ได้รับเลือกเป็นพิธีกร

ช่วงค่ำ ณ เมืองซู ภายในห้องประชุมของสถานีโทรทัศน์ “นี่ผมทะลุมิติมาเหรอ?” เจียงเจ๋อนั่งอยู่ในห้องประชุม พลางมองเหล่าผู้สมัครงานในชุดสูทสากลด้วยแววตาว่างเปล่า เขายังจำได้ว่าเมื่อครู่นี้เขายังบรรยายเรื่องปฏิทรรศน์คุณปู่ (Grandfather Paradox) ให้เหล่านักศึกษาฟังในห้องเรียนสาธารณะของมหาวิทยาลัยอยู่เลย ใครจะไปคิดว่าพอเลิกคลาสปุ๊บ เขาก็ทะลุมิติมาปั๊บ! ทันใดนั้น ความรู้สึกเวียนศีรษะก็ถาโถมเข้ามา เขาเอามือกุมหน้าผากไว้ เพียงไม่นานความทรงจำก็หลอมรวมกันจนเสร็จสิ้น จากความทรงจำทำให้เขาได้รับรู้ว่า—— โลกใบนี้มีความคล้ายคลึงกับโลกเดิมของเขามาก แต่จุดที่ต่างออกไปคือ ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ของที่นี่ไม่ค่อยพัฒนา ในขณะที่ ‘ปฏิทรรศน์ทางวิทยาศาสตร์’ (Scientific Paradox) กลับเพิ่งจะเริ่มกลายเป็นกระแสโด่งดัง อย่างเช่น ปฏิทรรศน์คุณปู่, จวงจื่อฝันเห็นผีเสื้อ หรือแม้แต่เรือของเธซีอุส กลับเพิ่งถูกเสนอขึ้นมาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาของศตวรรษที่ 21 นี้เอง แถมคนที่เสนอ ‘ปฏิทรรศน์คุณปู่’ เมื่อศตวรรษก่อนอย่าง เรอเน บาร์ฌาแวล นักเขียนนิยายชาวฝรั่งเศส ในโลกนี้กลับกลายเป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์ที่มียอดขายถล่มทลายในฝรั่งเศสยุคปัจจุบันไปเสียได้! จวงจื่อ ผู้เสนอแนวคิด ‘จวงจื่อฝันเห็นผีเสื้อ’ ก็ไม่ใช่คนในยุคจั้นกั๋ว แต่เป็นถึงศาสตราจารย์ระดับเหรียญทองประจำภาควิชาปรัชญาของมหาวิทยาลัยหัวชิงในเมืองจิงตูยุคปัจจุบันที่ยังมีชีวิตอยู่! แม้แต่ ‘เรือของเธซีอุส’ ก็ไม่ได้ถูกเสนอโดยนักปรัชญาชาวกรีกโบราณ แต่เป็นนักปรัชญาชาวกรีกร่วมสมัยที่มีชื่อแซ่เดียวกันที่ชื่อ พลูทาร์ก! การล้มล้างความรู้ความเข้าใจแบบดั้งเดิมด้วยปฏิทรรศน์เหล่านี้ ได้จุดกระแสให้ผู้คนตื่นตัวในการเรียนรู้ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในระดับมหาวิทยาลัยถึงขั้นมีการเปิดสาขาวิชา ‘ปฏิทรรศน์วิทยา’ ขึ้นมาใหม่ ซึ่งดึงดูดให้นักเรียนชั้นมัธยมปลายจำนวนมหาศาลแห่กันมาสมัครเรียน สำหรับเจียงเจ๋อที่มีอดีตชาติเป็นถึงศาสตราจารย์ควบสองตำแหน่งทั้งด้านปรัชญาและวิทยาศาสตร์แล้ว ที่นี่เปรียบเสมือนสรวงสวรรค์ชัดๆ! “ในชาติก่อน ฉันคือคนที่หยิบยกปฏิทรรศน์ทางวิทยาศาสตร์และปรัชญามาปั่นหัวคนเล่นจนอยู่หมัดเชียวนา” “แต่โลกนี้ เรื่องพวกนี้เพิ่งจะเริ่มฮิต...” “ความรู้ล่วงหน้าของฉันจะทำให้ฉันอยู่เหนือทุกคนบนโลกใบนี้” เขาตื่นเต้นได้เพียงวินาทีเดียว ก่อนที่ความหม่นหมองจะวาบผ่านใบหน้าเมื่อเหลือบไปเห็นกระดาษคำตอบที่สอบไม่ผ่าน ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจากการเติบโตอย่างก้าวกระโดดของรายการให้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ทั่วประเทศ ส่งผลให้เรตติ้งของเมืองซูซึ่งเป็นเมืองอุตสาหกรรมหนักไม่ค่อยสู้ดีนัก หลังจากเลิกงานอันแสนวุ่นวาย ใครจะอยากกลับมานั่งดูรายการสาระที่ไม่มีจุดดึงดูดอีกล่ะ? ในช่วงที่การแข่งขันทดสอบปฏิทรรศน์กำลังเป็นเทรนด์ใหม่ทั่วโลก ผอ.เจ้า ผู้รับผิดชอบสถานีโทรทัศน์รวมของเมืองซูจึงได้แหวกแนวเปิดเส้นทางใหม่นั่นคือ: [ถอดรหัสปฏิทรรศน์] ในเมื่อเอาชนะเมืองอื่นด้วยรายการรูปแบบเดิมไม่ได้ ก็เปลี่ยนมาสร้างจุดขายในแบบของตัวเองแทน อย่างเช่นปฏิทรรศน์คุณปู่ที่เป็นปฏิทรรศน์การเดินทางข้ามเวลาที่คลาสสิกที่สุด—— จุดหัวใจสำคัญของปฏิทรรศน์คือ: ฉันย้อนเวลากลับไปฆ่าคุณปู่ของตัวเองได้จริงๆ หรือเปล่า? สำหรับทุกคนในโลกนี้ นี่คือโจทย์ที่ไม่มีวันแก้ได้ แต่สำหรับเจียงเจ๋อ มันง่ายนิดเดียว! ก่อนหน้านี้ ผอ.เจ้า ยอมทุ่มเงินก้อนโตดึงตัวอาจารย์ 5 คนมาจากเมืองจิงตู ซึ่งมีทั้งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ ปรัชญา และจิตวิทยา ในตอนแรกผู้ชมก็แห่กันมาดูเพราะความแปลกใหม่ ทำให้เรตติ้งไปได้สวย ใครจะไปคิดว่าพอผ่านไปแค่สองสามครั้ง ศาสตราจารย์เหล่านั้นก็เริ่มหมดไฟ ใช้ชื่อรายการว่าถอดรหัสปฏิทรรศน์ แต่ผู้ชมคลิกเข้ามากลับเห็นชายแก่ 5 คนนั่งคุยเรื่องสัพเพเหระในครอบครัว สุดท้ายก็ได้เงินเดือนไปนอนกอดสบายใจจากการนั่งคุยเรื่อยเปื่อย ด้วยเหตุนี้ สถานีโทรทัศน์เมืองซูจึงเริ่มฉลาดขึ้น โดยหันมาจ้างนักศึกษาจบใหม่ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมแทน แต่ใครจะไปรู้ว่า ร่างเดิมของเจียงเจ๋อกลับถูกคัดออกตั้งแต่รอบสอบข้อเขียน เจียงเจ๋อกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะมองกระดาษสอบที่มีคำว่า [ไม่ผ่าน] อย่างจนปัญญา เหนื่อยใจ... เหนื่อยใจเหลือเกิน! เขาอยากเป็นพิธีกรใจจะขาด แต่ก็ดูจะเกินกำลัง เพราะแค่สอบข้อเขียนก็ยังไม่รอด ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะลุกจากไป เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เย็นชาพลันดังขึ้นในหัวของเจียงเจ๋อ [ติ๊ง! ระบบเปลี่ยนความรู้ให้เป็นจริง ปลดล็อกแล้ว!] “ระบบเปลี่ยนความรู้ให้เป็นจริง?” เจียงเจ๋อชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาเป็นประกาย หัวใจเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้น “มันหมายความว่ายังไง?” [ความหมายก็ตามชื่อ: เมื่อท่านถอดรหัสปฏิทรรศน์หนึ่งได้สำเร็จ และได้รับความยอมรับจากผู้ชมที่รับชมรายการเกิน 80% ท่านจะได้รับค่าความคืบหน้าสะสม!] [เมื่อค่าความคืบหน้าในการถอดรหัสถึง 100% ปฏิทรรศน์ที่ท่านถอดรหัสจะกลายเป็น ‘ดันเจี้ยนในโลกแห่งความจริง’ เพื่อให้ผู้ถูกเลือกทั่วโลกเข้าไปท้าทายและพิชิต เพื่อพิสูจน์ว่าการถอดรหัสปฏิทรรศน์ของท่านสามารถเกิดขึ้นได้จริง!] ตามมาด้วยข้อความแจ้งเตือนสีฟ้าอ่อนที่ปรากฏขึ้นเป็นระลอก เจียงเจ๋ออดไม่ได้ที่จะลอบกลืนน้ำลาย ความสามารถของระบบเปลี่ยนความรู้ให้เป็นจริงช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก! ขอเพียงเขาถอดรหัสไปเรื่อยๆ และสะสมค่าความคืบหน้า ในอนาคตเขาจะเปลี่ยนโลกใบนี้ได้ทั้งใบ ได้มีโอกาสเกิดใหม่ทั้งที บางทีในชาตินี้เขาอาจจะลองเดินบนเส้นทางใหม่เหมือนอย่างที่ ผอ.เจ้า ของสถานีโทรทัศน์คนนี้กำลังทำอยู่ก็ได้ เขาพยายามสงบสติอารมณ์แล้วตรวจสอบหน้าต่างระบบ [ความคืบหน้าปัจจุบัน: 0%] [อาชีพปัจจุบัน: ไม่มี] [ข้อมูลส่วนตัว: เจียงเจ๋อ, อายุ 24 ปี...] [ประกาศ: โปรดรีบเป็นพิธีกรรายการให้ความรู้โดยเร็ว เพื่อเก็บสะสมค่าอารมณ์จากผู้อื่น ค่าอารมณ์สามารถใช้แลกเปลี่ยนไอเทมต่างๆ ในร้านค้าได้!] “ฉันก็อยากเป็นอยู่หรอก แต่ฉันเพิ่งจะสอบตกไปเนี่ยสิ!” หลังจากถูกสถานีโทรทัศน์เมืองนี้คัดออก เขาก็คงต้องไปสมัครที่เมืองอื่นและเริ่มสัมภาษณ์ใหม่ แต่นั่นต้องรออีกตั้งปีหนึ่ง เวลาหนึ่งปี เขาไม่มีปัญญาจะรอหรอก! ในขณะที่เขากำลังจนหนทาง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักออกอย่างแรง ชายวัยกลางคนในชุดสูทอายุราว 40 ปีเศษวิ่งพรวดเข้ามา พลางก้มมองนาฬิกาข้อมืออยู่ตลอดเวลาด้วยสีหน้ากระวนกระวาย “รายการใกล้จะเริ่มแล้ว หัวข้อของสถานีเราในวันนี้คือ: ปฏิทรรศน์คุณปู่” “พิธีกรรุ่นใหม่คนเดิมเกิดอาการตื่นเวที ตอนนี้หายตัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เราต้องการคนมาแทนด่วน” “ผมไม่สนว่าพวกคุณจะสอบข้อเขียนหรือสอบสัมภาษณ์ผ่านหรือไม่ ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว” “ใครก็ได้มาสักคน ขอแค่คุณคิดว่าตัวเองไหว และยอมรับความเสี่ยงที่จะเสียชื่อเสียงได้ก็พอ” “เร็วเข้า!” คนที่พูดอยู่นี้คือ หวัง กั๋วเซิ่ง หัวหน้าแผนกกระจายเสียง คำพูดเหล่านี้แสดงให้เห็นชัดเจนว่า หวัง กั๋วเซิ่ง ไม่ได้คาดหวังในตัวใครที่อยู่ที่นี่เลย คนพวกนี้เป็นแค่พิธีกรฝึกหัด ประสบการณ์ก็ไม่มี ฝีมือก็ยังไม่ถึงขั้น แต่นี่คือเหตุฉุกเฉิน ยังไงก็ต้องมีคนขึ้นไปแทน! ผู้สมัครทุกคนแสดงสีหน้าประหลาดใจ หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น “เชี่ย ปฏิทรรศน์คุณปู่ ใครจะไปแก้ได้ นักฟิสิกส์ทั่วโลกยังแก้ไม่ได้เลย” “บ้าจริง ปฏิทรรศน์นี้มันยากเกินไป พอลอจิกมันวนลูปก็ไม่มีใครรู้แล้วว่าคุณปู่ตายเพราะใคร โอกาสนี้ฉันคว้าไว้ไม่ไหวจริงๆ!” “ฉันรับความเสี่ยงเรื่องชื่อเสียงไม่ไหวหรอก ฉันทำไม่ได้ ฉันยังไม่เคยจัดรายการเดี่ยวเลยด้วยซ้ำ” “...” เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงม การสัมภาษณ์ครั้งแรกจะได้บรรจุเข้าทำงานทันทีเลยงั้นเหรอ? มีบางคนทำท่าเหมือนอยากจะลอง แต่พอเห็นสถานการณ์ที่ตึงเครียดในที่แห่งนี้ พวกเขาก็ต่างพากันถอดใจ พวกเขาไม่คิดว่าพิธีกรหน้าใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่วงการจะคุมสถานการณ์ใหญ่แบบนี้ได้ ไม่มีใครอยากเอาชื่อเสียงมาเดิมพันกับอนาคต หากครั้งนี้ล้มเหลว เส้นทางอาชีพพิธีกรในอนาคตคงต้องจบสิ้นลง โดยไม่รู้ตัว เหล่าพิธีกรฝึกหัดที่สอบสัมภาษณ์ผ่านทั้งหมดต่างพากันหันไปมองเจียงเจ๋อเป็นตาเดียว เพราะที่นี่มีเขาเพียงคนเดียวที่สอบตกตั้งแต่รอบข้อเขียน! “พี่ชาย ไหนๆ นายก็สอบตกข้อเขียนอยู่แล้ว อนาคตก็ไม่มีโอกาสแล้วด้วย” “ใช่แล้ว คว้าโอกาสนี้ไว้สิ เผื่อจะพุ่งทะยานสู่ฟ้าในชั่วข้ามคืน” “...” ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ใบหน้าของแต่ละคนกลับเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน แม้แต่คนที่สอบข้อเขียนยังตก... ขนาดพวกเขาที่สอบผ่านยังไม่กล้าเสนอตัว แล้วจะนับประสาอะไรกับคนที่สอบตกแบบนี้ เมื่อเห็นดังนั้น มุมปากของเจียงเจ๋อก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เขาไม่คิดจะถือสา ‘เด็กน้อย’ พวกนี้หรอก และดูเหมือนว่าความสามารถของเขาจะไม่ยอมให้เขาต้องอับอายขายหน้าเสียด้วย “เธอชื่ออะไร?” “เจียงเจ๋อครับ” เมื่อสังเกตเห็นว่าสายตาทุกคู่มารวมอยู่ที่เจียงเจ๋อ หวัง กั๋วเซิ่ง ก็รีบถามด้วยความกระวนกระวายใจ “พ่อหนุ่ม เธออยากลองดูไหม?” เจียงเจ๋อแทบไม่ต้องคิด เขาลุกขึ้นยืนทันทีแล้วตอบด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ให้เป็นหน้าที่ของผมเองครับ”