ตอนที่ 4

ไม่มีข้อจำกัด

2,301 คำ~12 นาที
คิมโดจุนพบว่าตัวเองอยู่ในห้องที่มีประตูบานหนึ่ง ซึ่งเขาคาดว่าน่าจะเป็นทางนำไปสู่ส่วนที่เหลือของเขาวงกต สิ่งแรกที่เขาทำคือพยายามหาทางกลับไปยังจุดเริ่มต้น แม้ว่าหน้าต่างเควสต์ลึกลับจะคอยพล่ามเรื่องรางวัลเมื่อทำสำเร็จ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้คือการกลับสู่โลกมนุษย์ “ไม่มีอะไรเลยแฮะ...” ไม่ว่าจะพยายามหาแค่ไหน เขาก็ไม่พบทางออก เขาตรวจดูทั้งรอยแตก ประตูลับ หรือแม้แต่รูบนเพดาน แต่ก็ไม่พบอะไรเลย ดูเหมือนทางออกเดียวคือต้องบุกฝ่าเขาวงกตนี้ไปให้ได้ ‘ช่วยไม่ได้แฮะ’ “ฮ้าว...” คิมโดจุนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหยิบยาออกมาจากช่องเก็บของหนึ่งขวด [ยานัยน์ตาเหยี่ยวระดับต่ำ (Minor Hunting Falcon Potion)] ระดับความหายาก: หายาก (Rare) ประเภท: ยา ผลลัพธ์: ได้รับผลของ ‘การมองเห็นระดับต่ำ’ เป็นเวลา 30 นาที ต่างจากยาเพิ่มพลังชีวิตทั่วไป เพราะยานัยน์ตาเหยี่ยวระดับต่ำนั้นมีราคาค่อนข้างสูง ทว่าเขาไม่สามารถมัวแต่เก็บออมมันไว้ได้ เพราะเขาไม่รู้เลยว่าข้างในเขาวงกตจะมีอะไรรออยู่ การดื่มยาทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้น การมองเห็นก็แจ่มชัดและกว้างไกลขึ้น แม้แต่ในที่มืดเขาก็ยังมองเห็นได้ดีกว่าเดิม เขากระชับขวานในมือแน่นแล้วก้าวเข้าสู่เขาวงกต ทางเดินนี้ไม่ใช่แค่รูหรืออุโมงค์ธรรมดา แต่มันถูกสร้างขึ้นอย่างดีด้วยอิฐ นอกจากจะกว้างพอให้คนหลายคนเดินสวนกันได้อย่างสบายแล้ว ยังมีคบไฟคอยส่องสว่างอยู่เป็นระยะอีกด้วย ‘หาห้องปลอดภัยให้เจอก่อนดีกว่า’ แม้ฤทธิ์ยาจะช่วยเสริมการมองเห็น แต่คิมโดจุนยังคงเดินอย่างช้าๆ และระมัดระวังเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้เหยียบโดนกับดัก หลังจากเดินมาได้ประมาณหนึ่งชั่วโมง เขาก็มาถึงที่ที่ดูเหมือนห้องปลอดภัยได้อย่างสวัสดิภาพ โชคดีที่ระหว่างทางเขาไม่เจอกับดักหรือสัตว์ร้ายเลย เมื่อเข้ามาในห้อง เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “ฮู้ว...” ใจกลางห้องมีหีบใบใหญ่ตั้งอยู่หน้าบ่อน้ำพุเล็กๆ ‘ในนั้นมีไอเทมอยู่หรือเปล่านะ?’ คลิก เมื่อเปิดหีบออก เขาก็พบกับขวานที่ดูแข็งแกร่งเล่มหนึ่ง มันดูได้รับการดูแลอย่างดีจนสะอาดเงาวับ แต่ถ้ามองผ่านๆ มันก็ดูเหมือนขวานธรรมดาทั่วไป ทว่าหน้าต่างข้อมูลที่เด้งขึ้นมาบอกโจทย์ที่ต่างออกไป [ขวานรบของเยาวชนเผ่าคุจิกะ (Young Kujika Tribesmen’s Broadaxe)] คำอธิบาย: อาวุธที่ใช้โดยสมาชิกเผ่าคุจิกะที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ เผ่าคุจิกะกลายเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์นักรบที่แข็งแกร่งที่สุดจากการเลี้ยงดูเด็กๆ ให้ถืออาวุธแทนของเล่น ระดับความหายาก: ทั่วไป ประเภท: อาวุธ ผลลัพธ์: - พลังโจมตี + 5-15 - เลเวลพละกำลัง + 1 ‘ไอเทมของระบบจริงๆ ด้วย!’ ถึงจะเป็นแค่ระดับทั่วไปที่มีผลลัพธ์ดาดๆ แต่มันก็เปรียบเสมือนโอเอซิสกลางทะเลทรายสำหรับคิมโดจุนซึ่งไม่มีไอเทมของระบบเลยนอกจากยา ท่ามกลางความยินดี ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้น [คุณสามารถคัดลอก-วางผลลัพธ์ของไอเทมลงในเป้าหมายอื่นได้] [คุณต้องการดำเนินการหรือไม่?] ข้อความเหล่านี้ให้ความรู้สึกต่างจากระบบอิกดราซิลเล็กน้อย เขาเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าการ ‘คัดลอก-วาง’ ผลลัพธ์ไอเทมมันหมายความว่ายังไงกันแน่ คิมโดจุนลอบกลืนน้ำลายด้วยความตื่นเต้น เขาหยิบมีดธรรมดาๆ ออกมาจากช่องเก็บของอย่างระมัดระวังแล้ววางมันไว้ข้างขวาน [สามารถคัดลอกหนึ่งในผลลัพธ์ของ ‘ขวานรบของเยาวชนเผ่าคุจิกะ’ และวางลงบน ‘มีด’ ได้] [ผลลัพธ์ไอเทมที่สามารถคัดลอก-วางได้:] 1. พลังโจมตี + 5-15 2. เลเวลพละกำลัง + 1 “หมายความว่าฉันสามารถคัดลอกผลลัพธ์พวกนี้ลงในมีดได้งั้นเหรอ?” คิมโดจุนพึมพำ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นเมื่อตระหนักได้ว่าเขาสามารถเปลี่ยนมีดธรรมดาๆ ให้กลายเป็นไอเทมของระบบได้ ความสามารถระดับนี้ถือว่าไม่เคยมีปรากฏมาก่อน—มันคือการปฏิวัติเลยด้วยซ้ำ! ทว่าข้อความถัดมากลับทำให้ความตื่นเต้นของเขาเย็นวูบลง [ระวัง! ไอเทมที่ใช้เป็นวัตถุดิบจะถูกทำลาย! จำเป็นต้องใช้คอยน์ (Coin) จำนวนหนึ่งเพื่อรักษามันไว้] [ปัจจุบันคุณมี 0 คอยน์] ‘อะไรนะ? จะถูกทำลายงั้นเหรอ?’ ถ้าอย่างนั้นแล้วการคัดลอก-วางจะมีประโยชน์อะไร? ต่อให้เป็นเด็กอนุบาลก็รู้ว่ามันไม่คุ้มที่จะสละขวานที่มีผลลัพธ์ถึงสองอย่าง เพื่อสร้างมีดที่มีผลลัพธ์เพียงอย่างเดียว เขาอาจจะรักษามันไว้ได้ถ้ามีคอยน์ แต่เขาไม่รู้วิธีหาคอยน์และตอนนี้เขาก็ไม่มีแม้แต่เหรียญเดียว ‘เดี๋ยวนะ’ ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว ในเมื่อเขาจำเป็นต้องใช้ขวานลำนี้ เขาจึงไม่สามารถใช้มันเป็นเครื่องสังเวยได้ แต่เขาก็ยังมีไอเทมอย่างอื่นที่พอจะใช้เป็นวัตถุดิบแทนได้นี่นา [ยาเพิ่มพลังชีวิตระดับสูง] เขาเหลือยาฉุกเฉินอยู่เพียงไม่กี่ขวด ยาเองก็เป็นไอเทมของระบบเหมือนกัน ดังนั้นมันก็น่าจะโอนย้ายผลลัพธ์ไปยังขวานได้ [สามารถคัดลอกผลลัพธ์ของ ‘ยาเพิ่มพลังชีวิตระดับสูง’ และวางลงบน ‘ขวานรบของเยาวชนเผ่าคุจิกะ’ ได้] [ผลลัพธ์ไอเทมที่สามารถคัดลอก-วางได้:] [1. ผู้ใช้ได้รับผลของ ‘การฟื้นฟูระดับสูง’ เป็นเวลา 15 วินาที] ‘สวย!’ ใบหน้าของคิมโดจุนสว่างไสวขึ้นทันที [ระวัง! ไอเทมที่ใช้เป็นวัตถุดิบจะถูกทำลาย! จำเป็นต้องใช้ ‘คอยน์’ จำนวนหนึ่งเพื่อรักษามันไว้] คำเตือนนี้ทำอะไรเขาไม่ได้ในครั้งนี้ เพราะอย่างไรเสียยาก็เป็นไอเทมประเภทใช้แล้วทิ้งอยู่แล้ว [ติ๊ง!] [คัดลอก-วางผลลัพธ์ไอเทมสำเร็จ] [‘ยาเพิ่มพลังชีวิตระดับสูง’ ถูกทำลาย] [ความสามารถที่โอนย้ายมาจะถูกปรับเปลี่ยนตามประเภทของเป้าหมายที่ได้รับ] [ขวานรบของเยาวชนเผ่าคุจิกะ] คำอธิบาย: อาวุธที่ใช้โดยสมาชิกเผ่าคุจิกะที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ เผ่าคุจิกะกลายเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์นักรบที่แข็งแกร่งที่สุดจากการเลี้ยงดูเด็กๆ ให้ถืออาวุธแทนของเล่น ระดับความหายาก: ทั่วไป ประเภท: อาวุธ ผลลัพธ์: - พลังโจมตี + 5-15 - เลเวลพละกำลัง + 1 ผลลัพธ์เพิ่มเติม: - เมื่อโจมตี ผู้ใช้จะได้รับผลของ ‘การฟื้นฟูระดับสูง’ เป็นเวลา 30 วินาที คิมโดจุนเบิกตาโพลง แม้ขวานจะได้รับผลลัพธ์มาได้สำเร็จ แต่ตัวผลลัพธ์เองกลับมีการเปลี่ยนแปลง เพื่อแลกกับการที่ระยะเวลาแสดงผลเพิ่มขึ้นเป็นสามสิบวินาที ตอนนี้เขาจึงต้องทำการโจมตีก่อนความสามารถถึงจะแสดงผล ‘แบบนี้... มันดีหรือเปล่านะ?’ แม้การที่ความสามารถแสดงผลเกือบตลอดเวลาในระหว่างการต่อสู้จะดูเป็นข้อดี แต่เขาก็ไม่สามารถใช้มันรักษาตัวเองหลังจากการต่อสู้จบลงได้ ‘อืม... ในเมื่อมันติดแทบจะตลอดเวลาตอนสู้ ก็คิดซะว่าเป็นยาที่ไม่ต้องเสียเวลาดื่มเองก็แล้วกัน’ ถ้าใครมาเรียกไอเทมที่มีความสามารถระดับนี้ว่าขยะ ก็คงมีแต่จะโดนคนอื่นหัวเราะเยาะ เพราะการต้องคอยดื่มยาระหว่างต่อสู้คือจุดอ่อนเรื้อรังของพวกฮันเตอร์ ‘ลองอย่างอื่นด้วยดีกว่า’ คิมโดจุนหยิบยาตัวอื่นออกมาด้วยความรื่นเริงและถือไว้ใกล้กับขวาน ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้น [ทักษะนี้สามารถใช้งานกับเป้าหมายเดิมได้เพียงวันละครั้งเท่านั้น] “ให้ตายสิ...” เขาพึมพำ ดูเหมือนเขาจะไม่สามารถคัดลอก-วางได้บ่อยตามใจชอบขนาดนั้น ถึงอย่างนั้น แม้จะแอบเสียดายนิดๆ แต่ก็ยังถือว่าดีอยู่ เพราะเขายังสามารถใช้ทักษะนี้กับเป้าหมายที่ต่างออกไปได้ ‘ยังไงเราก็มียาตั้งเยอะแยะ’ คิมโดจุนหัวเราะเบาๆ [มีด] [ผลลัพธ์เพิ่มเติม] - เมื่อโจมตี ผู้ใช้จะได้รับผลของ ‘การเพิ่มพูนพลังกายระดับต่ำ’ เป็นเวลา 40 นาที [เสื้อยืด] [ผลลัพธ์เพิ่มเติม] - เมื่อถูกโจมตี ผู้ใช้จะได้รับผลของ ‘การเพิ่มพูนความทนทานระดับต่ำ’ เป็นเวลา 40 นาที [กางเกงคาร์โก้] [ผลลัพธ์เพิ่มเติม] - เมื่อถูกโจมตี ผู้ใช้จะได้รับผลของ ‘การมองเห็นระดับต่ำ’ เป็นเวลา 40 นาที [รองเท้าผ้าใบ] [ผลลัพธ์เพิ่มเติม] - เมื่อถูกโจมตี ผู้ใช้จะได้รับผลของ ‘การเพิ่มพูนความเร็วระดับต่ำ’ เป็นเวลา 40 นาที ... คิมโดจุนยอมสละยาระดับสูงหลายขวดเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขาให้กลายเป็นไอเทมของระบบ เนื่องจากผลของยาไม่สามารถซ้อนทับกันได้ เขาจึงเลือกใช้ยาต่างประเภทกันแทน เมื่อเทียบกับผลของยาเพิ่มพลังชีวิตที่อยู่ได้เพียงสามสิบวินาที ผลของยาประเภทเสริมพลังกลับอยู่นานกว่ามาก ดังนั้นแม้พวกมันจะมีราคาแพงกว่า แต่การใช้พวกมันเป็นวัตถุดิบก็ถือว่าคุ้มค่า ‘เราจะสามารถใช้ความสามารถนี้สร้างไอเทมล้ำค่าออกมาขายได้ไหมนะ?’ เขาสงสัยว่าคนอื่นจะมองเห็นผลลัพธ์เพิ่มเติมเหล่านี้หรือเปล่า ถ้าเห็นล่ะก็ เขาอาจจะได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญที่สร้างประวัติศาสตร์ชิ้นใหม่ในการเปลี่ยนสิ่งของธรรมดาให้กลายเป็นไอเทม ทว่าหลังจากครุ่นคิดดูแล้ว เขาก็เปลี่ยนใจ ‘จริงๆ แล้ว ให้คนอื่นมองไม่เห็นผลลัพธ์เพิ่มเติมพวกนี้แหละดีที่สุด’ ชีวิตสามสิบห้าปีที่ผ่านมา โดยที่หกปีในนั้นใช้ไปในฐานะผู้ถูกปลุกพลัง ทำให้เขารู้ซึ้งว่าโลกใบนี้ไม่ได้ใจดี ภายใต้หน้ากากของสังคมที่ความเจริญและวัฒนธรรมรุ่งเรืองนั้น กฎเกณฑ์ที่แท้จริงไม่ต่างอะไรกับโลกของสัตว์ป่า อำนาจ ความมั่งคั่ง และพละกำลังคือสิ่งสูงสุดที่บงการทิศทางของสังคม ความสามารถพิเศษที่อาจส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อระเบียบสังคมแบบนี้ ไม่เปิดเผยออกไปจะดีที่สุด อย่างน้อยก็จนกว่าเขาจะมีพลังมากพอที่จะปกป้องตัวเองและครอบครัวได้ ขณะที่คิมโดจุนครุ่นคิดต่อไป เขาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาไม่รู้ว่าทักษะคัดลอก-วางนี้สูบพลังใจของเขาไปมากแค่ไหน หรือนี่อาจจะเป็นเพราะดึกมากแล้ว แต่ตอนนี้เขารู้สึกล้าเหลือเกิน ‘พักก่อนดีกว่า’ เรื่องกังวลเอาไว้ทีหลัง เขาต้องถอมกำลังไว้เพื่อบุกฝ่าอันตรายที่ยังไม่รู้จักในเขาวงกต โชคดีที่เขาไม่ต้องกังวลเรื่องเวลาหรือเรื่องที่ดันเจี้ยนจะปิด ตราบเท่าที่เขาเคลียร์เขาวงกตนี้ได้ เขาก็จะถูกส่งกลับโลกมนุษย์ ดังนั้น แม้จะยังต้องระแวดระวังอยู่บ้าง แต่ความใจร้อนและความวิตกที่เคยมีก็จางหายไปจนหมดสิ้น เพราะการบุ่มบ่ามเข้าไปในเขาวงกตที่ลึกกว่าเดิมอาจจะทำให้ไปเหยียบกับดักจนตายได้ คิมโดจุนจึงตัดสินใจที่จะค่อยเป็นค่อยไป หลังจากล็อคประตูห้องปลอดภัยอย่างแน่นหนาและติดตั้งกับดักเตือนภัยแบบง่ายๆ แล้ว เขาก็เข้านอน *** วันต่อมา คิมโดจุนตื่นขึ้นมาร้วสึกสดชื่น การได้ดื่มน้ำดับกระหายและล้างหน้าล้างตาด้วยน้ำจากน้ำพุช่วยให้สมองของเขาปลอดโปร่ง ‘เพื่อความปลอดภัย ตรวจสอบอุปกรณ์ก่อนออกไปดีกว่า’ ด้วยความกลัวว่าทุกอย่างจะเป็นเพียงความฝัน เขาจึงตรวจดูไอเทมที่เขาสร้างขึ้นเมื่อวานอย่างละเอียด เมื่อยืนยันได้ว่าเป็นของจริง เขาก็ไล่ดูข้อความที่ได้รับเมื่อวานพร้อมรอยยิ้ม และสิ่งหนึ่งที่สะดุดตาเขาเป็นพิเศษคือ [เป้าหมาย: ไม่จำกัด] ‘เดี๋ยวนะ ไม่มีข้อจำกัดงั้นเหรอ?’ เมื่อวานเขาตื่นเต้นกับความสามารถใหม่จนไม่ได้สังเกตรายละเอียดมากนัก หลังจากได้นอนเต็มอิ่ม เขาก็เริ่มตั้งข้อสงสัยกับข้อความนั้นขึ้นมา ‘หรือว่า...?’ เขาขมวดคิ้วกับความคิดที่แล่นผ่าน ราวกับถูกมนต์สะกด คิมโดจุนหยิบยานัยน์ตาเหยี่ยวระดับต่ำขวดสุดท้ายในช่องเก็บของออกมา เมื่อเขาถือมันไว้ใกล้ตัว ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้น [สามารถคัดลอกผลลัพธ์ของ ‘ยานัยน์ตาเหยี่ยวระดับต่ำ’ และวางลงบน ‘คิมโดจุน’ ได้] [ผลลัพธ์ไอเทมที่สามารถคัดลอก-วางได้:] [1. ได้รับผลของ ‘การมองเห็นระดับต่ำ’ เป็นเวลา 30 นาที] คิมโดจุนกำขวดยาในมือแน่นขึ้น
ขนาดตัวอักษร18px
AA
ธีม
ตัวอักษร
ระยะห่างบรรทัด1.8
ระยะห่างตัวอักษรปกติ
AVAV