วันสิ้นโลก (โลกเกมใบแรก)

หิวน้ำเหลือเกิน... ฟางเจี่ยวเจี่ยวนอนแผ่อยู่บนพื้นไม้ในห้องนั่งเล่น เธอสวมชุดเสื้อยืดแขนสั้นสีเทา ดวงตาจ้องเขม็งไปยังเพดานห้อง เธอไม่ได้ดื่มน้ำเลยตลอดสามวันที่ผ่านมา ริมฝีปากแห้งแตกและลำคอก็เจ็บปวดจนทนไม่ไหว เสียงหยดน้ำจากก๊อกน้ำในห้องครัวกระตุ้นเส้นประสาทที่กำลังพังทลายของเธอ เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมชีวิตที่เคยสงบสุขและสวยงามของตนถึงได้พลิกผันไปอย่างกะทันหันเช่นนี้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน เธอยังเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขานิติเวชศาสตร์ของมหาวิทยาลัยการแพทย์ชื่อดัง ข่าวร้ายที่พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกขณะไปท่องเที่ยวได้ทำลายความสงบสุขในฤดูร้อนนั้นทิ้งไปหมดสิ้น เธอก้าวเดินออกจากห้องพักอาจารย์ที่ปรึกษาด้วยจิตใจที่เลื่อนลอย จำไม่ได้แม้กระทั่งคำพูดของอาจารย์ รู้เพียงว่าตนต้องรีบกลับไป เธอรีบวิ่งกลับหอพักเพื่อเก็บข้าวของและจองตั๋วรถไฟกลับบ้าน ทว่าสุดท้ายกลับได้รับเพียงกล่องบรรจุอัฐิเย็นเยียบสองกล่องจากทางสถานฌาปนกิจ ฟางเจี่ยวเจี่ยวไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพ่อแม่ที่เพิ่งวิดีโอคอลคุยกับเธอเมื่อวันก่อน บัดนี้ได้กลายเป็นกล่องไม้ที่เย็นเฉียบไปเสียแล้ว เธอกอดกล่องอัฐิของพ่อแม่ไว้และนั่งอยู่กับบ้านสองวันเต็มโดยไม่กินไม่ดื่ม มองดูบรรดาญาติพี่น้องที่แวะเวียนมาถามไถ่เรื่องเงินชดเชยและจ้องมองบ้านของเธอทั้งต่อหน้าและลับหลัง ฟางเจี่ยวเจี่ยวรู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน เธอจึงล็อกบ้านไว้ แล้วนำกล่องอัฐิของพ่อแม่พร้อมเสื้อผ้าเพียงไม่กี่ชุดกลับบ้านเกิดในชนบทเพียงลำพัง หลังจากจ้างคนมาฝังอัฐิพ่อแม่ไว้ข้างหลุมศพของปู่กับย่าแล้ว เธอก็เก็บกวาดบ้านเก่าและย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ที่นั่น เธอทำเรื่องพักการเรียนไว้ชั่วคราว อาจารย์ที่ปรึกษาที่ทราบสถานการณ์ของเธอไม่ได้กดดันอะไร กลับกันยังปลอบโยนให้เธอพักผ่อนให้มาก เธอเก็บคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์ไว้ แล้วใช้เวลาว่างไปกับการดูแลสวนเล็กๆ ปลูกผักและพรวนดิน ชีวิตที่สุขสบายไร้คนรบกวนดำเนินไปได้ครึ่งเดือน ฟางเจี่ยวเจี่ยวเคยคิดว่าตนจะใช้ชีวิตเช่นนี้ต่อไปได้เรื่อยๆ ไม่คาดคิดว่าเพียงข้ามคืน อาหารในบ้านก็ถูกเชื้อราที่ไม่ทราบชนิดกัดกินจนเน่าเสีย ไม่เพียงแต่อาหารที่วางไว้นอกตู้จะปนเปื้อน แม้แต่อาหารกระป๋องที่ปิดผนึก หรืออาหารในตู้เย็นก็ไม่สามารถรับประทานได้อีกต่อไป นอกจากอาหารจะเน่าเสียแล้ว แหล่งน้ำทั้งหมดก็ถูกปนเปื้อนเช่นกัน น้ำในก๊อกและในบ่อน้ำหลังบ้านเปลี่ยนเป็นสีดำน่าสยดสยอง ไม่มีทางเลือก ฟางเจี่ยวเจี่ยวจึงต้องพกเศษเงินที่เหลือติดตัวไปซื้ออาหารที่ซูเปอร์มาร์เก็ตในเมือง ทำให้ได้รับรู้จากปากชาวบ้านว่าอาหารและน้ำในละแวกนั้นก็ถูกปนเปื้อนไปหมดแล้วเช่นกัน เมื่อรู้ว่าเรื่องไม่ชอบมาพากล เธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดโซเชียลมีเดีย ปรากฏว่าหน้าฟีดเต็มไปด้วยเสียงบ่นระงมเกี่ยวกับอาหารและน้ำที่เน่าเสียไปชั่วข้ามคืน สื่อโซเชียลวุ่นวายจนระบบอินเทอร์เน็ตหน่วงและเป็นอัมพาต เมื่อไม่มีทางซื้ออาหาร เธอจึงกล่าวลาเหล่าผู้เฒ่าผู้แก่ที่รวมตัวกันอยู่หน้าหมู่บ้าน แล้วเดินกลับเข้าบ้านเล็กๆ ของตนเพียงลำพังด้วยสายตาแห่งความเวทนาที่ติดตามมาตลอดทาง ตลอดเส้นทางที่เดินผ่าน พืชพรรณและต้นไม้ล้วนเหี่ยวเฉาลงอย่างประหลาด แม้แต่เสียงนกเสียงแมลงในป่าหลังเขาก็หายไปสิ้น เรื่องราวที่รุนแรงและแปลกประหลาดขนาดนี้ หรือว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงกัน? ... วันสิ้นโลกมาถึงจริงๆ ฟางเจี่ยวเจี่ยวกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ลำคอที่แห้งผากไม่มีน้ำลายหล่อเลี้ยงกลับเจ็บแสบขึ้นมา ท้องหิวจนไร้ความรู้สึกและเลิกส่งเสียงร้องมานานแล้ว มีเพียงความแห้งผากในลำคอที่คอยเตือนเธออยู่ตลอดเวลาว่า หากไม่ได้ดื่มน้ำเธอก็คงใกล้จะตายแล้ว เธอฝืนพยุงร่างกายที่อ่อนแรงลุกขึ้นจากพื้นไม้ เดินโซซัดโซเซไปที่ห้องครัว มองดูหยดน้ำสีดำที่หยดลงบนจานสีขาวสะอาดตา ฟางเจี่ยวเจี่ยวกลืนน้ำลายอีกครั้ง ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำที่กำลังหยดติ๋งๆ นั้นให้สนิท น้ำนี่ดื่มไม่ได้ ผู้คนที่ทนไม่ไหวจนดื่มน้ำพวกนี้เข้าไปบนโซเชียลมีเดียมีอยู่ไม่น้อย และจนถึงปัจจุบันยังไม่มีใครคนไหนที่ดื่มเสร็จแล้วกลับมาโพสต์ข้อความบนเน็ตได้อีกเลย ประกาศจากทางการก็ระบุว่ากำลังเร่งตรวจสอบสาเหตุของภัยพิบัตินี้ ทว่า หากไม่มีน้ำดื่มเช่นนี้ จะทนได้อีกกี่วันกัน? ในฤดูร้อนที่แผดเผาเช่นนี้ การขาดทั้งน้ำและอาหาร เชื่อว่าคงมีผู้คนล้มตายไปไม่น้อยแล้ว เธอกลับลงไปนอนบนพื้นอีกครั้ง เปลือกตาเริ่มหนักอึ้ง หิว... หรือว่าจะตายแล้วกันนะ? 【ติ๊ง——!! เกมเอาชีวิตรอดขนาดใหญ่ระดับโลก ‘วันสิ้นโลก’ เปิดให้บริการแล้ว!! โปรดเลือกยืนยันการผูกมัดผู้เล่น!】 【ผูกมัดเพื่อเข้าสู่เกม】 【ใช่ ไม่ใช่】 เกมงั้นเหรอ? เสียงที่ดังขึ้นในหัวกะทันหันทำให้ฟางเจี่ยวเจี่ยวที่กำลังง่วงงุนตื่นขึ้น 【นับถอยหลังเข้าสู่เกมสามวินาที โปรดดำเนินการยืนยันการผูกมัดเพื่อเข้าสู่เกมโดยเร็ว】 【สาม...】 “ยืนยันการผูกมัด” 【ผู้เล่นหมายเลข 12315 ผูกมัดกับเกมเรียบร้อยแล้ว กำลังสุ่มทักษะให้ท่าน】 【สุ่มทักษะสำเร็จ กำลังส่งท่านเข้าสู่โลกของเกม——】 แสงสีขาวจ้าปรากฏขึ้นตรงหน้า ฟางเจี่ยวเจี่ยวต้องหลับตาแน่นด้วยความแสบตา ทันทีที่เธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตนเองอยู่ในคูหาห้องน้ำ แผ่นไม้กั้นห้องทั้งสองด้านปิดยาวตั้งแต่พื้นจรดเพดาน ฝาชักโครกที่นั่งอยู่เป็นสีขาวสะท้อนแสง ประตูห้องน้ำล็อกอยู่ ซึ่งรับประกันความเป็นส่วนตัวได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ฟางเจี่ยวเจี่ยวกำลังสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว เสียงกลไกของระบบก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง 【ติ๊ง——! ยินดีด้วย ผู้เล่นหมายเลข 12315 สุ่มได้ทักษะ: คัดลอก (1/10)】 【ติ๊ง——! แจกของขวัญมือใหม่สำเร็จ ยินดีด้วย ท่านได้รับ มิติเก็บของไร้ขีดจำกัด!】 【หมายเหตุ: ในยุคสมัยที่พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว ตึกสูงระฟ้ากำลังกลืนกินพื้นที่ดิน พื้นที่ที่พืชพรรณเคยอาศัยอยู่กำลังลดน้อยลงอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นอาณาเขตของตนถูกบีบให้เล็กลงเรื่อยๆ เหล่าพืชพรรณจึงตัดสินใจตอบโต้】 【ภารกิจในโลกมือใหม่: เอาชีวิตรอดให้ได้สามสิบวัน】 ข้อมูลจำนวนมหาศาลถูกส่งเข้ามาในหัว ฟางเจี่ยวเจี่ยวใช้เวลาวิเคราะห์ข้อมูลอย่างรวดเร็วในขณะที่มือคลำหากำไลโปร่งใสที่ปรากฏขึ้นบนข้อมือ ตามที่ระบบบอก โลกนี้กำลังจะเผชิญกับวิกฤต และภารกิจของเธอก็คือการเอาชีวิตรอดให้ครบสามสิบวันนี้ให้ได้ การตอบโต้ของพืชพรรณ? วิกฤตครั้งนี้เกี่ยวกับพืชงั้นหรือ? เหล่าพืชพรรณจะใช้วิธีไหนในการโต้กลับและแก้แค้น? ในขณะที่กำลังขบคิด กำไลบนข้อมือก็เปิดใช้งานได้สำเร็จ หน้าต่างสถานะส่วนบุคคลที่เรียบง่ายปรากฏขึ้นตรงหน้า 【ชื่อ: ฟางเจี่ยวเจี่ยว อายุ: 20 ทักษะ: คัดลอก (1/10) กระเป๋ามิติ: ∞】 ที่แท้กำไลนี้ก็ผูกมัดเข้ากับกระเป๋ามิติ เธอจึงสามารถเก็บของไว้ในกำไลนี้ได้สินะ? สายตากวาดมองรอบตัว ฟางเจี่ยวเจี่ยวแกะม้วนกระดาษชำระข้างชักโครกออกมาแล้วนำไปจ่อใกล้กับกำไล ม้วนกระดาษหายวับไปตรงหน้าทันที ในขณะที่ช่องกระเป๋ามิติปรากฏตัวเลขหนึ่งเล็กๆ ขึ้นมา ที่แท้มันแสดงจำนวนสิ่งของในกระเป๋านี่เอง นิ้วแตะไปที่กำไล มิติที่มองไม่เห็นขอบเขตก็ปรากฏขึ้นในหัว กระดาษชำระที่เพิ่งใส่เข้าไปวางอยู่อย่างโดดเดี่ยวในมิติที่ว่างเปล่าดูน่าเวทนาเหลือเกิน การแตะนิ้วไปที่กำไลก็ทำให้เห็นภายในกระเป๋าแบบนี้ ถือว่าสะดวกในการหาของไม่น้อย เมื่อออกจากหน้าต่างกระเป๋า ฟางเจี่ยวเจี่ยวที่กำลังจะปิดกำไลก็เหลือบไปเห็นจุดสีขาวเล็กจิ๋วที่มุมขวาบนของช่องทักษะกำลังกะพริบอยู่ เธอจึงยื่นมือไปกดจุดนั้น รายละเอียดทักษะที่ละเอียดละอก็เด้งขึ้นมา 【ทักษะ: คัดลอก (1/10) ความชำนาญทักษะ: 0/30 สามารถคัดลอกสิ่งของที่สัมผัสให้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และมีโอกาส 10% ที่จะเพิ่มคุณภาพของสิ่งของ หมายเหตุ: คูลดาวน์ของทักษะคือ 1 ชั่วโมง สามารถใช้ได้สามครั้งต่อวัน】 ค่าความชำนาญเป็นศูนย์ ระดับคือหนึ่ง ดูท่าว่าทักษะนี้จะอัปเลเวลได้ด้วยการใช้งานสินะ