อัปเกรดมิติ

หลังจากพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จี้เหอก็ตัดสินใจอัปเกรดมิติเป็นอันดับแรก นี่เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ เพราะปัจจัยสำคัญคือพื้นที่มิติในตอนนี้ยังเล็กเกินไป หากไม่อัปเกรด ต่อให้เธอซื้อเสบียงมามากแค่ไหนก็ไม่มีที่เก็บ เมื่อลงจากรถไฟ เธอประเดิมด้วยการนั่งรถไฟใต้ดินตรงไปยังชายหาดที่ใกล้ที่สุดทันที ช่วงเวลานี้คนมาเที่ยวทะเลยังไม่หนาแน่นนัก จี้เหอเลือกมุมที่คนน้อยที่สุด เธอหยิบถุงพลาสติกจากกระเป๋าออกมาห่อรองเท้าเก็บไว้ให้เรียบร้อย ก่อนจะพับขากางเกงแล้วเดินลงทะเลไป เธอเดินไปจนกระทั่งน้ำทะเลลึกถึงระดับเข่าจึงเริ่มดูดซับพลัง จี้เหอไม่ได้ยืนบื้ออยู่กับที่เฉยๆ แต่เลือกที่จะเดินไปมาพลางเก็บรวบรวมพลังไปด้วยเพื่อแสร้งทำเป็นว่ามาเล่นน้ำ จะได้ไม่เป็นที่ผิดสังเกต เธอเดินทอดน่องอยู่ในทะเลนานกว่าสองชั่วโมง ในที่สุดมิติก็แจ้งเตือนว่าการอัปเกรดเสร็จสมบูรณ์ จี้เหอรีบส่งกระแสจิตเข้าไปสำรวจในมิติทันที พื้นที่ดินดำสำหรับเพาะปลูกทางด้านซ้ายขยายกว้างขึ้นหนึ่งวง ดูแล้วใหญ่กว่าเดิมราวๆ เท่าครึ่งได้ ข้างกันนั้นยังมีทะเลขนาดจิ๋วเพิ่มขึ้นมา พื้นที่ประมาณหนึ่งสนามบาสเกตบอล ตรงชายฝั่งยังมีทรายสีเหลืองทองปูไว้อย่างสวยงาม นี่หมายความว่าเธอสามารถเลี้ยงอาหารทะเลในมิติได้แล้วใช่ไหม?! ด้วยความดีใจ จี้เหอจึงสำรวจภายในมิติต่ออีกพักใหญ่ เมื่อเห็นว่าไม่มีความเปลี่ยนแปลงอื่นแล้วจึงค่อยไปดูแผ่นป้ายแสดงผล ข้อมูลบนแผ่นป้ายอัปเดตแล้ว ปัจจุบันเลเวลของมิติทำให้เธอสามารถเข้าไปพักพิงได้นานขึ้นเป็น 2 ชั่วโมงต่อวัน ส่วนทรัพยากรที่ต้องใช้ในการอัปเกรดขั้นถัดไปคือ น้ำจืดและดิน จี้เหอใจชื้นขึ้นมาทันที หรือว่าเลเวลหน้าจะมีทะเลสาบปรากฏขึ้น? หรือไม่ก็ลำธาร? ความจริงแล้วเธออยากได้ลำธารที่มีน้ำไหลรินตลอดเวลามากกว่า เพราะจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องการใช้น้ำอีก แต่มันก็ดูจะเป็นไปได้ยาก หลังจากสำรวจพื้นที่เพาะปลูกเสร็จ เธอก็หันไปมองพื้นที่เก็บของ ครั้งนี้มันขยายกว้างขึ้นพอสมควร ดูแล้วกว้างกว่าเดิมสองเท่า หรือประมาณ 100 ตารางเมตรเห็นจะได้ สำหรับเธอแล้ว พื้นที่ขนาดนี้ถือว่าเพียงพอแล้ว เพราะต่อให้ได้ที่กว้างกว่านี้ แต่ถ้าไม่มีเงิน เธอก็คงไม่มีปัญญาหาอะไรมาเติมให้เต็มอยู่ดี จี้เหอเช็กเวลาในโทรศัพท์ ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงรอบรถไฟขากลับตอนกลางคืน เธอไม่อยากปล่อยเวลาให้เสียเปล่า จึงลองค้นหาอ่างเก็บน้ำที่ใกล้ที่สุดเพื่อเตรียมตัวไปทำเรื่อง 'ลับๆ ล่อๆ' เมืองนี้มีอ่างเก็บน้ำหลายแห่ง ไม่นานจี้เหอก็เจอที่หนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลและเปิดให้เข้าชมฟรี เธอก้าวฉับๆ ขึ้นฝั่ง เช็ดเท้าให้แห้ง สวมรองเท้า แล้วมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟใต้ดินทันที เพราะไม่รู้ว่าการอัปเกรดครั้งนี้จะใช้เวลานานแค่ไหน เธอจึงไม่อยากเสียเวลาระหว่างทาง เลยตัดสินใจซื้อซาลาเปา 10 ลูกมาเดินกินพลางมุ่งหน้าไปยังสถานี ลูกไหนที่กินไม่หมด เธอก็สามารถโยนเข้าไปเก็บไว้ในพื้นที่เก็บของได้ รถไฟใต้ดินมาไวมาก คนบนรถก็ไม่เยอะนัก ไม่นานจี้เหอก็หาที่นั่งได้ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาล็อกอินเข้าแอปฯ ช้อปปิ้งออนไลน์ เลือกสินค้าที่ชอบใส่รถเข็นไว้ก่อนจะเริ่มเปรียบเทียบราคา เมื่อถึงสถานีเป้าหมาย จี้เหอก็ก้าวลงมาพลางกวาดตามองหาทิศทาง สถานีรถไฟใต้ดินไม่ได้อยู่ติดกับอ่างเก็บน้ำเสียทีเดียว ยังต้องเดินต่ออีกระยะ เมื่อกะทิศทางได้แล้วเธอก็เริ่มวิ่งเหยาะๆ มุ่งหน้าไปทางอ่างเก็บน้ำ ตอนแรกเธอคิดไว้ดิบดีว่าการวิ่งจะช่วยทั้งประหยัดเวลาและได้ออกกำลังกาย ได้ประโยชน์สองต่อ ทว่าสภาพร่างกายกลับไม่เอื้ออำนวย ในบ่ายที่อากาศร้อนระอุเช่นนี้ จี้เหอวิ่งไปได้เพียงครู่เดียวเหงื่อก็ท่วมตัว เสื้อยืดที่สวมอยู่เปียกโชกเป็นวงกว้าง เหงื่อเม็ดเป้งผุดพรายเต็มหน้าผากก่อนจะไหลย้อยลงมาไม่ขาดสาย เสียงหอบหายใจหนักหน่วงราวกับเครื่องสูบลมเก่าๆ จนเธอต้องจำใจหยุดวิ่งแล้วเปลี่ยนมาเดินช้าๆ แทน ร่างกายนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน เทียบกับร่างเดิมของเธอไม่ได้เลยสักนิด นี่น่ะหรือร่างกายของเด็กวัยรุ่น? จี้เหอเดินไปตามถนนใหญ่ คอยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแผนที่สลับกับสังเกตทางเป็นพักๆ เมื่อเริ่มเข้าใกล้จุดหมาย ผู้คนก็เริ่มหนาตาขึ้น สองข้างทางเริ่มมีพ่อค้าแม่ขายตั้งแผงขายของ เธอซื้อไข่ปิ้งมาหนึ่งฟองแล้วเดินกินไปเรื่อยๆ ไข่ปิ้งรสชาติดีทีเดียว ไม่จืดชืดเหมือนไข่ต้ม จี้เหอกินไม่กี่คำก็หมดลูก และในที่สุดก็มองเห็นอ่างเก็บน้ำ แม้อากาศยามบ่ายจะร้อนจัดเพียงใด แต่ทันทีที่เข้าใกล้อ่างเก็บน้ำ จี้เหอก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่มากับสายลม ช่วยชะล้างความร้อนรุ่มให้ทุเลาลงจนรู่สึกสบายตัวขึ้นมาก อ่างเก็บน้ำแห่งนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวฟรี จึงมีคนค่อนข้างเยอะ จี้เหอพยายามมองหาร่มไม้แต่ก็ไม่ว่างเลย เธอจึงจำใจเลือกมุมอับสายตาที่คนไม่พลุกพล่าน นั่งขัดสมาธิลงแล้วจุ่มมือซ้ายลงในน้ำเพื่อดูดซับน้ำจืด ส่วนมือขวาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาล็อกอินเข้าแอปฯ ช้อปปิ้งออนไลน์ ก่อนหน้านี้เธอเลือกของใส่รถเข็นไว้เยอะพอสมควร แต่ยังไม่ได้เปรียบเทียบรายละเอียดให้ดี ตอนนี้มีเวลาแล้วเธอจึงไล่เช็กรีวิว แล้วเลือกสั่งซื้อจากร้านที่ราคาอยู่ในระดับปานกลาง เพราะไม่รู้ว่าเงินจะพอไหม พวกอาหารกึ่งสำเร็จรูปและขนมจึงยังไม่อยู่ในรายการที่ต้องซื้อตอนนี้ ส่วนข้าวสารและเสื้อผ้าเธอตั้งใจจะไปหาที่ตลาดค้าส่งเอง ดังนั้นสิ่งที่สั่งออนไลน์ก่อนจึงเป็นพวกของใช้ในชีวิตประจำวัน ของพวกนี้ส่งไว สต็อกแน่น และซื้อออนไลน์ก็คุ้มกว่าไปซื้อตามห้างสรรพสินค้ามาก ทั้งแชมพู สบู่เหลว ครีมกันแดด ซอฟเฟล สบู่ ผงซักฟอก ผ้าอนามัย ทิชชู่ ผ้าขนหนู แปรงสีฟัน ยาสีฟัน น้ำยาล้างจาน กระติกน้ำร้อน และอื่นๆ อีกมากมาย เบ็ดเสร็จแล้วเธอจ่ายไปทั้งหมด 15,000 หยวน เธอเลือกซื้อแต่รุ่นที่ราคาถูกและเน้นปริมาณเยอะๆ ไม่เน้นแบรนด์ ขอแค่คุ้มค่าเป็นพอ หลังจากส่งข้อความกำชับให้บรรดาร้านค้าเร่งส่งของ จี้เหอก็ปิดโทรศัพท์แล้วทอดสายตามองไปยังแผ่นน้ำอันกว้างใหญ่ ความจริงเธอก็ไม่แน่ใจนักว่าการเอาเงินเก็บทั้งหมดมาละลายกับซัพพลายพวกนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ แต่เธอพนันด้วยชีวิตไม่ได้ ด้วยร่างกายที่เล็กและอ่อนแอขนาดนี้ หากวันสิ้นโลกมาถึงจริงๆ เธอคงไม่มีปัญญาไปแย่งชิงอะไรกับใครได้เลย ผ่านไปอีกสามชั่วโมงกว่า ในที่สุดมิติก็แจ้งเตือนว่าทรัพยากรน้ำจืดเพียงพอแล้ว จี้เหอชักมือออกจากน้ำ นวดขาที่เริ่มเหน็บกินก่อนจะลุกขึ้นยืน ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นกว่าๆ แล้ว เธอต้องไปหาที่ร้างลึกลับรอบๆ เพื่อเก็บดินอีก การเก็บดินทำได้รวดเร็วกว่ามาก เพราะรอบอ่างเก็บน้ำมีที่รกร้างอยู่เพียบ ยิ่งเวลานี้คนส่วนใหญ่ก็เริ่มกลับกันหมดแล้ว เธอใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็รวบรวมดินที่มิติต้องการได้ครบถ้วน ในตอนนี้ มิติได้อัปเกรดขึ้นเป็นเลเวล 3 แล้ว นอกจากทะเลและพื้นที่เพาะปลูกเดิมจะขยายวงกว้างขึ้น ยังมีทะเลสาบขนาดเล็กเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแห่ง และมีภูเขาลูกหนึ่งปรากฏขึ้น จะเรียกว่าภูเขาก็คงเกรงใจไปหน่อย เพราะมันดูเหมือนเนินดินเตี้ยๆ ที่แห้งแล้งไม่มีอะไรเลยมากกว่า แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้จี้เหอดีใจน้อยลง แม้จะไม่มีลำธาร แต่ทะเลสาบก็ถือว่าเยี่ยมมาก เธอสามารถเลี้ยงปลาในนั้นได้ ต่อให้ภัยพิบัติไม่มาจริงๆ เธอก็ยังใช้มิตินี้ทำธุรกิจประมงหาเงินเลี้ยงตัวได้อยู่ดี ส่วนเนินดินข้างๆ เธอก็วางแผนการใช้งานไว้เรียบร้อยแล้ว เธอจะปลูกไม้ผลที่นั่น เพราะเวลาที่สามารถอยู่ในมิติได้มีจำกัด เธอคงไม่สามารถเอาเวลาทั้งหมดมาคลุกอยู่กับการทำสวนผักได้ ต้องเผื่อเวลาไว้สำหรับเหตุฉุกเฉินด้วย หลังจากตรวจดูความเปลี่ยนแปลงในพื้นที่เพาะปลูกเสร็จ เธอจึงหันไปมองกระดานประกาศเพื่อดูเงื่อนไขการอัปเกรดจากเลเวล 3 ไปเลเวล 4 แต่ทันทีที่เห็น ความรู้สึกยินดีเมื่อครู่ก็อันตรธานหายไปกว่าครึ่ง