สายตาทั้งโลกจับจ้อง! การแข่งขันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!

สายตาทั้งโลกจับจ้อง! การแข่งขันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ! มีดกองทัพสวิส! นี่คือรุ่นที่มีฟังก์ชันการใช้งานเยอะที่สุดและครอบคลุมที่สุดในบรรดามีดกองทัพสวิสทั้งหมด มันมีชื่อว่า ‘สวิสแชมเปี้ยน’ ภายในประกอบไปด้วยใบมีดขนาดใหญ่ ขนาดเล็ก กรรไกร ปากคีบ ไม้จิ้มฟัน แว่นขยาย เลื่อยไม้ เลื่อยเหล็ก และฟังก์ชันอื่นๆ อีกมากมาย และมันเป็นไอเทมเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่มีชิ้นที่สองในบรรดาของรางวัลทั้งหมดจากการสุ่มในครั้งนี้ นั่นหมายความว่า เมื่อซูเสี่ยวฉีสุ่มได้ไอเทมชิ้นนี้ไปแล้ว ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก็หมดสิทธิ์ “มีดเนี่ยนะ?” ซูเสี่ยวฉีขมวดคิ้วด้วยความไม่ค่อยพอใจนัก เธอเองยังไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงได้มองมาที่เธอด้วยสายตาอิจฉาขนาดนั้น พลั่วสนามที่เป็นอุปกรณ์พื้นฐานก็มีประโยชน์ตั้งเยอะ! ทั้งใช้ขุด ใช้ขุดเจาะ ใช้เป็นเหล็กแหลม ใช้เลื่อย ใช้เป็นมีด และอีกสารพัดประโยชน์ แถมยังแข็งแรงมาก ไม่พังง่าย และทนต่อความร้อนสูงได้ดี ดังนั้น ซูเสี่ยวฉีจึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับมีดกองทัพสวิสเล่มนี้เท่าไรนัก จริงๆ แล้วความคิดของเธอก็ไม่ได้ผิดอะไร การปรากฏตัวของมีดกองทัพสวิสนี้เป็นผลมาจากการตัดสินใจของทีมผู้เชี่ยวชาญของรายการที่ร่วมกันหารือจนได้ข้อสรุปว่ามันจะไม่ส่งผลกระทบต่อความสมดุลของการแข่งขัน เพราะถึงแม้ของชิ้นนี้จะมีฟังก์ชันหลากหลาย แต่หลายอย่างก็สามารถใช้พลั่วสนามทดแทนได้ แถมยังมีหลายฟังก์ชันที่ไร้ประโยชน์ในป่า เช่น ที่เปิดขวด ที่เปิดกระป๋อง ห่วงกุญแจ หรือร่องปอกสายไฟ ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ไม่ได้ใช้เลยในพื้นที่รกร้าง ทว่านั่นก็ไม่ได้ทำให้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นลดความอิจฉาลงเลย เหล่าคนรักการผจญภัยส่วนใหญ่ล้วนต้องพกมีดกองทัพสวิสติดตัวไว้ “ผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนี้ดวงดีจริงๆ ค่ะ!” “สุ่มได้ ‘สวิสแชมเปี้ยน’ ที่มีเพียงชิ้นเดียวจากของรางวัลทั้งหมดร้อยชิ้นทั่วโลก!” “ถ้ามีเจ้าสวิสแชมเปี้ยนนี้ การเอาชีวิตรอดในป่าคงจะสะดวกขึ้นเยอะเลยค่ะ!” ปิงปิงเอ่ยชื่นชม ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันอีกเจ็ดกลุ่มที่เหลือรวมสิบสี่คน สีหน้าของแต่ละคนดูไม่ค่อยสู้ดีนัก พวกเขาเองก็อยากได้มีดกองทัพสวิสเล่มนี้เหมือนกัน ของแบบนี้ถ้าใช้เป็น มันจะช่วยอำนวยความสะดวกได้มหาศาลจริงๆ ส่วนเหล่าผู้เข้าแข่งขันจากต่างประเทศ เมื่อทราบข่าวก็รู้สึกไม่พอใจ แต่ในขณะเดียวกันก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “โชคดีนะที่สวิสแชมเปี้ยนเล่มนี้ตกไปอยู่ในมือของมือสมัครเล่นสองคนนั้น” “ถ้าเกิดมีดเล่มนี้ไปตกอยู่ในมือของเหลิ่งเฟิงล่ะก็ ฉันคงต้องกังวลแน่ๆ!” “ถึงฉันจะไม่ได้มีดเล่มนี้ แต่ฉันเชื่อว่ามีดสวิสแชมเปี้ยนเล่มนี้ไม่มีทางแสดงผลลัพธ์อะไรได้ในมือของพวกมือใหม่สองคนนั้นแน่นอน!” “นี่ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว สองมือใหม่ได้ไอเทมที่ดีที่สุดไป เดี๋ยวพวกเขาก็ถูกคัดออกเร็วๆ นี้แหละ ไม่สร้างภัยคุกคามอะไรหรอก” “หึๆ ถึงแม่สาวคนนั้นหน้าตาจะใช้ได้ แต่เธอไม่เหมาะกับการเอาชีวิตรอดในป่าหรอก เธอเหมาะจะใส่ชุดว่ายน้ำมางานปาร์ตี้ของฉันมากกว่า!” .......... ผู้เข้าแข่งขันต่างชาติหลายคนเริ่มออกมาแสดงความคิดเห็น บางคนถึงกับโพสต์ลงบนโซเชียลมีเดียของตัวเองโดยไม่ได้ให้ความสำคัญกับเย่หานและซูเสี่ยวฉีเลยแม้แต่น้อย เย่หานไม่รู้เรื่องเหล่านี้ และต่อให้รู้เขาก็ไม่เก็บมาใส่ใจ เย่หานในชาติก่อนก็เคยมีสวิสแชมเปี้ยนรุ่นเดียวกันนี้ และเขาใช้มันคล่องมือมาก ทุกฟังก์ชันของมีดเล่มนี้เขาเชี่ยวชาญราวกับฝ่ามือตัวเอง จริงอยู่ที่ว่ามันมีฟังก์ชันหลายอย่างที่ไม่ได้ใช้ในป่า แต่เย่หานยังคงมองว่าการได้มีดเล่มนี้มาคือทางเลือกที่ดีที่สุด การมีมีดกองทัพสวิสไว้ในครอบครอง มันคือความโรแมนติกของผู้ชายชัดๆ หลังจากจบขั้นตอนการสุ่มของกลุ่มเย่หาน ปิงปิงก็แจกสมุดคู่มือให้กับผู้เข้าแข่งขันทุกคน ในคู่มือระบุถึงกติกาการแข่งขัน รูปแบบการแข่งขัน รางวัล และวิธีการใช้งานกำไลสตรีมมิ่ง ฯลฯ อันที่จริง เรื่องพวกนี้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนต่างก็ศึกษามาก่อนจะมาถึงแล้ว ซูเสี่ยวฉีลองเล่นกำไลสตรีมมิ่งดูแล้วรู้สึกชอบมาก กำไลนี้ฉลาดมาก ชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์ได้ ใช้งานได้ยาวนานถึงสิบห้าวัน และมีฟังก์ชันมากมาย เวลาต้องการความเป็นส่วนตัวก็เลือกปิดการสตรีมได้ และหากตกอยู่ในอันตรายก็มีปุ่มขอความช่วยเหลือติดตั้งไว้ แน่นอนว่าหากกดปุ่มขอความช่วยเหลือ นั่นหมายความว่ายอมแพ้การแข่งขันทันที เฮลิคอปเตอร์จะบินมารับตัวออกไปในทันที “ใกล้แล้วล่ะ ผมเห็นผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่นๆ ก็สุ่มเสร็จกันหมดแล้ว” “ตอนนี้ต้องเดินทางไปยังสถานที่แข่งขันแล้ว” เย่หานมองดูสถานการณ์ในช่องสตรีมของประเทศอื่นๆ แล้วพูดกับซูเสี่ยวฉี นี่จะเริ่มแล้วเหรอ? จู่ๆ ซูเสี่ยวฉีก็รู้สึกถึงความเร่งรีบขึ้นมา ก่อนหน้านี้เหมือนมาเล่นสนุกกัน แต่ทันใดนั้นการแข่งขันก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ แล้ว! แต่เธอไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรได้ ต่อจากนั้น ผู้เข้าแข่งขันทุกคนต้องส่งของใช้ส่วนตัวของตนให้ทีมงาน ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าบางส่วน นาฬิกา โทรศัพท์มือถือ สร้อยคอ ฯลฯ สิ่งของเหล่านี้จะถูกทางรายการเก็บรักษาไว้และจะคืนให้หลังจบการแข่งขัน “ตั้งหนึ่งปีเลยเหรอที่จะไม่ได้เล่นมือถือ?” ซูเสี่ยวฉีรู้สึกมึนงงไปหมด เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะออกมา นั่นคือ จูฉวนฉี ตำนานด้านการเอาชีวิตรอดในป่าของประเทศเสินโจว เห็นได้ชัดว่าเขาคิดว่ากลุ่มของเย่หานคงถูกคัดออกในไม่กี่วันแน่ๆ ดังนั้น คำพูดของซูเสี่ยวฉีที่ว่าต้องอยู่โดยไม่มีมือถือตั้งหนึ่งปี จึงเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดีในความคิดเขา การที่เขาคิดแบบนั้นก็ไม่ผิดอะไร เพราะคนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้คาดหวังกับกลุ่มของเย่หานเท่าไรนัก แต่การแสดงกริยาแบบนั้นออกมาถือว่าไม่ค่อยสุภาพเท่าไร เย่หานเหลือบมองเขาแวบหนึ่งโดยไม่ได้พูดอะไร ประสบการณ์จากการเล่นกีฬาเอ็กซ์ตรีมมาหลายปีบอกเขาว่า จูฉวนฉีคนนี้คงเป็นพวกเก่งแต่ปาก แถมการไปทะเลาะกับคนแบบนี้ก็มีแต่จะทำให้ระดับของเขาลดต่ำลงเสียเปล่าๆ “จริงๆ ถึงไม่มีมือถือเล่น ก็มีกิจกรรมบันเทิงอย่างอื่นทำได้ตั้งเยอะ เดี๋ยวผมค่อยๆ สอนเธอเอง” เย่หานพูดกับซูเสี่ยวฉีด้วยรอยยิ้ม ไม่นึกเลยว่าสาวน้อยสายทะลึ่งอย่างซูเสี่ยวฉีจะคิดไปไกลทันที เธอจ้องเย่หานอย่างระแวง “เราเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องนะ ห้ามคิดจะมาเอาเปรียบฉันเชียวนะ!” เย่หานโบกมือปฏิเสธ “ผมหมายถึงเราเล่นเกมอะไรกันได้บ้างต่างหาก” พอพูดจบ เย่หานเองก็รู้สึกว่าประโยคมันแปลกๆ ใบหน้าของซูเสี่ยวฉีแดงก่ำขึ้นมาทันที “บอสบ้า!” พูดจบเธอก็วิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที ชุดของตัวเองก็ใส่เข้าไม่ได้ แม้แต่เสื้อผ้าชั้นในก็ต้องเปลี่ยนเป็นชุดที่ทางรายการจัดเตรียมไว้ให้ทั้งหมด เย่หานแบมือออก “ตัวผมใสซื่อบริสุทธิ์ ไม่นึกเลยว่าเธอจะอยากกินผมขนาดนี้” “บาปกรรมจริงๆ!” .......... หลังจากเตรียมตัวทุกอย่างพร้อม ผู้เข้าแข่งขันทั้งแปดกลุ่มจากประเทศเสินโจวต่างนำสัมภาระของตนขึ้นเฮลิคอปเตอร์ทั้งแปดลำ จากนั้นเฮลิคอปเตอร์ก็ทะยานขึ้นบินมุ่งหน้าสู่สถานที่แข่งขัน ซึ่งเป็นเกาะกลางทะเลหลวง ทั่วทุกมุมโลกต่างมีเฮลิคอปเตอร์ทะยานขึ้นเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันไปยังสถานที่จัดกิจกรรม บรรยากาศของการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มรูปแบบนับตั้งแต่บัดนี้! ด้วยเทคนิคการถ่ายทำล้ำสมัย ทำให้ภาพของแต่ละกลุ่มบนเครื่องบินรวมไปถึงท้องฟ้าและท้องทะเลภายนอกถูกถ่ายทอดออกมาอย่างชัดเจน! ทั่วโลกเดือดพล่าน! ทุกคนต่างรู้ดีว่าศึกชิงความเป็นหนึ่งในการเอาชีวิตรอดที่สายตาทั้งโลกจับจ้อง กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว! เย่หานนั่งอยู่ในเฮลิคอปเตอร์ อดไม่ได้ที่จะนึกถึงความตื่นเต้นตอนที่เขาเคยเล่นดิ่งพสุธา ทว่าการลงจอดในครั้งนี้ไม่ได้ใช้วิธีโดดร่ม แต่ใช้วิธีให้เฮลิคอปเตอร์บินลอยตัวต่ำๆ แล้วใช้บันไดเชือกให้ผู้เข้าแข่งขันลงสู่พื้นดินแทน เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะยินยอมกระโดดร่ม ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสี่ยงที่คาดเดาไม่ได้ “ถึงแล้วครับ ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองท่านโปรดเตรียมตัว” บนเฮลิคอปเตอร์ นอกจากนักบินแล้วยังมีเจ้าหน้าที่อีกหนึ่งคนคอยดูแลและให้คำแนะนำ จากนั้นเฮลิคอปเตอร์ก็หยุดบินและลดระดับความสูงลง พร้อมกับปล่อยบันไดเชือกลงมา เย่หานดูใจเย็นมาก ผิดกับซูเสี่ยวฉีที่ตื่นเต้นจนเหงื่อออกเต็มฝ่ามือ “จริงๆ มันไม่สูงหรอก ตกลงไปเต็มที่ก็แค่ขาหักหรือแขนหักแค่นั้นเอง” เย่หานปลอบซูเสี่ยวฉี ซูเสี่ยวฉีโกรธจนแทบบ้า นี่ปลอบใจเหรอ นี่มันขู่กันชัดๆ! แต่พอโกรธแบบนั้น ความกลัวก็ลดลงไปบ้าง เธอจึงรีบตามเย่หานลงบันไดเชือกไป จนกระทั่งทั้งสองเท้าแตะพื้นดิน และเฮลิคอปเตอร์บินจากไป พวกเขาก็เข้าใจทันทีว่าการแข่งขันนี้ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!