ไขปริศนาปฏิทรรศน์คุณปู่

ภายในห้องแต่งตัวของสถานีโทรทัศน์ เจียงเจ๋อถูกหวัง กั๋วเซิ่งนำตัวมาที่นี่เพื่อแต่งหน้าอย่างเร่งด่วน “เสี่ยวเหม่ย ช่วยเติมแป้งให้เจียงเจ๋อหน่อยก็พอ รูปร่างหน้าตาแบบเขานี่ต่อให้ไปประกวดไอดอลก็คงติดอันดับต้นๆ ได้สบาย ตอนนี้เรามีเวลาไม่มากแล้ว” “ค่ะ” เหล่าหวังมองเจียงเจ๋อผ่านกระจกอีกครั้ง ชายหนุ่มมีหน้าตาที่สะอาดสะอ้าน เครื่องหน้าคมชัด ริมฝีปากบาง ให้ความรู้สึกแข็งแกร่งแต่ก็มีความนุ่มนวลแฝงอยู่ ทรงผมสั้นแบบ 6-4 ดูภูมิฐานและเรียบร้อย ถ้าเขาเป็นผู้หญิง ก็คงจะตกหลุมรักเจียงเจ๋อไปแล้ว หลังจากสั่งการเสร็จ เหล่าหวังก็เดินออกจากห้องไปยังห้องประชุมอีกห้องหนึ่งของสถานี ...... ภายในห้องประชุมผู้บริหาร “หาคนมาแทนได้หรือยัง?” ผอ.เจ้า หรือเจ้าหมิง ชายวัยกว่าห้าสิบห้าปีแต่กลับมีผมขาวเต็มศีรษะ เขาสวมแว่นตากรอบเงินและเงยหน้าขึ้นมองหวัง กั๋วเซิ่งที่เดินรีบร้อนเข้ามา “หาได้แล้วครับ เป็นผู้สมัครที่สอบข้อเขียนตก” เหล่าหวังรีบนั่งลง เปิดแล็ปท็อป และฉายข้อมูลของเจียงเจ๋อขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ “สอบข้อเขียนตกงั้นเหรอ... ในสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ ขอแค่สอบสัมภาษณ์ผ่านก็ถือว่าใช้ได้แล้ว” ผอ.เจ้าถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาเองก็กลัวว่าจะไม่มีใครยอมมารับช่วงต่อจากสถานการณ์ที่ยุ่งเหยิงนี้ เหล่าหวังกล่าวเสริม “เชิญดูที่หน้าจอครับ!” พิธีกรรายการอื่นๆ และผู้เกี่ยวข้องที่อยู่ในห้องประชุมต่างหันไปมองข้อมูลของเจียงเจ๋อบนหน้าจอขนาดใหญ่— เจียงเจ๋อ อายุ 24 ปี จบจากมหาวิทยาลัยสื่อสารมวลชนเมืองซู วิชาเอกการกระจายเสียงและพิธีกร วิชาโทฟิสิกส์ทฤษฎี และยังลงเรียนวิชาปรัชญาเพิ่มเติมด้วย ประวัติการศึกษาถือว่าดีเยี่ยม สอดคล้องกับหัวข้อในครั้งนี้ นั่นคือการถอดรหัส ‘ปฏิทรรศน์คุณปู่’ แต่เมื่อทุกคนเห็นกระดาษคำตอบข้อเขียนของเจียงเจ๋อ ทุกคนต่างก็ต้องอึ้งไปตามๆ กัน [ข้อใดคือตัวย่อภาษาอังกฤษของสถานีโทรทัศน์?] [A]: TVS [B]: TV [C]: TVA [D]: AUV คำตอบที่ถูกต้องย่อมเป็นข้อ [A] แต่เจียงเจ๋อกลับเลือกข้อ [D]? “AUV?” “เจียงเจ๋อคนนี้ติดสำเนียงปักกิ่งขนาดนั้นเลยเหรอ?” (หมายเหตุ: AUV ในสำเนียงปักกิ่งเป็นคำอุทาน) “มันควรจะเป็นข้อ [A] ไม่ใช่เหรอ?” ทุกคนต่างทำหน้ามึนงงและรีบให้หวัง กั๋วเซิ่งเปิดดูคะแนนสอบข้อเขียนรวมของเจียงเจ๋อทันที ไม่ดูยังดีเสียกว่า เพราะพอเห็นแล้วทุกคนแทบจะล้มทั้งยืน: [40 คะแนน]! ได้แค่ 40 คะแนนเนี่ยนะ แค่เกณฑ์พื้นฐานในการรับเข้าทำงานยังไม่ถึงเลย แล้วจะไปไขปริศนา ‘ปฏิทรรศน์คุณปู่’ ได้อย่างไร? รายการถอดรหัสปฏิทรรศน์แนวให้ความรู้นี้ จริงๆ แล้วยังอยู่ในช่วงทดลองออกอากาศ ถ้าเรตติ้งยังตกต่ำต่อเนื่องอีกไม่กี่ครั้ง รายการนี้โดนสั่งยุบแน่นอน! บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบไปชั่วครู่ เหล่าหวังเอานิ้วถูจมูกด้วยความขัดเขิน “เอ่อ... คือเขาสอบสัมภาษณ์ผ่านน่ะครับ แค่สอบข้อเขียนไม่ผ่าน ใครจะไปคิดว่าคะแนนข้อเขียนเขาจะต่ำขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ผมก็ไม่กล้าตามเขามาหรอก” “อีกอย่าง ‘ปฏิทรรศน์คุณปู่’ ก็ยังไม่มีใครไขปริศนาได้จริงๆ จังๆ อยู่แล้ว ขอแค่เขาคุยกับผู้ชมให้รู้เรื่อง ควบคุมจังหวะและหัวข้อให้ได้ก็พอ” “เราเองก็ไม่ได้หวังว่าเขาจะไปไขปริศนา 10 อันดับสุดยอดปฏิทรรศน์ของโลกได้จริงๆ เสียหน่อย ใช่ไหมครับ?” เมื่อได้ยินคำนี้ ผอ.เจ้าและคนอื่นๆ จึงพอจะยอมรับสภาพได้ ผอ.เจ้าถอนหายใจออกมา “ในเมื่อเขากล้าเอาชื่อเสียงในอนาคตมาเสี่ยงกับโอกาสนี้ ก็ให้โอกาสคนหนุ่มดูสักครั้ง ถ้าเขาล้มเหลว อนาคตในสายงานพิธีกรของเขาก็คงจบสิ้นลงที่นี่” ผอ.เจ้าหันไปมองคนอื่นๆ ในห้อง “เพื่อความไม่ประมาท ถ้าเขาทำพลาด... เซียวสืออี พิธีกรรายการบันเทิง คุณเตรียมตัวสแตนบายแทนนะ” เซียวสืออีทำหน้าเหวอ “ผอ.ครับ ผมยังไม่รู้เลยว่าปฏิทรรศน์คุณปู่คืออะไร...” ผอ.เจ้าถอนหายใจยาว ก่อนจะหันไปทางพิธีกรวิทยุแนวไซไฟอย่างวังหลิน “เสี่ยววัง คุณจัดรายการวิทยุไซไฟรอบดึกอยู่น่าจะพอไหวนะ?” วังหลินยิ้มแห้งๆ พลางโบกมือพัลวัน “ผอ.ครับ บทรายการวิทยุตอนดึกของผมจ้างนักเขียนออนไลน์เขียนให้ทั้งนั้นเลย ตอนนี้จะไปตามหาตัวเขาก็คงไม่ทัน ผมไม่ไหวจริงๆ ครับ ไม่ไหวแน่นอน” ไม่มีใครกล้ารับเผือกร้อนนี้เลย ต่อให้ทำได้ก็ไม่มีใครกล้าตอบว่า “ได้”! บรรยากาศในที่ประชุมกลับมาน่าอึดอัดอีกครั้ง เพื่อคลี่คลายสถานการณ์ หวัง กั๋วเซิ่ง ในฐานะหัวหน้าแผนกกระจายเสียงจึงรับรองด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ผอ.ครับ ในเมื่อเลือกใช้คนแล้วก็ต้องเชื่อใจ ถ้าเกิดปัญหาขึ้น ผมจะออกหน้ารับแทนเอง จะหักเงินเดือนผมก็ได้!” เมื่อไร้ทางเลือก ผอ.เจ้าจึงพยักหน้า “ในเมื่อเหล่าหวังกล้ารับประกันขนาดนี้ ก็ตกลงตามนั้น!” ...... ผ่านไปประมาณ 20 นาที เจียงเจ๋อแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อยและได้รับร่างบทจากแผนกเขียนบทของสถานี เขามานั่งรออยู่ที่โซฟาและเริ่มอ่านโครงร่างเนื้อหา [ปฏิทรรศน์คุณปู่]: ใครฆ่าคุณปู่ แล้วหลานหายไปไหน? [แนวทางการแก้ปัญหา]: จักรวาลคู่ขนาน หลังจากอ่านจบ เขาก็ให้ความเห็นสั้นๆ ว่า: “โครงร่างเนื้อหาหยาบมาก ไม่มีบทพูดให้ด้วยซ้ำ นี่ผมต้องด้นสดและแสดงทักษะเองทั้งหมดเลยสินะ!” “แนวทางที่แผนกเขียนบทใช้แก้ปฏิทรรศน์คุณปู่คือ... จักรวาลคู่ขนาน” “แต่ทฤษฎีจักรวาลคู่ขนานมันเป็นแค่การแก้ปัญหาขั้นพื้นฐานที่สุด ไม่คู่ควรจะเอามาเสนอเป็นคำตอบหลักเลยด้วยซ้ำ!” เมื่อคิดได้ดังนั้น มุมปากของเจียงเจ๋อก็ยกยิ้มขึ้น แนวทางที่เขากำลังจะเสนอนั้น จะสั่นสะเทือนความเชื่อของคนทั้งโลก! “อาจารย์เจียงคะ ได้เวลาขึ้นเวทีแล้วค่ะ” เสี่ยวเหม่ย ช่างแต่งหน้าเคาะประตูเรียกจากด้านนอก “จะไปเดี๋ยวนี้ครับ” ...... เวลา 21:58 น. รายการกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เจียงเจ๋อเดินเข้ามาในห้องส่งขนาดใหญ่ เขานั่งลงที่โต๊ะบรรยายและกวาดสายตามองไปรอบๆ เหล่าผู้สมัครในชุดสูทเนี้ยบที่เหลือยังคงยืนอยู่ตรงมุมห้องเพื่อรอดูเจียงเจ๋อกลายเป็นตัวตลก เขาปรับอารมณ์ แม้จะมีความประหม่าอยู่บ้าง แต่พอเขามองคนข้างล่างว่าเป็นเพียงนักเรียนที่มาแสวงหาความรู้ ความประหม่านั้นก็มลายหายไปสิ้น “ปิดไฟ... เจ้าหน้าที่เสียงประจำที่... ฉากหลังพร้อม...” “3... 2... 1!” “เริ่มได้!” ทันทีที่สิ้นเสียงเจ้าหน้าที่ ไฟทั้งหมดในสตูดิโอก็ดับลง ก่อนที่แสงไฟดวงใหญ่จะฉายไปที่โต๊ะบรรยายเพียงจุดเดียว เมื่อเผชิญหน้ากับกล้องที่อยู่เบื้องหน้า เจียงเจ๋อก็เผยรอยยิ้มออกมา “สวัสดีครับท่านผู้ชมทุกท่าน” “ผม เจียงเจ๋อ พิธีกรเฉพาะกิจที่จะมารับหน้าที่ถอดรหัสปฏิทรรศน์ในวันนี้ครับ” “ต่อไปนี้ ผมจะพาทุกท่านไปพบกับงานเลี้ยงทางปัญญาที่ยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ในช่วง ‘ให้ความรู้และถอดรหัสปฏิทรรศน์’ ครับ!” สิ้นคำพูด เจียงเจ๋อก็สะบัดมืออย่างสง่างาม ฉากหลังปรากฏหัวข้อการบรรยายในวันนี้ ...... ภายในห้องประชุมผู้บริหาร เมื่อได้ยินการแนะนำตัวและเห็นท่าทางที่สุขุมนิ่งเฉยของเจียงเจ๋อในสถานการณ์คับขัน เหล่าพิธีกรคนอื่นๆ ต่างก็รู้สึกประหลาดใจและสนใจขึ้นมาทันที สำหรับมือใหม่ การได้ไปนั่งบนโต๊ะบรรยายแบบนั้น ส่วนใหญ่มักจะแสดงความตื่นเต้นออกมาให้เห็น แต่เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของเจียงเจ๋อ ทุกคนกลับตื่นตาตื่นใจ เพราะนี่ดูไม่เหมือนการทำหน้าที่พิธีกร แต่เหมือนเจียงเจ๋อกำลังจะเปิดคลาสสอนหนังสือมากกว่า หวัง กั๋วเซิ่งเลิกคิ้วขึ้น “ผมเห็นเงาของศาสตราจารย์สมัยเรียนในตัวเขาเลย ทั้งท่าทางและน้ำเสียง ผมรู้สึกเกร็งแปลกๆ เหมือนนักเรียนที่กำลังกังวลเวลาเจออาจารย์เลยครับ” ผอ.เจ้าพยักหน้าเห็นด้วยอย่างพอใจ “ดูมีออร่าของศาสตราจารย์จริงๆ นั่นแหละ เอาเถอะ ขอแค่เขาไม่ตื่นเต้นก็พอแล้ว” เป็นอย่างนั้นจริงๆ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวเจียงเจ๋อคือบรรยากาศของศาสตราจารย์อาวุโสชัดๆ แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าออร่าแบบนี้มาจากไหนก็ตาม จนกระทั่งทุกคนได้เห็นหัวข้อการบรรยายบนฉากหลังของเจียงเจ๋อ [หัวข้อในวันนี้: ปฏิทรรศน์คุณปู่!] [ส่วนที่ 1: ทำความรู้จัก ‘ปฏิทรรศน์คุณปู่’!] [ส่วนที่ 2: ไขปริศนา ‘ปฏิทรรศน์คุณปู่’!] [ส่วนที่เพิ่มมาเป็นพิเศษ ส่วนที่ 3: สุ่มเลือกผู้โชคดี 3 ท่านเพื่อตอบคำถามหลังจบการบรรยาย!] [ข้อความจากพิธีกรเจียงเจ๋อ: “ปฏิทรรศน์คุณปู่... มันสมควรถูกเรียกว่าปฏิทรรศน์จริงๆ หรือ? ในมุมมองของผม มันไม่นับเป็นปฏิทรรศน์ด้วยซ้ำ เพราะมันน่ะ... แก้ได้ง่ายมาก!”] ทันทีที่หัวข้อและคำแนะนำตัวทั้งหมดปรากฏขึ้น ผอ.เจ้า หวัง กั๋วเซิ่ง และคนอื่นๆ ต่างก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง จะมีพิธีกรดีๆ ที่ไหนบ้างที่กล้าพูดจาโอ้อวดตั้งแต่เริ่มรายการว่าจะแก้ปัญหาปฏิทรรศน์ระดับโลกอย่าง ‘ปฏิทรรศน์คุณปู่’ ได้จริงๆ?