พี่ชายคะ เลือดของพี่อุ่นจัง

พี่ชายคะ เลือดของพี่อุ่นจัง ซุนข่ายพลันนึกขึ้นได้ กฎข้อที่ห้าในสมุดบันทึกระบุไว้ว่าให้เขาส่งลูกชายและลูกสาวไปโรงเรียนให้ตรงเวลา ก่อนหน้านี้เขายังสงสัยอยู่เลยว่าลูกชายก็น่าจะเป็นเด็กหนุ่มคนนั้น แล้วลูกสาวล่ะ? ไม่นึกเลยว่าลูกสาวจะมาอยู่ที่นี่! ตามหลักแล้วห้องน้ำไม่ได้กว้างขวางขนาดนั้น ตอนที่หญิงสาวเดินเข้ามาเธอก็น่าจะเห็นเด็กหญิงแล้วนี่นา ทำไมถึงดูเหมือนคนเพิ่งถูกเด็กหญิงตัวน้อยนี่ทำให้ตกใจกลัว? หรือว่าตอนที่หญิงสาวตรวจดูห้องน้ำ เด็กหญิงคนนี้แอบเข้ามาทีหลังกันแน่? “ซิซี ลูกจ๊ะ แม่แค่ตกใจน่ะ ครั้งหน้าห้ามแกล้งกันแบบนี้อีกนะ” ซุนข่ายไม่ได้ลืมสิ่งที่กฎระบุไว้ ตอนนี้เขาอยู่ในบทบาทของพ่อ ก็ต้องทำตัวให้สมกับเป็นพ่อคนเข้าไว้ เขาเอ่ยตำหนิเด็กหญิงเบาๆ พอเป็นพิธี ก่อนจะเดินเข้าไปหมายจะพยุงหญิงสาวให้ลุกขึ้น ทว่าดูเหมือนหญิงสาวจะขาอ่อนจนยืนไม่ไหว เขาจึงต้องยื่นมือไปประคองเธอ คนอื่นๆ อีกสามคนแสดงสีหน้าประหลาดใจเมื่อเห็นเด็กหญิง พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่าในห้องนี้จะมีเด็กหญิงตัวน้อยอยู่ด้วย “ตัวแค่นี้ก็ถูกเลือกให้เป็นตัวแทนแห่งชะตากรรมชาติงั้นเหรอ? จะมาเป็นตัวถ่วงหรือเปล่าเนี่ย? โลกแห่งกฎกติกาพิศวงบ้าบออะไรกัน ถุย!” เด็กหนุ่มมองเด็กหญิงด้วยสายตาดูแคลนแล้วถ่มน้ำลายลงพื้น ทว่าเขาไม่ได้สังเกตเลยว่าเด็กหญิงกำลังมองเขาด้วยแววตาประหลาด เด็กหนุ่มสังเกตเห็นแววตาของเด็กหญิง จึงเดินเข้าไปด้วยความไม่พอใจแล้วคว้าคอเสื้อเธอไว้ “ยัยเด็กเหลือขอ มีปัญหาเหรอ หือ?” เด็กหญิงฉีกยิ้มกว้างจนมุมปากแทบจะฉีกไปถึงใบหู “พี่ชายคะ กำลังเล่นกับซิซีอยู่เหรอคะ?” “เล่นกับแกน่ะสิ...” ฉึก! มีดเล่มเล็กปักเข้าที่ลำคอของเขา สีหน้าอวดดีของเด็กหนุ่มแข็งค้างอยู่ตรงนั้น เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกจากเส้นเลือดที่ลำคอ ย้อมสีแดงไปทั่วบริเวณ ซุนข่ายรู้สึกราวกับหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นเร็วเกินไปจริงๆ ไม่มีใครคิดเลยว่าคนที่ยังปกติดีอยู่เมื่อครู่ จะถูกแทงตายในพริบตาเดียว เขาเห็นชัดเจนว่าในมือเด็กหญิงถือมีดปอกผลไม้และปักลงที่คอของเด็กหนุ่มในแนวนอน เด็กหนุ่มปล่อยมือจากคอเสื้อเด็กหญิงแล้วยกมือกุมลำคอตัวเอง ทว่าเลือดก็ยังคงไหลไม่หยุด “พี่ชายคะ เรามาเล่นพ่อแม่ลูกกันเถอะ?” ใบหน้าของเด็กหญิงชุ่มไปด้วยเลือด แต่เธอยังคงยิ้มได้อย่างใสซื่อน่ารัก ซุนข่ายและคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ “ฉัน... แก...” เด็กหนุ่มถอยหลังด้วยความหวาดกลัว แต่ลำคอที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสทำให้เขาเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ล้มลงกองกับพื้น “พี่ชายคะ เลือดของพี่อุ่นจัง” “พี่ชายคะ ฉันอยากรู้จังว่าหัวใจของพี่... ยังเต้นอยู่หรือเปล่า” “พี่ชายคะ...” พร้อมกับเสียงเรียก ‘พี่ชาย’ แต่ละคำ เด็กหญิงก็ผ่าท้องเด็กหนุ่มแล้วควักหัวใจของเขาออกมาถือไว้ในมือเล่น ชายชราและหญิงชราต่างพากันทรุดลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่นเทา ซุนข่ายเองก็ต้องกัดฟันอดทนเพื่อไม่ให้ล้มลง ภาพตรงหน้ามันกระตุ้นประสาทสัมผัสจนถึงขีดสุด หากหญิงสาวไม่ได้ถูกเขาส่งตัวเข้าห้องไปก่อนหน้านี้ เธอก็คงช็อกหมดสติไปตรงนั้นแล้ว ในขณะนั้น ผู้ชมที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสดมากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ต่างก็หวาดกลัวกับสิ่งที่เห็น จนบางคนถึงกับอาเจียนออกมา แม้แต่ทีมสนับสนุนก็ยังรู้สึกปั่นป่วนในกระเพาะ สีหน้าของพวกเขาดูแย่มาก เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่มีคนตายไปแล้วหนึ่งคน นี่ถือเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ ต้องรู้ไว้ว่าโลกแห่งกฎกติกาพิศวงจัดกลุ่มผู้เข้าร่วมตามประเทศ แต่ละประเทศจะถูกสุ่มคัดเลือกคนมาห้าคน และในบรรดาประเทศทั้งหมด ประเทศเซี่ยเป็นประเทศแรกที่มีคนตาย! เริ่มเกมมาก็ซวยแล้ว! “ฮ่าๆๆ ดูนั่นสิ ประเทศเซี่ยตายไปหนึ่งแล้ว ตลกสิ้นดี” “เหอะๆ ไม่ใช่ว่าประเทศเซี่ยเก่งนักเก่งหนาหรอกเหรอ ทำไมไม่เก่งต่อไปล่ะ?” “ครั้งนี้คนที่จะผ่านโลกแห่งกฎกติกาพิศวงไปได้ มีแค่ประเทศเจี่ยวเผินของเราเท่านั้น!” “พูดพล่อยๆ! ต้องเป็นประเทศพญาอินทรีของเราต่างหาก!” ทันใดนั้น ซุนข่ายก็เห็นตัวอักษรลอยอยู่เหนือหัวของเด็กหนุ่ม [ในฐานะพี่ชาย ควรมีความสัมพันธ์อันดีกับน้องสาว ไม่ใช่ใช้ความรุนแรงกับน้องสาว] ถึงตรงนี้ซุนข่ายถึงได้เข้าใจ เด็กหนุ่มคนนั้นไม่ทำหน้าที่ของพี่ชายให้ดี และละเมิดกฎของบทบาทพี่ชาย จึงถูกกำจัดทิ้ง! ตามกฎนี้ ชายชราและหญิงชราก็น่าจะเป็นพ่อแม่ ส่วนหญิงสาวคนนั้นก็น่าจะเป็นภรรยา พวกเขาแต่ละคนต้องสวมบทบาทของตัวเองให้ดี หากแสดงบทบาทล้มเหลว จุดจบก็จะเหมือนกับเด็กหนุ่มคนนั้น คือถูกสิ่งที่เรียกว่า ‘ลูกสาว’ ฆ่าตาย! เด็กหญิงดูเหมือนจะเล่นจนเบื่อแล้ว จึงโยนหัวใจทิ้งไปด้านข้าง ก่อนจะหันมามองซุนข่ายด้วยรอยยิ้มใสซื่อ “พ่อคะ พี่ชายไม่อยากเล่นกับซิซี งั้นพ่อมาเล่นกับซิซีแทนได้ไหมคะ?” กล้ามเนื้อทั่วร่างซุนข่ายเกร็งแน่น เขารู้ว่าคำตอบของเขาจะเป็นตัวตัดสินทัศนคติที่ลูกสาวมีต่อเขา เขาฝืนยิ้มตอบ “ซิซีคนเก่ง แม่ไม่ค่อยสบาย พ่อต้องดูแลแม่ไว้ก่อน หนูเล่นคนเดียวไปก่อนนะลูก” เด็กหญิงเผยสีหน้าผิดหวังอย่างชัดเจน “งั้นก็ได้ค่ะ ไว้พ่อว่างเมื่อไหร่ ค่อยมาเล่นกับซิซีนะ” ซุนข่ายถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ด่านนี้ถือว่าผ่านไปได้ด้วยดี ทว่าเมื่อมองไปยังซากศพสภาพเละเทะของเด็กหนุ่มตรงหน้า ซุนข่ายก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อ จะเข้าไปช่วยเก็บศพ หรือทำเป็นมองไม่เห็นดี? เขาหันไปมองชายชราและหญิงชรา แต่ทั้งคู่กอดกันกลมด้วยความกลัว ดูท่าแล้วคงหวังพึ่งอะไรไม่ได้ ในวินาทีนั้นเอง ข้อความแจ้งเตือนอีกบรรทัดก็ปรากฏขึ้นเหนือร่างเด็กหนุ่ม [การรักษาความสะอาดบ้าน เป็นหน้าที่ของแม่] ซุนข่ายตระหนักได้ทันทีว่า ต้องให้ ‘แม่’ เป็นคนจัดการศพ แต่ปัญหาคือผู้หญิงคนนั้นขี้กลัวขนาดนั้น เธอจะทำไหวจริงหรือ? เด็กหญิงซิซีนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟาคนเดียวอย่างว่าง่าย ซุนข่ายจึงฉวยโอกาสนี้รีบวิ่งเข้าไปในห้องนอน “ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมฉันถึงได้ยินเสียงคนกรีดร้อง?” หญิงสาวรีบคว้าแขนซุนข่ายไว้ด้วยท่าทางตื่นตระหนก ใบหน้าของเธอซีดเผือด ซุนข่ายตบแขนเธอเบาๆ แล้วกระซิบเสียงต่ำ “พวกเราห้าคนที่เข้ามาด้วยกัน เด็กหนุ่มคนนั้นตายแล้ว” “ตายแล้วเหรอ?” หญิงสาวหน้าถอดสี กำลังจะร้องออกมาโชคดีที่ซุนข่ายมือไว ปิดปากเธอไว้ได้ทัน ในเวลานี้ จะให้เด็กหญิงรู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด “อย่าส่งเสียง ถ้าไม่อยากตายไปด้วยกัน” หญิงสาวพยักหน้าด้วยแววตาหวาดกลัว ซุนข่ายจึงยอมปล่อยมือ หญิงสาวกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สีหน้าเต็มไปด้วยความแตกตื่น “เขา... เขาตายได้ยังไง?” “ถูกลูกสาวของเราฆ่าน่ะ ครั้งนี้พวกเราน่าจะกำลังสวมบทบาทตามตัวตนของแต่ละคนอยู่...” ซุนข่ายอธิบายข้อมูลที่เขารู้ให้หญิงสาวฟัง เพราะยิ่งตายกันเยอะเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมชะตากรรมน้อยลงเท่านั้น เด็กหนุ่มคนนั้นรนหาที่ตายเองแท้ๆ “นั่นหมายความว่า ฉันต้องสวมบทบาทเป็นแม่ให้ดีงั้นเหรอ?” หญิงสาวเริ่มเข้าใจสิ่งที่ต้องทำ แต่จะให้เธอไปยุ่งกับลูกสาวที่เพิ่งฆ่าคนตายเมื่อครู่เนี่ยนะ? เธอทำไม่ได้หรอก! “ถูกต้อง ถ้าทำอะไรออกนอกลู่นอกทาง จุดจบก็จะเหมือนเด็กหนุ่มคนนั้น” “อีกอย่าง นี่เป็นเพียงข้อสันนิษฐานของผม แต่มีความเป็นไปได้สูงมาก สำหรับแม่แล้ว บ้านต้องสะอาดเสมอ ดังนั้น...” “ดังนั้น ฉันต้องไปจัดการศพเด็กหนุ่มงั้นเหรอ?” หญิงสาวถามด้วยแววตาเลื่อนลอย ซุนข่ายพยักหน้า หญิงสาวหมดสภาพ ทรุดลงไปร้องไห้โฮ เธอส่งสายตาอ้อนวอนมาทางซุนข่าย ทว่าซุนข่ายเองก็จนปัญญา คำเตือนที่เขาเห็นระบุชัดเจนว่านี่คือหน้าที่ของแม่ หากเขาทำอะไรที่เกินขอบเขตของบทบาทพ่อ จุดจบของเขาคงไม่ดีไปกว่าเด็กหนุ่มแน่ หญิงสาวไร้ทางเลือก หากไม่อยากตาย เธอก็ต้องทำหน้าที่แม่ให้ดี ทว่าเมื่อเธอก้าวเท้าออกจากห้องนอน แล้วเห็นศพเด็กหนุ่มที่ถูกควักเครื่องในออกมา เธอก็อดไม่ได้ที่จะอาเจียนออกมาทันที