สร้างดันเจี้ยนแห่งแรก

ด้วยเวลาที่จำกัด ดันเจี้ยนที่มีกลไกซับซ้อนเกินไปย่อมสร้างไม่ทันแน่นอน เขาจึงต้องเน้นฉากเล็กๆ ที่เรียบง่าย และควรจะเป็นกิจกรรมที่จบลงได้ภายในห้องเดียว เพื่อให้มั่นใจว่าจะสร้างเสร็จสมบูรณ์ก่อนที่ช่วงเวลาคุ้มครองหน้าใหม่จะหมดลง ที่สำคัญ ดันเจี้ยนนี้ต้องสนุก มันต้องกระตุ้นโดปามีนของเหล่านักผจญภัยได้มากพอ ต้องดึงดูดจนพวกเขาอยากกลับมาเล่นซ้ำ หรือทางที่ดีคือล่อให้พวกเขาใช้โควตาเข้าดันเจี้ยนต่อวันจนหมดเกลี้ยงที่นี่ ด้วยเหตุนี้ เฉินอวี่จึงใคร่ครวญอย่างหนักและตัดสินใจในที่สุด "ในโลกนี้ เกมที่ง่ายที่สุด ติดงอมแงมที่สุด และดึงดูดใจที่สุด... แน่นอนว่าต้องเป็นมาเก๊าซินพู... อะแฮ่ม ไม่ใช่!" "มันต้องเป็น 'ศึกเจ้ามือชิงจ้าว' (Fight the Landlord) ต่างหากล่ะ!" คิดแล้วก็ลงมือทันที ในฐานะเกมไพ่ระดับตำนานที่ใครๆ ก็เล่นเป็น เฉินอวี่มีความมั่นใจเต็มร้อยว่ามันจะทำให้นักผจญภัยที่ไม่เคยเห็นโลกพวกนี้ได้สัมผัสกับคำว่า 'ความสำราญ' ที่แท้จริง จิตสัมผัสของเฉินอวี่จดจ่ออยู่กับระบบสร้างดันเจี้ยนในอาณาเขตทันที เขาเริ่มเนรมิตดันเจี้ยนขึ้นทีละส่วน อันดับแรก เพื่อไม่ให้ผู้เล่นเสียสมาธิ เขาจึงสร้างห้องขึ้นมาหนึ่งห้อง ขนาดไม่ต้องใหญ่โตนัก แค่พอจุคนได้สักยี่สิบกว่าคนก็เกินพอ ส่วนบรรยากาศต้องหรูหราอลังการ ให้ความรู้สึกเหนือระดับ เฉินอวี่พยายามนึกถึงฉากในภาพยนตร์เรื่อง 'คนตัดคน' (God of Gamblers) แล้วจำลองห้องออกมาตามมาตรฐานนั้น จากนั้นก็เป็นโต๊ะเล่มเกมไพ่ สุดท้ายคือการสร้าง 'เหรียญหรรษา' ขึ้นมาเป็นจำนวนมาก เพียงเท่านี้ องค์ประกอบพื้นฐานสำหรับเกมศึกเจ้ามือชิงจ้าวก็ครบถ้วน มันดูเรียบง่าย ทว่าลำพังแค่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ กลับกินเวลาของเฉินอวี่ไปทั้งวัน เมื่อดวงตะวันลับขอบฟ้า จิตสัมผัสของเขาก็ถอนออกมาจากดันเจี้ยน เขามองดูสีของท้องฟ้าที่เริ่มมืดสลัว "ดึกขนาดนี้แล้ว โควตาของพวกนักผจญภัยคงหมดกันแล้วมั้ง ไม่เหมาะจะเปิดตอนนี้แฮะ" เฉินอวี่ตัดสินใจพักผ่อนก่อน เจ้าเสือเขี้ยวดาบยังคงป้วนเปี้ยนอยู่หน้าม่านพลังคุ้มครอง เฉินอวี่จึงแกล้งทำหน้าทะเล้นใส่มัน เขาเปิดระบบแล้วแลกเอาอาหารออกมา ซึ่งอาหารเหล่านี้ต้องใช้ผลึกวิญญาณในการแลกซื้อ แต่เนื่องจากยังอยู่ในช่วงเวลาคุ้มครองหน้าใหม่ เขาจึงสามารถแลกได้ฟรี เฉินอวี่แลกเนื้อกองโตออกมานั่งกินยั่วน้ำลายต่อหน้าเจ้าเสือเขี้ยวดาบ มันโกรธจนจนน้ำลายสอ เดินวนไปเวียนมารอบที่กั้นอย่างหัวเสีย ผลึกวิญญาณเปรียบเสมือนเงินตราของโลกใบนี้ สำหรับลอร์ดดันเจี้ยน ขอเพียงมีผลึกวิญญาณติดตัวมากพอ ก็สามารถเสวยสุขได้ตลอดชีวิต ระหว่างมื้ออาหาร เฉินอวี่เปิดระบบขึ้นมา เขาพบว่ามี 'ห้องแชทของลอร์ด' ซึ่งแบ่งตามโซน โดยโซนของเขาคือเขตมือใหม่ จึงไม่มีพวกลอร์ดระดับสูงมาปะปน เฉินอวี่กวาดสายตาดูคร่าวๆ เห็นแต่เรื่องไร้สาระ ส่วนใหญ่เป็นพวกลอร์ดที่มีทหารเกรดต่ำออกมาตัดพ้อชีวิต หรือโวยวายว่าถูกมอนสเตอร์ระดับสูงโจมตี เพราะนี่เพิ่งจะเป็นวันแรก แถมยังมีช่วงเวลาคุ้มครองหน้าใหม่อยู่ ความสูญเสียถึงชีวิตจึงยังไม่เกิดขึ้นเร็วขนาดนั้น หลังจากอิ่มท้อง เฉินอวี่สังเกตเห็นว่าในระบบมีจดหมายใหม่สองฉบับ จึงเปิดอ่าน [ข้าคือมหาจอมมารอวาดาเคดาเวรา ตอนนี้ข้าถูกผนึกอยู่ใต้ภูเขามาร หากเจ้าเต็มใจจะจ่าย...] เฉินอวี่กดข้ามทันที จดหมายฉบับที่สองมาจากหลี่ซือหย่า [เฉินอวี่ ฉันเช็กจากพิกัดระบบมาจนได้รหัสติดต่อเธอจนได้ เห็นว่าเขตของเธออยู่ไม่ไกลจากฉันมากนัก เดินทางไม่กี่วันก็น่าจะถึง ถ้าทนไม่ไหวจริงๆ ล่ะก็...] ข้อความยาวเหยียดหลังจากนั้นก็วนเวียนอยู่กับการที่เธอจะคอยปกป้องเขา เฉินอวี่ไม่อยากพัวพันมากนักจึงกดลบทิ้ง แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ไปกู้จดหมายฉบับนั้นคืนมาจากถังขยะ เพราะหากสุดทางจริงๆ การรักษาชีวิตรอดก็ยังเป็นเรื่องสำคัญที่สุด เฉินอวี่มั่นใจในเกมศึกเจ้ามือชิงจ้าวอย่างเต็มเปี่ยม แต่ก็ไม่แน่ว่าพวกนักผจญภัยในโลกนี้อาจจะเป็นพวกตาไม่ถึงที่มองไม่เห็นคุณค่าของอัญมณีล้ำค่าก็ได้ เมื่อไม่มีอะไรทำแล้ว เฉินอวี่จึงกลับเข้าปราสาท เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงหินที่เย็นเยียบแล้วหลับสนิทไป ... เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เฉินอวี่ตื่นขึ้นมาและตรงไปยังทางเข้าดันเจี้ยนทันที [ยืนยันการเปิดใช้งานดันเจี้ยนหรือไม่?] "ยืนยัน" สิ้นเสียงของเฉินอวี่ ประตูทางเข้าดันเจี้ยนก็เปล่งแสงเจิดจ้า บานประตูนี้ดูเหมือนกระจกเงา หากยืนอยู่ด้านนอกจะสามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในได้อย่างชัดเจน ทันใดนั้น เฉินอวี่เห็นเงาร่างคนสามคนปรากฏขึ้นในห้องเล่นไพ่ เมื่อดูจากการแต่งกายแล้ว พวกเขามีรูปลักษณ์ตามแบบฉบับนักผจญภัยดั้งเดิมอย่างแท้จริง เป็นชายสองหญิงหนึ่ง "มีแค่สามคนเองเหรอเนี่ย?" นึกไม่ถึงว่าจะสุ่มได้จำนวนขั้นต่ำสุด สายตาของเฉินอวี่หม่นลงเล็กน้อย จำนวนผู้เข้าเล่นดันเจี้ยนเริ่มต้นจะสุ่มอยู่ที่ 3 ถึง 6 คน ไม่นึกเลยว่าจะแจ็กพอตได้เลขที่น้อยที่สุดแบบนี้ แต่เมื่อวานเขาพิจารณาเรื่องนี้ไว้แล้วเหมือนกัน เขาถึงได้เลือกเกมศึกเจ้ามือชิงจ้าวแทนที่จะเป็นมาจอง (ไพ่นกกระจอก) เมื่อเห็นทั้งสามคนทำหน้าเหลอหลา เฉินอวี่จึงตัดสินใจก้าวเข้าไปในดันเจี้ยน "ยินดีต้อนรับสู่ดันเจี้ยนของฉัน" เฉินอวี่ปรากฏกายขึ้นกลางห้องเล่นไพ่ พวกลอร์ดที่อยู่ในปราสาทสามารถเคลื่อนย้ายเข้ามาในดันเจี้ยนเพื่อสวมบทบาทเป็น NPC ได้เมื่อเกมเริ่มขึ้น ในฐานะเจ้าของร้านที่เปิดวันแรก เขาจึงต้องลงมาดูแลด้วยตัวเอง "นายคือลอร์ดของดันเจี้ยนนี้เหรอ?" เด็กสาวที่ชื่อ 'ป๋ายเฟยเฟย' เอ่ยถามโดยไม่มีท่าทีประหลาดใจกับการปรากฏตัวของเขา "ใช่แล้ว" เฉินอวี่กวาดสายตามอง ทุกคนจะมีชื่อปรากฏอยู่เหนือศีรษะ ป๋ายเฟยเฟยถามต่อ "ดันเจี้ยนของนายให้เล่นอะไรล่ะ? พวกห้องพัซเซิลหนีตายอะไรทำนองนั้นหรือเปล่า?" ก่อนที่เฉินอวี่จะได้ตอบ นักผจญภัยชายอีกสองคนก็แทรกขึ้นมา 'หลี่รั่วผู่' บ่นอุบอิบ "เอาอีกแล้ว ห้องพัซเซิลหนีตาย พวกพวกลอร์ดหน้าใหม่อย่างพวกนายมีมุกอื่นบ้างไหมเนี่ย? ไม่ใช่ว่าพอเปิดประตูออกไปแล้วจะมีมัวิสเตอร์โผล่มาสับฉันหัวขาดหรอกนะ" 'อู่เยวี่ย' เสริมขึ้นพยักหน้าเห็นด้วย "นั่นสิ มุกห้องพัซเซิลของพวกนายน่ะมันจืดชืดจะตาย ช่วยเพิ่มพวกภูตผีปีศาจลงไปหน่อยเถอะ! อย่าให้ฉันต้องมาเสียเที่ยวเลย" หลี่รั่วผู่รีบท้วง "ไม่เอาโว้ย ฉันไม่อยากเจอพวกผีสาง นั่นมันไม่เห็นจะสนุกตรงไหนเลย มีแต่จะทำให้ขวัญอ่อ่นน่ะสิ" ป๋ายเฟยเฟยส่ายหน้า "ช่างเถอะ เลิกบ่นได้แล้ว อย่างน้อยก็ดีกว่าพวกเกมเขาวงกตล่ะน่า เห็นใจกันหน่อย พวกเขามีเวลาสร้างดันเจี้ยนไม่กี่วัน จะให้เทพแค่ไหนกันเชียว" การถูกสุ่มเข้ามาในดันเจี้ยนของลอร์ดหน้าใหม่ถือเป็นคราวซวยของพวกเขา พวกนักผจญภัยเองก็พอรู้เบื้องหลังของลอร์ดดันเจี้ยนอยู่บ้าง บางครั้งก็อดเห็นใจไม่ได้ แต่ก็นั่นแหละ พวกเขาเองก็ต้องปากกัดตีนถีบหาเลี้ยงชีพเหมือนกัน คงจะเอาโควตาการเข้าดันเจี้ยนที่มีจำกัดมาทิ้งขว้างกับดันเจี้ยนที่น่าเบื่อไม่ได้ หลี่รั่วผู่กล่าวอย่างรำคาญ "เอาเป็นว่ารีบเริ่มเถอะ ฉันรีบไปเก็บรอบหน้าต่อ ได้ยินว่าดันเจี้ยน 'ทัณฑ์เทวะดับสูญ' สนุกมาก ฉันกำลังจะไปลองดูพอดี" อู่เยวี่ยตาเป็นประกาย "เห็นว่าดันเจี้ยนนั่นบัตรหายากสุดๆ เลยนะเนี่ย ฉันก็อยากไปเหมือนกัน ไปทีมเดียวกันไหมล่ะ?" ป๋ายเฟยเฟยรีบยกมือ "ขอฉันไปด้วยคนสิ!" เมื่อเห็นทั้งสามคนเริ่มคุยเรื่องดันเจี้ยนอื่นกันอย่างออกรส เฉินอวี่ก็ไม่ได้รุ่มร้อนใจ เขายิ้มบางๆ แล้วเริ่มเปิดโหมดสอนการเล่นทันที "ทุกท่าน ก่อนจะเริ่ม... มาเรียนรู้กติกาการเล่นไพ่กันก่อนดีกว่าครับ" "ขอย้ำอีกอย่าง ดันเจี้ยนแห่งนี้จะไม่มีฉากการตาย ความสยดสยอง หรือเรื่องเขย่าขวัญใดๆ ทั้งสิ้น สบายใจได้ครับ" พูดจบ เฉินอวี่ก็หยิบเหรียญหรรษาออกมาแจกจ่ายให้แต่ละคนเท่าๆ กัน "นี่คือ 'เหรียญหรรษาเริ่มต้น' ที่พวกคุณจะได้รับฟรีเมื่อเข้าสู่เกมนี้ ไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมครับ ขอแค่พวกคุณเล่นจนเหรียญเหล่านี้หมด การท้าทายดันเจี้ยนนี้ก็จะสิ้นสุดลงทันที"