พรสวรรค์ระดับทอง

“เอ่อ... ที่นี่ที่ไหนกัน? ไม่ใช่โรงพยาบาลรึ?” ลู่เจ๋อยกมือขึ้นบังแสงอาทิตย์ที่แยงตา พลางนวดขมับที่ยังคงรู้สึกมึนงงก่อนจะยันตัวลุกขึ้นจากพื้น เขาหันไปมองรอบกายด้วยความฉงน สิ่งที่เห็นมีเพียงทุ่งหญ้ารกร้างสูงระดับเอว และเทือกเขาเขียวขจีที่ทอดตัวอยู่ไกลลิบ เขาก้มมองชุดที่สวมอยู่ มันยังคงเป็นชุดเดียวกับที่เขาสวมก่อนจะหมดสติไปเมื่อวาน นั่นคือชุดออกกำลังกายและรองเท้าผ้าใบธรรมดาๆ หนึ่งคู่ เขาจำได้ว่าช่วงนี้หักโหมเล่นเกมหนักเกินไป จนกระทั่งเมื่อคืนขณะนั่งเล่นอยู่ที่บ้านจู่ๆ ก็รู้สึกใจสั่นหายใจไม่ออกแล้วก็วูบหมดสติไป นึกว่าจะถูกพ่อแม่พาไปส่งโรงพยาบาล แต่ไม่นึกเลยว่าพอตื่นขึ้นมากลับไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน “หรือว่าข้าจะม่องเท่งไปแล้ว! ที่นี่คือขุมนรกงั้นรึ?” ในขณะที่เขายังทำหน้ามึนงง เสียงหัวเราะดังกึกก้องก็ดังขึ้นข้างหู! “ฮ่าๆ! เจ้าพวกแมลงเม่าตัวน้อยผู้ต่ำต้อย! ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอดระดับสุดยอด ที่นี่ไม่ใช่ขุมนรกอย่างที่พวกเจ้าคิด แต่มันก็แทบไม่ต่างกันเท่าไหร่! พวกเจ้าถูกเลือกมา ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้ายของพวกเจ้ากันแน่!!” “สิ่งที่ข้ากำลังจะพูดต่อไปนี้สำคัญมากสำหรับพวกเจ้า จงจำให้ขึ้นใจ ข้าจะพูดแค่รอบเดียวเท่านั้น!” “ข้อหนึ่ง นี่คือเกมเอาชีวิตรอด สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำคือรวบรวมทรัพยากรทุกอย่างที่ใช้ประโยชน์ได้ สร้างที่พักของตัวเอง แล้วเอาชีวิตรอดให้ได้! ทรัพยากรและไอเทมในที่นี้เริ่มตั้งแต่ระดับต่ำสุดคือสีขาว ไล่ไปตามลำดับคือเขียว ฟ้า ม่วง และทอง หากพวกเจ้าเจอทรัพยากรที่มีสีแตกต่างไปจากนี้ ก็ขอแสดงความยินดีด้วย พวกเจ้าได้รวยเละแล้ว!” “ข้อสอง สิ่งที่เจ้าเชื่อใจได้มีเพียงแค่ตัวเจ้าเอง รอบข้างพวกเจ้ามีทั้งสัตว์ประหลาดและสัตว์ป่า แต่น่ากลัวที่สุดคงไม่พ้นพวกเดียวกันเอง ดังนั้นจงลืมตาให้กว้างเข้าไว้ ไม่อย่างนั้นเจ้าอาจตายโดยไม่รู้ตัว!” “ข้อสาม ยามค่ำคืนอย่าออกไปไหนจะดีที่สุด เพราะมันอันตราย!” “ข้อสี่ สามวันแรกคือช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่ ระดับความยากจะต่ำ จงรีบใช้เวลาพัฒนาตัวเองซะ ไม่อย่างนั้นสามวันผ่านไปเจ้าอาจได้เสียน้ำตา!” “เหมันตฤดูอันหนาวเหน็บจะมาเยือนในอีกสิบวัน! ส่วนเหตุใดตอนนี้ถึงได้ร้อนนักน่ะรึ? เพราะที่นี่ไม่ใช่โลกของพวกเจ้า! เรื่องที่ต้องทำหรือไม่ต้องทำ คงไม่ต้องให้ข้าเตือนอีกแล้วสินะ!” “เรื่องอื่นข้าขี้เกียจพูดแล้ว ส่วนที่เหลือพวกเจ้าไปศึกษากันเอาเอง! สุดท้าย ขอให้โชคดี! เกมจะเริ่มอย่างเป็นทางการในอีก 5 วินาที!” จากนั้นเสียงนับถอยหลังกลไกก็ดังขึ้นข้างหูของลู่เจ๋อ: “5, 4, 3, 2, 1” ลู่เจ๋อรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที มีแสงสีฟ้าดั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์ตอนเปิดเครื่องวาบผ่านตาไป ที่มุมขวาล่างของวิสัยทัศน์ปรากฏไอคอนหลายอย่างขึ้นมา! “ของฉัน, แชท, ภารกิจ, แลกเปลี่ยน, คราฟต์, กระเป๋า!” “บ้าเอ๊ย นี่มันเรื่องอะไรกัน! เล่นเกมจนหลอนแล้วรึไง?” ลู่เจ๋อยื่นมือไปหยิกต้นขาตัวเอง เจ็บ! เจ็บจริงๆ ดูท่าจะไม่ใช่ความฝันเสียแล้ว เขาได้มาอยู่ในเกมจริงๆ สินะ ลู่เจ๋อสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์และวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบัน อย่างแรก เกมเอาชีวิตรอดที่ไร้ที่มานี้ ไม่ใช่เทคโนโลยีที่โลกปัจจุบันจะทำได้ แล้วเสียงลึกลับนั่นคือใคร? จุดประสงค์ของมันคืออะไร? เรื่องทั้งหมดนี้ล้วนเป็นปริศนา! อย่างที่สอง เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เพราะตายไปแล้วหรือเหตุผลอื่นกันแน่? ถ้าหากยังไม่ตาย การที่เขาหายตัวไปพ่อแม่คงร้อนใจน่าดู ดังนั้นเขาต้องหาวิธีกลับโลกความเป็นจริงให้ได้ วิธีกลับคงจะอยู่ในเกมนี้ เขาต้องเป็นคนหาให้เจอ! อย่างที่สาม นิสัยเขาค่อนข้างเก็บตัว ไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใคร หลังเรียนจบมหาวิทยาลัยก็ยังหางานทำไม่ได้ วันๆ เอาแต่หมกตัวอยู่บ้านเล่นเกม นี่น่าจะเป็นจุดแข็งของเขาสินะ? ไม่มีทางเลือก ในเมื่อมาแล้วก็ต้องอยู่กับปัจจุบัน! ในเมื่อเป็นแบบนี้ไปแล้ว ก็ลองใช้ชีวิตในเกมที่เหมือนจริงแบบนี้ดูสักตั้งเถอะ! อย่างไรเสียการเล่นเกมก็เป็นสิ่งที่เขาชอบที่สุดอยู่แล้ว! คิดได้ดังนั้น เขากลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก! เขามองไปที่ไอคอนต่างๆ ในวิสัยทัศน์ แล้วจะกดอย่างไรล่ะ? ทันทีที่ลู่เจ๋อจดจ่อไปที่คำว่า “ของฉัน” กล่องข้อความที่มีแสงสีฟ้าล้อมรอบก็เด้งขึ้นมาตรงกลางสายตา! เลขที่ผู้รอดชีวิต: 9999 ชื่อ: ลู่เจ๋อ อายุ: 23 พลัง: 7 ความคล่องตัว: 8 สมรรถภาพร่างกาย: 7 จิตวิญญาณ: 13 พลังงาน: 100 (สมรรถภาพร่างกาย+จิตวิญญาณ/2*10) ค่าความหิว: 60% สถานะร่างกาย: ปกติ ทักษะ: ไม่มี พรสวรรค์: ไม่มี อุปกรณ์: ไม่มี ประเมิน: ค่าสถานะของมนุษย์ทั่วไปบนโลกคือ 10 เจ้ามันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ติดบ้าน ค่าจิตวิญญาณสูงคงเพราะเพ้อฝันเยอะไปสินะ! บ้าจริง! นี่มันยังมีการจิกกัดด้วยเรอะ! ลู่เจ๋อมองค่าสถานะที่ค่อนข้างต่ำและคำประเมินสุดท้ายด้วยความพูดไม่ออก ปกติเขาอาจจะติดบ้านไปบ้าง แต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกประเมินว่าเป็นไอ้ขี้แพ้ สงสัยต้องพยายามให้มากกว่านี้แล้ว! เขาปิดหน้าต่าง 'ของฉัน' แล้วกดเปิดหน้า 'แชท' พบว่าอินเทอร์เฟซแบ่งเป็น: แชทเขต, แชทส่วนตัว และรายการเพื่อน รายการเพื่อนกับแชทส่วนตัวยังว่างเปล่า ข้ามไปก่อน! กดเปิดแชทเขต แสดงผล: เขต 3998, จำนวนคนปัจจุบัน: 10,000/10,000 เกมนี้มีการแบ่งเขตด้วย? ต้องมีหลายเซิร์ฟเวอร์ไว้ช่วยรับแรงกดดันสินะ? จำนวนคนออนไลน์หนึ่งหมื่นคน ข้างล่างมีข้อความแชทเลื่อนขึ้นมาไม่หยุด: “ใครก็ได้บอกทีว่านี่มันที่ไหน? ฉันนอนอยู่บ้านดีๆ มาโผล่ที่นี่ได้ไง?” “ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน!” “ฉันเพิ่งจะ 20 เองนะ ไม่อยากตาย! ฮือๆๆ!” “ข้างบนนั่นเล่นใหญ่จัง!” “ฉันอยู่สหรัฐฯ มีใครตั้งปาร์ตี้ไหม?” “รวมพลชาวจีนมาทางนี้!” “+1” “พ่อฉันคือ xxx ใครส่งฉันกลับไปได้ฉันให้รวยล้นฟ้าตลอดชีวิต!” “ไอ้ข้างบนนั่นสมองฝ่อ ยืนยันเรียบร้อย!” “แน่จริงทิ้งชื่อไว้สิ เดี๋ยวจะทำให้ไม่ได้เห็นตะวันพรุ่งนี้!” “ไอ้กระจอก” “หิวจัง! มีใครมีของกินบ้างไหม!” “ดูในกระเป๋าสิ! ในนั้นมีของกิน!” “ข้างบนนั่นพ่อพระจริงๆ” “+1” “+10086” “...” ในช่องแชทมีการสนทนาหลากหลาย ลู่เจ๋อนั่งอ่านเงียบๆ สักพัก พบว่าน่าจะมีคนจากทั่วทุกมุมโลก และกลุ่มอายุน่าจะเป็นคนหนุ่มสาวทั้งนั้น แต่ทุกคนต่างไม่รู้ว่าตัวเองมาถึงโลกเกมนี้ได้อย่างไร ลู่เจ๋อจึงลองถามคำถามที่อยากรู้ลงไป เพียงแค่คิดถึงสิ่งที่อยากพูด กล่องข้อความก็จะแสดงขึ้นมา จากนั้นก็กดส่ง! “มีใครมาถึงที่นี่เพราะตายไปแล้วบ้างไหม!” “คนข้างบนนี่ตายมาเหรอ? น่าสงสารจัง!” “เห็นใจคนข้างบนนะ แต่พวกเราไม่ใช่แฮะ!” “+1” “+666” “...” ดูท่าตอนนี้จะยังไม่มีกรณีนี้ แสดงว่าในโลกความเป็นจริงเขาน่าจะยังไม่ตาย! นี่นับว่าเป็นข่าวดีหรือเปล่านะ? หลังจากไม่พบข้อมูลที่เป็นประโยชน์อื่นใด ลู่เจ๋อก็ปิดอินเทอร์เฟซแชท แล้วเปิดหน้า 'แลกเปลี่ยน' รายการแลกเปลี่ยนก็ยังว่างเปล่า น่าจะยังไม่มีใครเอาอะไรมาวางขาย ไว้ค่อยมาดูใหม่ภายหลัง ส่วนหน้า 'ภารกิจ' มีคำอธิบายภารกิจแขวนอยู่: 【ภารกิจ: ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม】 【คำอธิบาย: มือใหม่ต้องมีจิตสำนึกของมือใหม่ จงรีบใช้เวลาทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมรอบข้างซะ! หากระหว่างสำรวจพบหีบสมบัติ ก็ขอแสดงความยินดีด้วย ในนั้นมีแต่ของที่เป็นประโยชน์ต่อเจ้าทั้งนั้น】 【เวลาจำกัด: 3 วัน】 【รางวัล: ถือว่าการไม่มีอันตรายเป็นรางวัลแล้วกัน】 ดูท่า 3 วันนี้น่าจะเป็นช่วงคุ้มครองมือใหม่ 3 วันผ่านไปน่าจะมีอันตรายมาเยือน! แถมยังมีหีบสมบัติด้วย อันนี้ต้องตั้งใจหาให้ดีๆ เขาชอบเปิดหีบสมบัติที่สุด! ต้องใช้เวลา 3 วันนี้ให้คุ้มค่า! ลู่เจ๋อเปิดหน้า 'คราฟต์' ขึ้นมาดู ข้างบนมีแค่คำอธิบายการคราฟต์เครื่องมือพื้นฐานไม่กี่อย่าง: 【ขวานหิน: หิน 0/1, ไม้ 0/1】 【จอบหิน: หิน 0/1, ไม้ 0/1】 【พลั่วหิน: หิน 0/1, ไม้ 0/1】 【หอกหิน: หิน 0/1, ไม้ 0/1】 【คบเพลิง: ไม้ 0/1】 【กองไฟ: ไม้ 0/3】 ... เปิดหน้า 'กระเป๋า' สิ่งที่เห็นคือช่องเก็บของ 20 ช่อง ในนั้นมีของวางอยู่ไม่กี่อย่าง: 【น้ำแร่ 500มล.: หิวน้ำก็ดื่ม ดื่มหมดก็คือหมด】 【ขนมปังไรย์ 500กรัม: หิวก็กิน กินหมดก็คือหมด】 “ก็เหมือนที่บอกในแชท มีกินมีดื่ม แต่ดูท่าจะพอแค่ได้มื้อเดียวเองนะ! ขี้เหนียวชะมัด!” ลู่เจ๋อบ่นอุบแล้วดูของอย่างอื่นต่อ 【ขวานหินคุณภาพต่ำ: เจ้าใช้มันตัดไม้ได้ ส่วนจะตัดได้กี่ต้นผีก็รู้ ความทนทาน: 20/20】 【จอบหินคุณภาพต่ำ: เจ้าใช้มันขุดหินได้ แต่อย่าคิดเอาไปใช้ต่อสู้ ความทนทาน: 20/20】 เมื่อดูประกอบกับหน้าคราฟต์ ขวานหินและจอบหินน่าจะเป็นเครื่องมือพื้นฐานสำหรับเก็บไม้และหิน ต้องมีของพวกนี้ถึงจะไปคราฟต์เครื่องมือชิ้นใหม่ได้! 【ฐานราก: หัวใจสำคัญในการสร้างที่พัก จำไว้ว่าต้องวางในที่ปลอดภัย】 ฐานรากน่าจะใช้สำหรับสร้างบ้าน เดี๋ยวต้องลองไปหาทำเลดีๆ สักที่ ไม่รู้ว่าสร้างเสร็จแล้วจะย้ายได้ไหมนะ? “เอ๊ะ? มีเซอร์ไพรส์ด้วยเหรอเนี่ย!” ลู่เจ๋อมองไปที่ของชิ้นสุดท้ายในกระเป๋า! 【หินพรสวรรค์สุ่ม: เจ้าเป็นคนดวงดี มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีหินพรสวรรค์ ส่วนจะสุ่มได้อะไรก็อยู่ที่ว่าเจ้าเป็นเทพยุโรปหรือชาวเผ่าแอฟริกาล่ะนะ!】 เย้! ดวงไม่เลวเลย! ตามคำอธิบายดูเหมือนจะมีแค่คนส่วนน้อยที่มีหินพรสวรรค์ เขารู้สึกตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อย! ถูมือไปมาพร้อมตั้งจิตคิด หินพรสวรรค์ในกระเป๋าก็มาปรากฏอยู่ในมือ ทันทีที่เขานึกอีกครั้ง หินก็กลับเข้าไปในกระเป๋าเหมือนเดิม สะดวกจริงๆ เหมือนพวกไอเทมมิติในนิยายเลย! เท่ชะมัด! เล่นอยู่พักใหญ่ ลู่เจ๋อก็พนมมือไหว้ นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่นึกออกขึ้นมาพร่ำบอกทั้งหมด: “พระพุทธเจ้าคุ้มครอง, อาเมน, ท่านไท่ซั่งเหล่าจวิน... ช่วยด้วย! ขอให้สุ่มได้พรสวรรค์ดีๆ ทีเถอะ!” “เปิดหินพรสวรรค์!” หินในกระเป๋าก็เปล่งประกายแสงสีทองออกมาทันที! “เจ้าได้รับพรสวรรค์: ข้าคือเทพแห่งการฟาร์ม! (ระดับทอง) คุณสมบัติ 1: พลังงานที่ใช้ลดลงกว่าคนอื่น 50% คุณสมบัติ 2: พลังแห่งการมีตัวตนในยามค่ำคืนลดลง 80% คุณสมบัติ 3: อัตราการได้รับและใช้ประโยชน์จากทรัพยากรระดับสูงเพิ่มขึ้น 20% คำอธิบาย: ตับของเจ้าแข็งแกร่งกว่าคนอื่น พยายามเข้าล่ะระวังตับแข็งเสียก่อน” “นี่... นี่คือพรสวรรค์ระดับทองงั้นรึ?!” ลู่เจ๋อมองพรสวรรค์ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่เขาจะได้เป็นเทพยุโรปกับเขาบ้าง! ปกติเขาเล่นเกมทีไรมีแต่ดวงกุด ดวงก็เกลือ แถมไม่มีเงินเติมเกม เลยต้องอาศัยการฟาร์มอย่างเดียว มักจะโต้รุ่งจนตีสองตีสามเกือบตาย! ถึงจะไล่ทันความคืบหน้าของคนอื่นในเกม! ไม่นึกเลยว่าสิ่งนี้จะกลายมาเป็นพรสวรรค์ของเขาได้! จริงๆ ก็พูดไม่ออกเหมือนกัน! เขาวิเคราะห์พรสวรรค์ของตัวเองอย่างละเอียด การใช้พลังงานที่ช้าลงหมายความว่าเขามีเวลาไปฟาร์มทรัพยากรมากขึ้น! เสียงลึกลับนั่นเพิ่งเตือนว่าตอนกลางคืนอันตราย แต่เขากลับมีพรสวรรค์ลดการมีตัวตน นั่นหมายความว่าในขณะที่คนอื่นนอนหลับ เขาสามารถฟาร์มต่อไปได้เรื่อยๆ! แต่อย่างไรเสียสถานการณ์จริงคงต้องลองไปปฏิบัติจริงก่อนถึงจะรู้! คุณสมบัติสุดท้ายหมายความว่าทั้งการได้รับและใช้ประโยชน์จากทรัพยากรระดับสูง เขาก็ทำได้ดีกว่าคนอื่น! ฮ่าๆ พรสวรรค์นี้เหมาะกับเขาที่สุดเลย! แบบนี้มันต้องบินได้แน่ๆ! สะใจโว้ย!