ตอนที่ 4
ภารกิจแรก เสี่ยวหลงเปาเข่งละ 50 หยวน?
1,656 คำ~9 นาที
หน้าร้านหลังการปรับปรุงโฉมใหม่จนแทบจำไม่ได้
ป้ายชื่อร้านขนาดใหญ่พื้นสีดำตัวอักษรสีทองถูกติดตั้งไว้อย่างเด่นหรา
ภายใต้แสงแดด ตัวอักษรสีทองสี่ตัวที่เขียนว่า "ร้านอาหารตระกูลลู่" ส่องประกายระยิบระยับ
ส่วนหน้าของร้านถูกดัดแปลงให้กลายเป็นชายคาแบบวังโบราณ มุงด้วยกระเบื้องสีทองอร่าม
ใต้ชายคามีงานแกะสลักไม้ประณีตบรรจง ลวดลายวิหคและสัตว์ป่าดูราวกับมีชีวิต
ลู่เฟิงไม่มีความรู้เรื่องงานแกะสลักไม้เลย
แต่ถึงจะเป็นมือใหม่ เขาก็ดูออกว่าหากงานแกะสลักชิ้นนี้ถูกนำออกไปขายในตลาด มันจะต้องมีมูลค่ามหาศาลอย่างแน่นอน
ประตูม้วนที่เคยเต็มไปด้วยคราบฝุ่นจนมองไม่เห็นสีเดิม บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยประตูไม้สีแดงสไตล์โบราณ บานประตูประดับด้วยห่วงจับหัวสิงห์ชุบทอง
ระบบทุ่มไม่อั้นจริงๆ!
เพียงแค่ดูการตกแต่งภายนอก ก็ถือว่าหรูหราอลังการมากแล้ว
ลู่เฟิงหยิบกุญแจออกมา เตรียมจะเปิดประตูเข้าไปดูสภาพข้างในด้วยความอดใจรอไม่ไหว
เดี๋ยวก่อน...
ลู่เฟิงนึกขึ้นได้ว่ากุญแจในมือคือลูกกุญแจสำหรับประตูม้วนแบบเก่า
แล้วประตูบานใหม่นี่จะเปิดยังไง?
"ระบบ กุญแจประตูอยู่ไหน?"
[ร้านค้าถูกผูกมัดกับโฮสต์แล้ว เพียงแค่ยืนอยู่หน้าประตู ประตูจะเปิดออกโดยอัตโนมัติ]
เจ๋งเป้ง เป็นประตูอัตโนมัติด้วย
ลู่เฟิงเดินไปยืนนิ่งที่หน้าประตู แล้วก็เป็นไปตามที่ระบบบอก ประตูค่อยๆ เปิดออกเองอย่างช้าๆ
ด้วยความตื่นเต้นระคนคาดหวัง ลู่เฟิงก้าวฉับๆ เข้าไปในห้องโถงของร้าน
สองข้างทางตรงทางเข้ามีชั้นวางไม้สไตล์โบราณตั้งอยู่ บนนั้นวางกระถางดอกไม้เซรามิกที่ดูประณีตเอาไว้
ในกระถางปลูกดอกไม้และพืชพรรณบางอย่างที่ลู่เฟิงไม่รู้จักชื่อ แต่ก็ช่วยเพิ่มบรรยากาศที่ดูมีชีวิตชีวาให้กับร้านได้ไม่น้อย
ภายในห้องโถงกว้างขวางมีโต๊ะแปดเซียนจัดวางอย่างเป็นระเบียบแปดตัว แต่ละตัวมีเก้าอี้จัดไว้ตัวละสี่ที่นั่ง
ที่ผนังด้านซ้ายของห้องโถงมีป้ายไม้แขวนอยู่
ตัวอักษรพู่กันที่เขียนว่า "รายการราคา" บนป้ายนั้นดูโดดเด่นสะดุดตายิ่งนัก
ลู่เฟิงกวาดสายตามองไปรอบๆ เขาพึงพอใจกับการปรับปรุงร้านครั้งนี้มาก
หลังจากการปรับปรุงโดยระบบ ร้านของเขาก็เรียกได้ว่ายกระดับขึ้นแบบก้าวกระโดด
นี่มันหรูหรากว่าการตกแต่งเดิมไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า
ลู่เฟิงเดินไปที่ตำแหน่งห้องครัว เตาแก๊สขึ้นสนิมและถังแก๊สหนักๆ ของเดิมหายไปหมดแล้ว
ตำแหน่งข้างผนังด้านขวาเป็นเตาคู่ ฝังลงในเคาน์เตอร์หินอ่อนสีขาว
แบบนี้ทั้งสวยงามและประหยัดพื้นที่
ข้างเตามีหม้อนึ่งไฟฟ้าวางอยู่ ด้านบนมีเข่งเสี่ยวหลงเปาที่ระบบมอบให้วางเรียงราย ลู่เฟิงลองนับดูมีทั้งหมด 18 เข่ง
เหนือศีรษะในระยะที่เอื้อมถึงเป็นตู้เก็บจานชาม ข้างในวางถ้วย ตะเกียบ และจานชามไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ลู่เฟิงหยิบจานใบหนึ่งออกมาดู เนื้อเซรามิกสีขาวนวลและละเอียดอ่อน ขอบจานยังวาดลวดลายครามที่สวยงามเอาไว้อีกด้วย
ข้างเคาน์เตอร์เป็นแถวขวดเซรามิกสีขาวสำหรับใส่เครื่องปรุงรสต่างๆ
ด้านล่างเป็นแถวตู้ไม้ที่มีพื้นที่กว้างขวาง สามารถใช้เก็บวัตถุดิบจำพวกข้าวและแป้งได้
ส่วนด้านซ้ายของห้องครัว มีตู้แช่ขนาดใหญ่พิเศษวางอยู่
ลู่เฟิงสังเกตเห็นประตูปริศนาบานเล็กๆ อยู่ลึกสุดในห้องครัว ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงเปิดเข้าไปดู
พื้นที่ข้างในประตูไม่กว้างนัก และข้างในก็ไม่มีอะไรเลย
"ระบบ ห้องนี้เอาไว้ทำอะไร?"
[ที่นี่เชื่อมต่อกับระบบร้านค้า วัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับตำรับอาหารบางอย่างที่โฮสต์ครอบครองสามารถซื้อได้จากที่นี่ วัตถุดิบที่ซื้อจะปรากฏขึ้นในห้องนี้โดยอัตโนมัติ]
ดีเยี่ยม แบบนี้ก็ไม่ต้องลำบากออกไปหาซื้อวัตถุดิบเองแล้ว ลู่เฟิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
ความโกรธเคืองที่เคยถูกระบบกลั่นแกล้งก่อนหน้านี้หายวับไปกับตา
ต่อจากนี้ไป การทำงานในร้านที่ตกแต่งอย่างสวยงามเช่นนี้ ต่อให้ต้องยุ่งตั้งแต่เช้ายันค่ำ เขาก็ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
สภาพแวดล้อมมีผลต่อจิตใจคน ถ้าจิตใจแจ่มใส ทำอะไรก็มีพลัง
บวกกับทักษะการทำอาหารระดับสูงสุดที่ระบบให้มา
ลู่เฟิงมองเห็นภาพในอนาคตที่กิจการร้านของเขาจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแล้ว
จากนี้ไปต้องขยับขยายให้ยิ่งใหญ่ สร้างผลงานให้เลื่องลือ!
อีกไม่นานคงจะโด่งดังไปทั่ววงการอาหาร ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต
แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!
[ติ๊ง!]
[โฮสต์เช็คอินสำเร็จแล้ว ต้องการเปิดระบบภารกิจหรือไม่?]
ความคิดอันแสนเพลิดเพลินของลู่เฟิงถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเตือนของระบบ
"เปิดระบบภารกิจ!" ลู่เฟิงตอบตกลงโดยไม่ลังเล
[ภารกิจประจำสัปดาห์ปลดล็อกแล้ว!]
[ภารกิจประจำสัปดาห์: เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ขายเสี่ยวหลงเปาให้ได้ทั้งหมด 500 เข่ง ในเวลา 21.00 น. ถึง 23.00 น. ของทุกวัน]
[ความคืบหน้าภารกิจ: 0/500]
[รางวัลภารกิจ: เงินสด 1 ล้านหยวน]
[ร้านค้าวัตถุดิบปลดล็อกแล้ว เปิดสิทธิ์การซื้อวัตถุดิบที่เกี่ยวข้องเรียบร้อย]
[หลักฐานเอกสารที่จำเป็นสำหรับการเปิดร้านดำเนินการเสร็จสิ้น พรุ่งนี้สามารถเปิดกิจการได้อย่างเป็นทางการ]
เมื่อเห็นรางวัลภารกิจ ดวงตาของลู่เฟิงก็เป็นประกายทันที
1 ล้านหยวนเลยนะ!
ต้องเป็นทาสบริษัททำงานงกๆ นานแค่ไหน หรือต้องผ่านการทำงานแบบ 996 มาเท่าไหร่ถึงจะเก็บเงินได้ขนาดนี้!
ตอนนี้แค่ขายเสี่ยวหลงเปาให้ได้ 500 เข่งก็ได้รับเงินก้อนนี้แล้ว!
ลู่เฟิงรู้สึกเหมือนเวลาหลายปีที่ผ่านมานั้นช่างไร้ความหมาย
รู้อย่างนี้ไม่ทำงานประจำให้เสียเวลาซะก็ดี!
ลู่เฟิงจ้องมองเนื้อหาภารกิจที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พลางคำนวณในใจ
หนึ่งสัปดาห์ขายให้ได้ 500 เข่ง ถ้าคิดเป็น 5 วัน ก็ต้องขายให้ได้วันละอย่างน้อย 100 เข่ง
ลู่เฟิงไม่ได้นับรวมวันเสาร์อาทิตย์
เขาเป็นเจ้าของร้านแล้วนะ เขาไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบ 996 เหมือนเมื่อก่อนหรอก
วันหยุดสองวันมันไม่ดีกว่าหรือไง?
คนส่วนใหญ่กินเสี่ยวหลงเปาเป็นมื้อเช้า การจะขายให้ได้ 100 เข่งในตอนเช้าดูจะยากอยู่
แต่ถ้าขายมื้อเที่ยงกับมื้อเย็นด้วย ก็น่าจะพอขายหมด
เริ่มขายตอน 3 ทุ่ม ถ้าขายไปถึงตอนดึก...
หืม?
เดี๋ยวสิ!
ลู่เฟิงสงสัยว่าเขาอ่านผิดไปหรือเปล่า เขาอ่านรายละเอียดภารกิจซ้ำอีกครั้ง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา
"ระบบ นี่แกเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า? เวลาทำการแค่สองชั่วโมงเนี่ยนะ? แถมยังเป็นตอน 3 ทุ่มถึง 5 ทุ่มอีก??"
[ภารกิจไม่มีความผิดพลาด โปรดโฮสต์ปฏิบัติภารกิจตามข้อกำหนด]
ลู่เฟิงเริ่มจะหัวหมุน ระบบเล่นงานแบบนี้ ความยากพุ่งปรี๊ดเลย
วันหนึ่งขายได้แค่สองชั่วโมง ต่อให้รวมวันเสาร์อาทิตย์เข้าไป เวลาคงไม่พอแน่
แถมเวลาทำการคือ 3 ทุ่มถึง 5 ทุ่ม
จะมีใครปกติที่ไหนออกมาซื้อเสี่ยวหลงเปากินตอนกลางดึกกันล่ะ?
"ระบบ ถ้าฉันไม่ได้ขายในช่วงเวลาทำการจะเป็นยังไง?"
[การขายที่เกิดขึ้นนอกเวลาทำการจะไม่ถูกนับรวมในความคืบหน้าของภารกิจ]
...
เชี่ย ใจร้ายเกินไปแล้ว!
ลู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะสบถในใจเบาๆ
ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว เขานึกแผนดีๆ ออกแล้ว
ถ้าเขาขายเสี่ยวหลงเปาเข่งละ 1 หยวนล่ะ?
แบบนั้นก็ทำภารกิจสำเร็จภายในพริบตาเลยไม่ใช่เหรอ?
หึหึ ฉันนี่มันอัจฉริยะจริงๆ!
[ราคาขายเสี่ยวหลงเปาห้ามต่ำกว่า 50 หยวนต่อเข่ง หากขายในราคาต่ำจะถูกหักรางวัล 10% ทุกครั้ง โปรดโฮสต์พึงระวัง]
50 หยวน?
ให้มันได้อย่างนี้สิ! สมเป็นระบบจริงๆ ไม่เปิดช่องโหว่ให้เลยสักนิด
สำหรับราคา 50 หยวน ลู่เฟิงรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่
ร้านเสี่ยวหลงเปาหลี่จี้ขายเข่งละ 30 หยวน ราคาก็ไม่ถูกเลย
แต่ร้านเขาก็เปิดมาตั้งหลายสิบปี ฝีมือสืบทอดมาสองรุ่น ที่ขายแพงก็มีเหตุผลของเขา
ส่วนร้านเขาที่เป็นร้านเปิดใหม่ ดันขายแพงกว่าร้านเจ้าดังเสียอีก
เอาอะไรมามั่นใจ?
[ตรวจพบว่าโฮสต์ขาดความมั่นใจ สามารถลองทดสอบฝีมือของตนเองก่อนได้]
ไม่นึกเลยว่าระบบนี้จะให้คำแนะนำ ดูมีหัวจิตหัวใจขึ้นมาบ้างแล้ว
ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็ลองทำมาชิมสักเข่งดู
พอดีลู่เฟิงเองก็อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับทักษะเสี่ยวหลงเปาระดับสูงสุดของตัวเองอยู่เหมือนกัน อยากจะรู้ว่าเสี่ยวหลงเปาที่ทำออกมาจะมีรสชาติเป็นอย่างไร
ขนาดตัวอักษร18px
AA
ธีม
ตัวอักษร
ระยะห่างบรรทัด1.8
ระยะห่างตัวอักษรปกติ
ความกว้างหน้าอ่าน