เพื่อนร่วมงานคนใหม่ที่แท้ก็คือเพื่อนร่วมรุ่น

โลกคู่ขนานดาวสีน้ำเงิน เมืองหางโจว ภายในซอฟต์แวร์พาร์คของบริษัทไอทีชั้นนำระดับโลก ท่ามกลางตึกสำนักงานที่ตั้งตระหง่านเรียงราย ลู่ก่วนกำลังก้มหน้าใช้มือค้ำหน้าผาก แสร้งทำเป็นว่ากำลังใช้ความคิดอย่างหนัก แต่ความจริงคือเขากำลังปิดตาหลับ... เน้นหลักการตบตาคนเป็นสำคัญ! โชคดีที่วันนี้เป็นวันแรกในการฝึกงานของลู่ก่วน เขายังต้องจัดการขั้นตอนและเอกสารอีกหลายอย่างกว่าจะเริ่มงานได้อย่างเป็นทางการ ขึ้นชื่อว่าบริษัทใหญ่ กฎระเบียบย่อมเยอะและรัดกุมเป็นธรรมดา แม้จะเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานก็ไม่มีข้อยกเว้น เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ จึงไม่ได้ให้ความสนใจกับ 'นักอู้งาน' มือใหม่คนนี้เท่าไหร่นัก "อะแฮ่ม... ลู่... ก่วน นักศึกษาลู่?" หัวหน้าหวัง ผู้ดูแลโครงการฝึกงานของแผนก เพิ่งจะใช้บัตรพนักงานแตะเปิดประตูประจกเข้ามา ก็เห็นลู่ก่วนกำลังสัปหงกอยู่พอดี มุมปากของเขากระตุกทันที ให้ตายเถอะ ฝ่ายบุคคลไปรับหมอนี่เข้ามาได้ยังไงกัน เห็นได้ชัดว่าความประทับใจแรกที่ลู่ก่วนมีต่อหัวหน้างานนั้นดูจะไม่ค่อยดีนัก แถมชื่อของหมอนี่มันก็ช่างสะดุดตาเหลือเกิน ใครหนอเป็นคนช่างคิดตั้งชื่อนี้ให้ ... ลู่ก่วนที่กำลังสะลึมสะลือได้ยินคนเรียกชื่อตัวเองแว่วๆ พอลืมตาขึ้นก็เห็นหัวหน้าหวังยืนอยู่ตรงหน้าพอดี ซวยแล้ว! เพิ่งอู้งานวันแรกก็โดนจับได้เลยเหรอเนี่ย! ดูเหมือนวิทยายุทธ์จะยังไม่แก่กล้าพอ! ลู่ก่วนอาศัยความหน้าด้านยิ้มแห้งๆ ออกไป "หัวหน้าหวัง บังเอิญจังเลยนะครับ!" หัวหน้าหวังพ่นลมหายใจพลางกวักมือเรียกเขา "นักศึกษาลู่ คุณเคยคิดจะเปลี่ยนชื่อบ้างไหม..." ลู่ก่วนทำหน้าซื่อตาใส ชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้ จะเปลี่ยนได้ยังไงล่ะ ตอนนั้นพวกท่านหวังจะให้เขาได้ดิบได้ดีเป็นเจ้าคนนายคน (ก่วน) ก็เลยตั้งชื่อให้พ้องเสียงแบบนี้ หลังจากคุยกันสั้นๆ หัวหน้าหวังก็พาลู่ก่วนเดินออกจากห้องทำงาน ขณะหันหลังกลับ เขายังพึมพำเบาๆ ว่า "ฉันมองเห็นพรสวรรค์ในการอู้งานของแกเลยจริงๆ" ถึงจะเบาแค่ไหน แต่มันก็เข้าหูของลู่ก่วนเต็มๆ ลู่ก่วนหัวเราะในใจ ก็แค่ทั่วไปแหละครับ ที่หนึ่งของโลก ที่สองของจักรวาล ผมก็แค่ที่สาม ... ลู่ก่วนคือนักศึกษาหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยชั้นนำกลุ่ม 985 ที่ผ่านการฟาดฟันในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยมาอย่างโชกโชน พร้อมด้วยรัศมีเด็กเรียนที่สว่างไสว ทว่าไม่มีใครคาดคิดว่า ทันทีที่เข้ามหาวิทยาลัย เขาก็เริ่ม 'ปล่อยจอย' อย่างบ้าคลั่ง เทพเจ้าองค์นี้สอบตกแทบทุกเทอม! ถ้าไม่ใช่เพราะความพยายามอย่างหนักของอาจารย์ที่ปรึกษาและศาสตราจารย์ โอกาสที่เขาจะเรียนไม่จบตามกำหนดนั้นสูงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์! คนนอกต่างไม่เข้าใจว่าทำไมลู่ก่วนถึงสอบติด 985 ได้ หรือว่าพ่อแม่จะใช้เส้นสาย? แต่คนที่รู้จักเขาดีจะรู้ว่า พ่อแม่ของลู่ก่วนเป็นเพียงพ่อค้าแม่ค้าแผงลอยธรรมดาเท่านั้น คำตอบจากปากของเขาเองก็คือ "ผมก็ไม่รู้ว่าสอบเข้าได้ไงเหมือนกัน" "พอเห็นคะแนนออกมา ก็แค่เลือกคณะที่คะแนนถึงในมหาวิทยาลัยเจียงเจ้อไปงั้นๆ แหละ" คำพูดนี้ถ้าหลุดไปถึงหูนักเรียนทั่วไป คงได้มีคนกระอักเลือดตายแน่ๆ อัตราการรับเข้ามหาวิทยาลัย 985 จากการสอบทั่วประเทศนั้นไม่ถึง 1.7 เปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ!!! และมหาวิทยาลัยเจียงเจ้อก็คือระดับท็อปของท็อป ด้วยเหตุนี้เอง แม้ว่าลู่ก่วนจะใช้เวลาในรั้วมหาวิทยาลัยไปกับการเล่นเกมและขี้เกียจตัวเป็นขน เขาก็ยังพอจะหางานฝึกงานในบริษัทใหญ่ได้ แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งทดสอบระบบ (Tester) ฝึกหัด... แต่ว่า! ตำแหน่งนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่ที่ในอุตสาหกรรมไอทีที่มีสาวๆ เยอะยังไงล่ะ! แน่นอนว่าเรื่องนั้นไม่สำคัญ! สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือ ในวันแรกของการเข้าทำงาน ลู่ก่วนได้ผูกเข้ากับ 'ระบบสุ่มรางวัลจากการอู้งาน' ขอเพียงแค่ทำภารกิจอู้งานสำเร็จ เขาก็จะได้รับรางวัล! ช่างเหมาะกับนิสัยปลาเค็มรักความสบายของลู่ก่วนเสียจริง ใครบ้างไม่อยากนอนแผ่อู้งานแล้วก้าวไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต ยิ่งอู้ยิ่งเก่ง! ... "คนนี้คือเด็กฝึกงานที่มาใหม่ หลิ่วเฟยเฟย" "หืม? ชื่อคุ้นจัง!" ลู่ก่วนเงยหน้าขึ้น มองดูหญิงสาวสวยสไตล์พี่สาวสุดมั่น ที่อยู่ตรงหน้า ผิวพรรณของเธอขาวละเอียด เรียวขาเนียนประดุจหยกสลัก เขารู้สึกเหมือนเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อน เดี๋ยวนะ! นี่มันประธานสโมสรนักศึกษาปีเรานี่นา?! เธอมาทำอะไรที่นี่? ลู่ก่วนเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ อีกด้านหนึ่ง หลิ่วเฟยเฟยรู้สึกถึงความผิดปกติของอีกฝ่าย แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร เธอพยักหน้าเล็กน้อยและยิ้มอย่างสุภาพ "สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหลิ่วเฟยเฟย" ลู่ก่วนเกาหัว ดึงสติกลับมา "ลู่ก่วน คณะคอมพิวเตอร์ เจียงต้าครับ" หลิ่วเฟยเฟยชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะได้เจอเพื่อนร่วมรุ่นที่นี่ เธอเผยอริมฝีปากเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ "นักศึกษาลู่ ทำไมเมื่อก่อนฉันไม่เคยเห็นคุณเลยล่ะคะ..." ลู่ก่วนพึมพำในใจ: ผมไม่เคยโผล่หัวไปเข้าเรียนเลย ถ้าคุณเห็นผมสิแปลก หัวหน้าหวังที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นว่าทั้งคู่รู้จักกัน แถมยังเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน ก็อดยิ้มไม่ได้ "ดีเลย ในเมื่อพวกคุณเป็นศิษย์เก่าสถาบันเดียวกัน ก็ควรจะช่วยเหลือเกื้อกูลกันไว้" "ต่อไปพวกเราก็คือส่วนหนึ่งของบริษัท ขอให้ร่วมแรงร่วมใจต่อสู้ไปด้วยกันในครอบครัวใหญ่แห่งนี้!" หลิ่วเฟยเฟยยิ้มบางๆ อย่างมีระดับตามสไตล์ลูกคุณหนูผู้มีการศึกษา "ค่ะหัวหน้า" ลู่ก่วนกระแอมไอสองสามครั้ง แล้วขานรับอย่างไม่เต็มใจนัก "อา... ครับๆๆๆ..." ประโยคนี้แฝงไปด้วยความกวนประสาทและประชดประชันอย่างรุนแรง เพียงแต่หัวหน้าหวังอายุค่อนข้างมากแล้ว เลยฟังไม่ออก หลังจากกำชับเรื่องต่างๆ เสร็จ ลู่ก่วนก็ถูกเรียกเข้าไปในห้องพักผ่อนเพียงลำพัง หัวหน้าหวังทำหน้าเคร่งขรึมและเอ่ยอย่างจริงจัง "นักศึกษาหลิ่วเป็นเด็กฝึกงานที่ทางสำนักงานใหญ่คัดมาเป็นพิเศษ คุณอย่ามาก่อเรื่องวุ่นวายอะไรนะ" "เมื่อกี้ผมเห็นคุณแอบมองเธอตั้งหลายครั้ง วัยรุ่นเลือดร้อนมันก็เป็นเรื่องดี แต่ต้องรู้จักขอบเขตด้วย" คำพูดนี้ถือเป็นการเตือนพอเป็นพิธี ทว่า สำหรับลู่ก่วนแล้ว ผู้หญิงมีแต่จะทำให้แผนการอู้งานของเขาล่าช้าลง ลู่ก่วนคร้านที่จะอธิบาย จึงแค่รับคำส่งๆ แล้วรีบกลับไปที่โต๊ะทำงาน หลิ่วเฟยเฟยอยู่แผนกทดสอบเหมือนกับเขา แต่เนื้องานต้องประสานงานข้ามแผนกกับทีมโปรเจกต์ของฝ่ายผลิตภัณฑ์ ดังนั้นรายละเอียดงานจึงต่างจากลู่ก่วนเล็กน้อย เพียงแต่โต๊ะของเด็กฝึกงานจะอยู่ติดกัน ทันทีที่นั่งลงบนโต๊ะ เขาก็ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ มันไม่ใช่กลิ่นยาสระผมหรือน้ำหอมราคาถูก แต่เหมือนกับกลิ่นของดอกไม้ที่กำลังผลิบานในต้นฤดูใบไม้ผลิ วินาทีนั้นทำให้เขาเคลิ้มไปชั่วขณะ [มือใหม่อู้งาน: ในวันแรกของการเข้าทำงาน คุณต้องรีบปรับตัวเข้ากับกลุ่มคนในบริษัทให้ได้!] [คุณต้องแสร้งทำเป็นคุยกับเพื่อนร่วมงานเพื่อสร้างความสนิทสนม เพื่อใช้อู้งานเนียนกินเวลาทำงานไป] [รางวัล: สิทธิ์การสุ่มรางวัล 1 ครั้ง!] จู่ๆ ระบบก็มอบภารกิจให้ ลู่ก่วนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที ในที่สุดก็มาแล้ว! ฟ้าเป็นใจจริงๆ มีเพื่อนร่วมงานฝึกงานมาใหม่พอดี ลู่ก่วนหันหน้าไป ไม่รู้ว่าเป็นพรหมลิขิต หรือว่าอีกฝ่ายจ้องเขาอยู่ก่อนแล้ว เขาพบว่าหลิ่วเฟยเฟยเองก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน สายตาสอดประสานกัน บรรยากาศแฝงไปด้วยความกระอักกระอ่วน "ฮะ... ฮาว... อาร์ ยู? (How are you?)" สมองของลู่ก่วนตื้อไปหมด เลยโพล่งคำทักทายภาษาอังกฤษระดับพื้นฐานที่เรียนมาตั้งแต่อนุบาลออกไป หลิ่วเฟยเฟยชะงักไปครู่หนึ่ง ลังเลอยู่พักใหญ่ก่อนจะตอบกลับเบาๆ อย่างระมัดระวัง "ไอ แอม ไฟน์, แธงก์ ยู? (I’m fine, thank you?)" "นักศึกษาลู่ นี่เป็นวิธีจีบสาวแบบใหม่ของคุณเหรอคะ?"