วางรากฐาน

หลังจากตื่นเต้นอยู่พักใหญ่ ลู่เจ๋อก็เริ่มตั้งสติได้ เขาเปิดหน้าต่างแชทกลุ่มเขตขึ้นมาดู พบว่าทุกคนกำลังถกเถียงกันเรื่องพรสวรรค์เช่นกัน! “มีใครได้หินพรสวรรค์กันบ้างไหม?” “หินพรสวรรค์? อะไรของแกวะ?” “ฉันมี! ได้พรสวรรค์พละกำลังมหาศาลมา พลังเพิ่มขึ้นตั้ง 5 หน่วย ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะต่อยวัวตายได้เลย ฮ่าๆ” “ท่านเทพ! รับลูกน้องไหมครับพี่!” “ผมก็มี เป็นพรสวรรค์เพิ่มความเร็วในการขยับมือ...” “ขอแสดงความเสียใจกับท่านเทพด้วยนะครับ มือระวิงจนฝุ่นตลบแน่แบบนี้!” “พรสวรรค์ได้มายังไงเหรอ? ทำไมผมไม่มี?” “ในกระเป๋ามีหินพรสวรรค์อยู่ กดใช้ซะ!” “ทำไมของผมไม่มี?” “ดวงล้วนๆ มั้งพี่!” “...” “แล้วของพวกนายเป็นสีอะไรกันบ้าง?” “พละกำลังมหาศาลของฉันสีเขียว!” “ของฉันสีฟ้า!” “ว้าว! มีคนได้สีฟ้าด้วย เทพช่วยนำทางที ผมตัวเล็กบอบบางนะ อ้อนแอ้นน่าทะนุถนอม อุแงงง!” “ไอ้ตัวข้างบน หยุดอ้อนเดี๋ยวนี้! รูปโปรไฟล์แกมันลุงหัวล้านชัดๆ!” “....” ลู่เจ๋อสังเกตเห็นว่ายังไม่มีใครพูดถึงพรสวรรค์ที่เหนือกว่าสีฟ้า แน่นอนว่ายอดฝีมือที่แท้อาจจะกำลังซุ่มดูเหมือนเขา รอจังหวะทำเงินเงียบๆ อยู่ก็ได้ จะประมาทใครไม่ได้เด็ดขาด! ห้ามเหลิงเชียว ลู่เจ๋อเอ๊ย! หลังจากอ่านข้อมูลจนพอใจ ลู่เจ๋อก็หยิบขวานหินออกจากกระเป๋า เช็กเวลาในระบบเห็นว่าเป็นเวลา 10:00 น. เขาตัดสินใจออกสำรวจสภาพแวดล้อมรอบข้าง เพื่อวางฐานและสร้างที่พักให้เรียบร้อย! ต้องขยันกว่าคนอื่นสิ ถึงจะไม่เสียชื่อพรสวรรค์ระดับทอง! ลู่เจ๋อลองกะน้ำหนักขวานหินในมือดู มันกำลังดีเลยล่ะ อย่างน้อยถือไว้ก็อุ่นใจกว่ามือเปล่า แม้ระบบจะบอกว่าใช้สู้ไม่ได้ แต่ก็น่าจะดีกว่าไม่มีอะไรเลยไม่ใช่เหรอ? เขากวาดสายตามองไปรอบๆ นอกจากแนวเทือกเขาไกลลิบตาแล้ว ก็มีเพียงทุ่งหญ้ารกร้างสุดลูกหูลูกตา งั้นมุ่งหน้าไปทางภูเขานั่นก่อนละกัน ทรัพยากรตรงนั้นน่าจะอุดมสมบูรณ์กว่า ตัดสินใจได้ดังนั้น ลู่เจ๋อกำลังจะออกเดิน แต่กลับชะงักเมื่อมองเห็นทุ่งหญ้าสูงระดับเอวตรงหน้า “แบบนี้... นับเป็นทรัพยากรด้วยไหมนะ?” เขาก้มตัวลงคว้าหญ้ากำหนึ่งแล้วออกแรงถอน! 【หญ้าคา +1】 ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาทันที! ได้ผลจริงๆ นี่มันก็เป็นทรัพยากร! เขาเปิดกระเป๋าหยิบหญ้าคาที่เพิ่งเก็บได้ออกมาดู 【หญ้าคา: วัตถุดิบพื้นฐาน ใช้สร้างบ้านหรือทำที่นอน ของดีที่คุ้มค่าแก่การครอบครอง】 ในเมื่อเป็นทรัพยากรพื้นฐาน ก็ต้องเก็บให้เยอะหน่อย! 【หญ้าคา +1】 【หญ้าคา +1】 【หญ้าคา (เขียว) +1】 “เอ๊ะ? ได้ของหายากด้วยแฮะ?” ลู่เจ๋อเปิดกระเป๋าดูหญ้าคาที่มีแสงสีเขียวจางๆ 【หญ้าคา (เขียว): วัตถุดิบคุณภาพสูงกว่าปกติ ส่วนวิธีใช้... ลองเดาดูสิ?】 ดูท่าพรสวรรค์ของเขาจะเริ่มแผลงฤทธิ์แล้ว ไม่รู้ว่าคนอื่นจะมีโอกาสเก็บได้ของระดับสูงแบบนี้บ้างไหมนะ? ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ลู่เจ๋อเก็บหญ้าคาธรรมดาได้ 2 ชุด (ชุดละ 20) และหญ้าคา (เขียว) อีก 4 อัน! เขาเปิดดูข้อมูลส่วนตัวพบว่าพลังงานลดลงไป 5 หน่วย เทียบกันแล้วการเก็บหญ้า 1 ต้นใช้พลังงาน 0.1 หน่วยสินะ! งั้นคนอื่นก็น่าจะใช้ 0.2 หน่วย! มองเวลาในระบบ 11:12 น. หญ้าคาน่าจะเพียงพอแล้ว ต้องรีบหาที่วางฐานก่อน ไม่งั้นคืนนี้คงไม่มีที่ซุกหัวนอน! เขามองดูรอยแหว่งบนพื้นหญ้าที่เพิ่งเก็บไป ไม่รู้ว่าทรัพยากรพวกนี้จะเกิดใหม่ไหมนะ? ลู่เจ๋อเดินมุ่งหน้าไปทางเทือกเขาโดยไม่หันหลังกลับ คอยเอาขวานหินแหวกพงหญ้าอยู่ตลอด ใครจะรู้ล่ะว่าในนั้นมีงูหรือตัวอะไรซ่อนอยู่ไหม? ถ้าโดนกัดเข้าตอนนี้ล่ะก็ จบเห่แน่นอน! มองภูเขาเหมือนใกล้ แต่เดินจนขาลาก! ผ่านไปกว่าสี่สิบนาที ลู่เจ๋อจ้องมองเทือกเขาที่ดูเหมือนจะขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด พลางปาดเหงื่อบนหน้าผาก พร้อมกับลูบท้องที่ร้องประท้วง! “นี่มันเดือนไหนกันวะเนี่ย? ร้อนชะมัด! แล้วอีก 10 วันจะเข้าหน้าหนาวได้ไง? ดูภูเขานั่นสิ เหมือนอยู่ไม่ไกล แต่ทำไมรู้สึกเหมือนเดินมาได้แค่ครึ่งทางเอง? ค่าความอิ่มเหลือแค่ 40% แล้วเนี่ย!” ลู่เจ๋อทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นหญ้า หยิบขนมปังกับน้ำแร่จากกระเป๋าขึ้นมากินทีละนิด พออิ่มขึ้นมาที่ 70% เขาก็เก็บส่วนที่เหลือเข้าที่เดิม ของกินคืนนี้ยังไม่รู้จะมีไหม ต้องประหยัดไว้ก่อน! ไปต่อ! “เอ๊ะ? นั่นอะไรน่ะ?” จังหวะที่เขาลุกขึ้นยืน สายตาก็เหลือบไปเห็นบางอย่างในพงหญ้าเยื้องไปทางซ้าย! เขารีบใช้ขวานหินแหวกพงหญ้าอย่างระมัดระวัง แล้วก็เห็นหีบไม้ตั้งวางนิ่งอยู่บนพื้นห่างออกไปไม่กี่เมตร! “หีบสมบัติงั้นเหรอ?” ลู่เจ๋อนึกถึงเสียงลึกลับที่เคยเตือนไว้ว่าอาจเจอหีบสมบัติระหว่างสำรวจ ไม่นึกเลยว่าจะเจอเร็วขนาดนี้ ดวงดีชะมัด! เขาสอดส่องรอบหีบอย่างระแวดระวังว่าจะมีมอนสเตอร์เฝ้าอยู่ไหม เมื่อมั่นใจแล้วจึงเปิดหีบออก: 【คุณเปิดหีบไม้】 【คุณได้รับ: ขนมปังรสเลิศ 1 กก., น้ำแร่ 1000 มล., แบบแปลนธนูไม้】 “แบบแปลน?” ลู่เจ๋อเก็บขนมปังกับน้ำไว้ในกระเป๋า ของกินคืนนี้หายห่วงแล้ว แต่สิ่งที่เขาสนใจจริงๆ คือแบบแปลนที่ได้มา! 【แบบแปลน: ธนูไม้】 【คำอธิบาย: เรียนรู้แล้วคุณจะสร้างธนูได้ด้วยตัวเอง ส่วนอานุภาพน่ะเหรอ... ของที่ทำจากไม้คุณก็น่าจะพอรู้ตัวนะว่าหวังผลได้แค่ไหน】 ... ลู่เจ๋อกดเรียนรู้ทันที แบบแปลนสลายกลายเป็นละอองแสง แต่ในหน้าสร้างไอเทมกลับไม่มีตัวเลือกสร้างธนูขึ้นมา แทนที่จะเป็นอย่างนั้นเขากลับได้รับแจ้งเตือนแทน: 【ปลดล็อกแบบแปลนอาวุธเหล็กชิ้นแรกของคุณแล้ว! เปิดใช้งานฟังก์ชัน 'โต๊ะสร้างอาวุธ' สามารถสร้างอาวุธได้ที่โต๊ะสร้างอาวุธ!】 เขาค้นหาดูอีกรอบ ก็พบตัวเลือกใหม่ในโมดูลการสร้างจริงๆ! 【โต๊ะสร้างอาวุธ: ไม้ 0/10, หิน 0/3, แท่งเหล็ก 0/2】 ดูท่าของที่สร้างติดตัวได้จะเป็นแค่เครื่องมือพื้นฐาน ส่วนอาวุธต้องมีโต๊ะปฏิบัติงานเฉพาะ และยังต้องใช้เหล็กด้วย! ไม่รู้จะไปหาเหล็กจากไหนตอนนี้ เอาไว้ก่อนละกัน! เดินลุยพงหญ้าต่ออีกเกือบชั่วโมง ในที่สุดเขาก็มาถึงเชิงเขา มองเห็นป่าทึบเบื้องหน้า ลู่เจ๋อถอนหายใจยาว! “ถึงสักที!” ดูเวลาในระบบเกือบจะบ่ายโมงแล้ว ไม่รู้จะมืดตอนไหน ต้องรีบหน่อยแล้ว! เมื่อเดินเข้าสู่ป่า แสงสว่างก็ลดลงทันที ลู่เจ๋อเดินแทรกผ่านแมกไม้อย่างระวัง โชคดีที่บริเวณนี้ยังเป็นเขตป่าชั้นนอก ไม่งั้นคงเดินแทบไม่ได้ ระหว่างทาง เขาเห็นรอยเท้าสัตว์อยู่เนืองๆ แต่ไม่เจอตัวเป็นๆ สักตัว ทำเอาลุ้นจนหัวใจจะวาย กลัวว่าจะมีสัตว์ร้ายกระโจนออกมางาบเขาเป็นอาหารเย็น! หรือว่าเป็นเพราะช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่ 3 วันเลยให้สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยเพื่อสร้างที่พัก? คงงั้นแหละ! 3 วันอันมีค่านี่ต้องใช้ให้คุ้ม! หลังจากเดินวนหาที่เหมาะๆ อยู่นาน ในที่สุดลู่เจ๋อก็เจอเนินเขาเตี้ยๆ ที่มีชัยภูมิค่อนข้างราบเรียบ แถมไม่มีต้นไม้บังแดด ข้างๆ ยังมีลำธารใสไหลผ่าน เชื่อมต่อไปยังทะเลสาบที่ไม่ไกลนัก! ยืนอยู่บนเนินเขา มองลงไปเห็นทะเลสาบได้ชัดเจน ผืนน้ำเป็นประกายสะท้อนแสงดูเงียบสงบ ไม่รู้ว่าข้างในจะมีสัตว์อันตรายซ่อนอยู่ไหมนะ? ลู่เจ๋อนอนแผ่หลาบนพื้นหญ้าบนเนินเขา รับแดดรับลมเย็นๆ เขาพอใจกับที่นี่มาก! “หน้ามีแหล่งน้ำ หลังมีภูเขาพิง แถมรับแสงถ่ายเทสะดวก! ห่างจากทะเลสาบกำลังดี ไม่มีรอยเท้าสัตว์ใหญ่ น่าจะปลอดภัยสุดๆ! ทำเลทองชัดๆ! เอาที่นี่แหละ!” ไม่ต้องลังเลอีกต่อไป ลู่เจ๋อหยิบ 'ฐานสร้างที่พัก' ขนาดเท่าก้อนอิฐออกจากกระเป๋าแล้วกดใช้! ทันใดนั้น พิมพ์เขียวฐานขนาด 10x10 เมตรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาใช้ความคิดสั่งให้พิมพ์เขียวเคลื่อนที่และหมุนไปมาได้ตามใจชอบ ลู่เจ๋อวางพิมพ์เขียวไว้ห่างจากลำธารประมาณ 3 เมตร ตำแหน่งนี้ดูดีทีเดียว กดวางลงไป! ทันใดนั้น พิมพ์เขียวจำลองค่อยๆ เปลี่ยนเป็นรูปร่างจริง แพลตฟอร์มที่ทำจากหินวางตัวนิ่งสนิทอยู่บนเนินเขา ลาดดินที่เอียงๆ ถูกปรับให้เป็นหลุมสามเหลี่ยมโดยอัตโนมัติ เหมือนมีรถขุดล่องหนมาขุดดินออกไป พื้นดินถูกถมและปรับระดับให้พอดีกับฐานอย่างไร้รอยต่อ! ชั่วครู่ต่อมา... ตูม! ฐานที่พักเสร็จสมบูรณ์! ลู่เจ๋อมองแพลตฟอร์มหินสูงประมาณ 30 เซนติเมตรที่ฝังตัวอยู่บนเนินเขาอย่างสวยงาม พื้นผิวเรียบเนียนสะอาดตา ดินรอบๆ ก็ดูเหมือนธรรมชาติเสียจนไม่เหลือร่องรอยการก่อสร้างเลย! “มหัศจรรย์! มหัศจรรย์จริงๆ!” “ติ๊ง! วางฐานที่พักสำเร็จ! เปิดฟังก์ชันการก่อสร้างแล้ว โปรดตรวจสอบที่โมดูลการสร้าง!” เสียงกลไกดังขึ้นที่ข้างหูขณะที่เขากำลังทึ่งกับความอัศจรรย์นี้! “เปิดโมดูลใหม่แล้วสินะ?” เช็กดูโมดูลการสร้างก็พบตัวเลือกเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง! 【โต๊ะสร้างเฟอร์นิเจอร์: ไม้ 0/10, หิน 0/3】 ดูท่าจะสร้างบ้าน ต้องสร้างโต๊ะสร้างเฟอร์นิเจอร์ก่อนสินะ! ลุยเลย! ลู่เจ๋อหยิบขวานหินจากกระเป๋าเดินไปหาต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ เงื้อขวานสับลงไปที่ลำต้นเต็มแรง! แถบสถานะปรากฏขึ้นในสายตา: 【ต้นโอ๊ก: 10/100】 สับหนึ่งครั้งเพิ่มความคืบหน้า 10 ดูท่าจะเป็นค่าความทนทานของต้นไม้ ผ่านไป 10 ครั้ง ต้นไม้ตรงหน้าก็ส่งเสียงลั่น แล้วภาพเงาของต้นไม้ก็ล้มลง! 【ไม้ +1】 ลู่เจ๋อเช็กความทนทานขวาน พบว่าเหลือ 19/20 แสดงว่าขวานหนึ่งเล่มสับต้นไม้ได้แค่ 20 ต้นงั้นหรือ? งั้นต้องแบ่งไม้มาคราฟต์ขวานเพิ่มไว้ด้วย! ส่วนพลังงาน ลู่เจ๋อสังเกตดูแล้วยังไม่ลดลง คาดว่าเพราะสับต้นเดียวเลยยังไม่ถึงเกณฑ์ 1 หน่วยพลังงาน ลองสับดูอีกสักพักเพื่อเก็บข้อมูลก่อนวางแผนระยะยาวดีกว่า! สมัยเล่นเกมเขาชอบนั่งเก็บสถิติพวกนี้ตลอด ถึงได้ก้าวทันพวกสายเติมเงินได้ในฐานะผู้เล่นสายฟรี! เขาไม่ใช่แค่สายฟาร์ม แต่เขาคือ 'เจ้าพ่อสถิติ'! ปัง! ปัง! ปัง! 【ไม้ +1】 【ไม้ (เขียว) +1】 【ยางไม้ (ฟ้า) +1】 ของดีมาแล้ว! ลู่เจ๋อรีบหยิบทรัพยากรใหม่สองอย่างมาดู: 【ไม้ (เขียว): ทรัพยากรคุณภาพสูงกว่าไม้ทั่วไป】 【ยางไม้ (ฟ้า): ผลผลิตพลอยได้ระดับสูงจากต้นไม้ ประโยชน์หลากหลาย!】 เยี่ยม ของหายากยิ่งเยอะยิ่งดี! ฟาร์มต่อ! ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ขวานหินในมือก็สลายกลายเป็นแสง ลู่เจ๋อนวดไหล่ที่เริ่มเมื่อยล้า พลังงานลดลงไปอีก 6 หน่วย หมายความว่าต้นไม้หนึ่งต้นกินพลังงาน 0.3 หน่วย หรือ 3 เท่าของการถอนหญ้า คนอื่นน่าจะกิน 0.6 หน่วย ถ้าพลังงานเต็มสตรีมก็น่าจะโค่นได้ราวๆ 300 ต้น แน่นอนว่านั่นแค่ทฤษฎี! เพราะตอนนี้ค่าความอิ่มของเขาเหลือแค่ 25% แล้ว แถมพลังงานก็จะค่อยๆ ไหลออกตามกาลเวลาด้วย โลกใบนี้คือโลกความจริงกึ่งเกม ตอนนี้แขนเขาทั้งเมื่อยทั้งตึง จะไหวไปโค่นต้นไม้ต่อหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย!