่าของคนประสบความสำเร็จ อีกอย่าง ในสายตาของเขา ลู่ซูถงก็เป็นแค่ของสาธารณะ ต่างคนต่างได้ประโยชน์ เขาแค่เล่นตามน้ำไปกับเธอเท่านั้น ใครใช้ให้เมื่อคืนเธอปรนนิบัติเขาสุดฝีมือขนาดนั้นล่ะ ยิ่งไปกว่านั้น ในบรรดานักศึกษาหญิงเหล่านั้น ยังมีสาวสวยระดับนางฟ้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ถ้าเขาสามารถพิชิตสาวคนนั้นได้ล่ะก็ งานนี้กำไรเน้นๆ “ลู่ซูถง เธอทำเกินไปแล้วนะ!” สาวสวยคนนั้นลุกขึ้นยืนกะทันหัน ทำให้เสิ่นชงจ้องตาค้าง ผมมัดรวบหางม้า ดวงตากลมโตสดใส ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนสั้น เด็กสาวแม้จะไม่ได้แต่งหน้าเลยแต่ก็สวยบาดตา ยิ่งกว่าลู่ซูถงที่แต่งหน้าจัดจ้านจนดูไร้รสนิยมคนนั้นหลายเท่า เธอกำลังสวมกางเกงยีนส์ขาสั้น ผิวพรรณเนียนละเอียดขาวผ่องจนแทบเรืองแสง เสิ่นชงเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ติดคุกสามปีก็คุ้ม โทษประหารก็ยังไม่เสียดาย เรียวขายาวสวยขนาดนี้ ฉันเล่นได้ทั้งชาติเลยล่ะ “เธอมีสิทธิ์อะไรมาพูดถึงหยางหมิงแบบนี้! ต่อให้เธอไม่ชอบเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์ดูถูกความจริงใจที่เขามีให้! ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เธอจะอยู่สุขสบายขนาดนี้ได้เหรอ!” เจิ้งซือซือเม้มปากแน่น เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย อาจเป็นเพราะความประหม่าที่ต้องพูดต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ แต่จากสายตาที่โกรธจัด ก็พอจะดูออกว่าเธอทนไม่ไหวจริงๆ แล้ว “เธอรู้ไหมว่าสามปีที่ผ่านมา หยางหมิงยอมทุ่มเทเพื่อเธอมากแค่ไหน! เขาต้องยอมวิ่งไกลเพิ่มอีกหลายกิโลทุกเช้าเพียงเพื่อซื้อชานมที่เธอชอบมาให้ แถมเขายังชอบเล่นบาสเกตบอลมาก แต่เพื่อเธอแล้วเขาเคยไปเล่นบ้างไหม! เธอไม่สำนึกบุญคุณแล้วยังไม่พอ ยังจะมาดูถูกเขาอีก!” “เจิ้งซือซือ เธอเป็นบ้าอะไร!” ทุกคนตกตะลึงเมื่อหันไปมองเจิ้งซือซือ หนึ่งคือ วันนี้เพิ่งจะสังเกตเห็นว่าความสวยและหุ่นของเจิ้งซือซือนั้นจัดอยู่ในระดับนางฟ้าจริงๆ สองคือ ปกติสาวน้อยคนนี้ก็เป็นคนเก่งรองจากหยางหมิงในกลุ่ม เป็นพวกก้มหน้าก้มตาทำงาน ไม่ค่อยพูดค่อยจา แต่มาวันนี้กลับกล้าลุกขึ้นมาโต้เถียงกับลู่ซูถงเพื่อหยางหมิงเนี่ยนะ? “ไอ้โง่นั่นน่ะเหรอ ฉันจะด่ามันยังไงก็ได้ เจ้าตัวมันยังไม่กล้าหือเลย แล้วเธอยุ่งอะไรด้วย!” ลู่ซูถงจ้องเจิ้งซือซือเขม็ง “พวกเธอเป็นอะไรกัน?” “เรา...พวกเรา...เขา~” เจิ้งซือซือโดนลู่ซูถงต้อนจนมุม เธอทั้งประหม่าทั้งหวาดกลัว ในที่สุด “เขา...เขาเป็นแฟนของฉัน!” เลือดในกายสูบฉีด เจิ้งซือซือหลับตาแล้วตะโกนออกมา ทั้งที่มือยังกำหมัดแน่น ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงยอมกันไม่ได้ เธอไม่ยอมให้ใครมาดูถูกหยางหมิงอีกต่อไป!