ความสั่นสะเทือนในราตรีมืดมิด

หลังจากทำรายการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น ลู่เจ๋อก็ได้รับคำขอเป็นเพื่อนจากสวีชิงเฟิงคนเมื่อครู่! สวีชิงเฟิง: แอดเป็นเพื่อนไว้นะ เผื่อวันหลังมีอะไรแลกเปลี่ยนกันจะได้สะดวก ลู่เจ๋อ: ได้เลย! ไม่มีปัญหา! คุณนี่มันระดับเทพจริงๆ ขนาดแบบแปลนที่หายากขนาดนี้ยังหามาได้! สวีชิงเฟิง: เลิกพูดเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้โชคดีเปิดหีบแล้วได้แบบแปลนซ้ำกันมาสองใบ นายคิดว่าผมจะเอาของแบบนี้มาแลกทรัพยากรเรอะ? ลู่เจ๋อ: ...ยอมใจในความเทพครับ! สวีชิงเฟิง: ... หลังจากคุยกับสวีชิงเฟิงอยู่ไม่กี่ประโยค เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานในใจ เขาก็รีบวิ่งออกไปดึงหญ้าที่ขึ้นอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ ผลปรากฏว่าไม่มีแจ้งเตือนการได้รับทรัพยากรใดๆ ขึ้นมาเลย เขาต้องลองกระชากอยู่หลายครั้งจนกระทั่งมีข้อความเด้งขึ้นมา: [หญ้าแห้ง+1] เขามองดูหญ้าแห้งในมือเปรียบเทียบกับพงหญ้าบนพื้น พบว่ามันมีลักษณะเด่นสองอย่างคือ สูงประมาณหนึ่งเมตร และแห้งกรอบเล็กน้อย! เมื่อจับจุดสังเกตได้ เขาก็ออกตามหาพงหญ้าที่มีลักษณะเดียวกันในละแวกนั้น แล้วลงมือถอนทันที! [หญ้าแห้ง+1] [หญ้าแห้ง+1] ... เป็นอย่างที่คิดจริงๆ! ดูเหมือนทรัพยากรแต่ละชนิดจะมีจุดเด่นเฉพาะตัว ไม่ใช่ว่าอัตราการดรอปมันต่ำ แต่เป็นเพราะถ้าไม่รู้วิธีเก็บที่ถูกต้อง ข้อมูลทรัพยากรก็ไม่ปรากฏขึ้นมา ช่างยุ่งยากเสียจริง! ไม่รู้ว่าจะมีทักษะที่ช่วยให้ได้รับข้อมูลทรัพยากรบ้างไหมนะ ถ้าเลือกเป้าหมายในการเก็บได้แม่นยำ ประสิทธิภาพคงพุ่งกระฉูดแน่! ต้องคอยสังเกตดูเผื่อจะมีของแบบนั้นหลุดมาบ้าง นี่แหละของคู่บุญสำหรับพรสวรรค์ 'ข้าคือเทพแห่งการฟาร์ม' ของผมเลยล่ะ! อีกอย่างลู่เจ๋อรู้สึกว่า ต้นไม้แต่ละชนิดก็น่าจะให้ทรัพยากรไม่เหมือนกันด้วย พรุ่งนี้ฟ้าสว่างเมื่อไหร่คงต้องลองทดสอบดู! พอมองดูฟ้าที่เริ่มมืดลง ลู่เจ๋อก็กลับเข้ากระท่อมไม้เพื่อจัดการมื้อเย็น ขนมปังรสเลิศนี่อร่อยกว่าขนมปังไรย์สีดำตั้งเยอะ! หลังจากดื่มน้ำพุธรรมชาติเข้าไป ค่าความอิ่มก็พุ่งขึ้นมาถึง 90%! ทันใดนั้น ภายในกระท่อมก็ตกอยู่ในความมืดมิดสนิท เมื่อแสงสว่างสุดท้ายนอกหน้าต่างเลือนหายไป และพระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นขึ้นมา ระบบก็ส่งข้อความแจ้งเตือน: 'ฟ้ามืดแล้ว พยายามอย่าออกไปข้างนอกถ้าไม่จำเป็น! ไม่อย่างนั้นคุณอาจจะไม่ได้กลับเข้ามาอีก!' ฉับพลัน ความรู้สึกใจหวิวๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวของลู่เจ๋อ ก่อนจะจางหายไป เพื่อทดสอบความคิดของตัวเอง เขาจึงค่อยๆ แง้มประตูบ้านออกไป! จริงด้วย! ความรู้สึกใจหวิวๆ นั้นกลับมาอีกครั้ง ดูท่าแล้วพอฟ้ามืดข้างนอกคงอันตรายจริงๆ แม้แต่แสงจันทร์นวลตาที่ส่องสว่างก็ไม่ช่วยให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาเลย ในทางกลับกันกระท่อมไม้หลังนี้ต่างหากที่มอบความอุ่นใจให้ได้มากที่สุด คิดได้ดังนั้นเขาก็เปิดช่องแชทขึ้นมาดู: 'เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพอฟ้ามืดแล้วถึงรู้สึกใจหวิวรุนแรงขนาดนี้?' 'นั่นสิ! ใจผมแทบจะกระดอนออกมาจากอกอยู่แล้ว!' 'คนที่อยู่ข้างบนน่ะ รีบกลับเข้าบ้านเดี๋ยวนี้!' 'กระท่อมไม้ช่วยกันความรู้สึกนั้นได้ ข้างนอกนั่นน่าจะมีตัวอะไรอันตรายอยู่จริงๆ!' 'ฮือๆๆ ผมกลับมาแล้ว แต่บ้านผมไม่มีหลังคา! ความรู้สึกนั้นมันยังอยู่! ทำยังไงดี? ใครมีหญ้าแห้งบ้าง ช่วยด้วย!' 'ผมก็ด้วย! รู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งคอยจ้องมองตลอดเวลา ขนลุกไปหมดแล้ว! กราบบูชาขอหญ้าแห้ง +1 ที!' 'มีใครพอมีหญ้าแห้งเหลือบ้างคะ? ยอมให้ไปนอนกอดก็ได้! หนูเป็นผู้หญิงนะ!' 'ทำไมไอ้หญ้าแห้งนี่มันถึงหายากนักนะ? ไม่ใช่แค่หญ้าวัชพืชธรรมดาเหรอ ผมถอนมาไม่รู้กี่กำมือแล้วเนี่ยไม่เห็นจะได้สักอัน! โธ่เอ๊ย เกมเฮงซวยนี่มันอะไรกัน!' '...เข้าใจความรู้สึกเลย!' ลู่เจ๋อพบว่าในช่องแลกเปลี่ยนจู่ๆ ก็มีคนประกาศหาหญ้าแห้งกันให้ควัก แถมของที่เอามาแลกแต่ละอย่างก็น่าสนใจมาก! [เหล็กแท่ง*2 แลก หญ้าแห้ง*4] [ขนมปังรสเลิศ 300 กรัม แลก หญ้าแห้ง*2] [แบบแปลนกับดักสัตว์ แลก หญ้าแห้ง*4] [ไม้ (เขียว)*2 แลก หญ้าแห้ง*4] [ผลไม้ป่าวิเศษ แลก หญ้าแห้ง*4] ... ทุกคนงัดเอาของรักของหวงออกมาแลกหญ้าแห้งกันหมด ลู่เจ๋อรู้สึกว่าตัวเองโชคดีจริงๆ! แถวที่เขาตื่นมามีหญ้าแห้งเยอะมาก แถมเขายังถอนมาตุนไว้เยอะด้วย ไม่อย่างนั้นป่านนี้บ้านคงไม่มีหลังคา! ดูท่าพรุ่งนี้คงต้องออกไปถอนมาเพิ่มอีกหน่อยแล้ว! แลกสิ! ต้องช่วยเหลือพี่น้องที่กำลังลำบากให้ถึงที่สุด เรามันก็คนครอบครัวเดียวกันต้องสามัคคีกัน! $_$ [คุณได้รับ เหล็กแท่ง*2] [คุณได้รับ แบบแปลนกับดักสัตว์] [คุณได้รับ ไม้ (เขียว)*2] [คุณได้รับ ผลไม้ป่าวิเศษ] หลังจากแลกเปลี่ยนเสร็จ ลู่เจ๋อก็ยังแขวนรายการแลกเปลี่ยนค้างไว้ด้วย! [หญ้าแห้ง 1 อัน แลก กล่องเหล็กเปล่า] [หญ้าแห้ง 1 อัน แลก กล่องไม้เปล่า 2 ใบ] ไม่รู้จะมีใครเอากล่องเปล่ามาแลกบ้างไหม ตอนเช้าเขาไม่ได้เก็บกล่องไม้พวกนั้นมา ถ้าได้มาบ้าง วิชาแยกส่วนของเขาก็จะได้มีงานทำสักที! 'จริงสิ! เมื่อกี้ได้ของดีมาด้วยนี่หว่า ลองดูหน่อยซิ!' เขารีบคว้าเอาผลไม้ป่าวิเศษที่เพิ่งแลกมาออกมา เกือบลืมไปเลย! [ผลไม้ป่าวิเศษ: เปี่ยมไปด้วยพลังลึกลับ การกินเข้าไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้นไม่มีใครรู้ อาจจะได้รับสิ่งที่ปรารถนาที่สุด หรืออาจจะสิ้นใจตายในทันที! ใครแต้มบุญน้อยโปรดระวัง! ถ้าเป็นสายดวงดีก็จัดไป!] '...ของแบบนี้ไม่มีใครกล้ากินหรอก! ช่างเถอะ เก็บไว้ก่อนแล้วกัน' เขากว่าจะได้พรสวรรค์ระดับทองมา ก็ไม่รู้ว่าต้องสะสมแต้มบุญมานานแค่ไหน เรื่องเสี่ยงดวงแบบนี้พักไว้ก่อนดีกว่า! หลังจากเรียนรู้แบบแปลนกับดักสัตว์ ลู่เจ๋อก็พบว่าเขาสามารถสร้างกับดักสัตว์พกพาได้เลย วันหลังค่อยสร้างมาลองใช้ดู วัตถุดิบเขาก็มีครบอยู่แล้ว! เขาสรุปของในกระเป๋าแล้วนำไปเก็บไว้ในตู้ของบ้าน กระเป๋าก็ดูโล่งขึ้นมาทันที คลังเก็บของเล็กๆ นี่สะดวกดีจริงๆ! ลู่เจ๋อลูบท้องตัวเองแล้วเช็คค่าพลังงานที่เหลืออยู่ 45 หน่วย ไปฟาร์มต่อดีกว่า อย่าปล่อยให้เสียเปล่า! ลู่เจ๋อเปิดหน้าต่างการผลิตแล้วสร้างคบเพลิงออกมาหนึ่งอัน! เขามองคบเพลิงในมือแล้วถอนหายใจตัวเองคิดถูกจริงๆ ของพวกนี้ถ้าไม่มีเชื้อไฟมันก็เป็นแค่ท่อนไม้ดีๆ นี่เอง! เขใช้หินเหล็กไฟจุดไฟ แสงไฟจากคบเพลิงส่องสว่างไปทั่วบริเวณรัศมี 5 เมตร ถือว่าใช้ได้! เก็บของเสร็จเรียบร้อย เขาก็ถือคบเพลิงแล้วผลักประตูไม้เดินออกไป แต่พอเท้าเหยียบพ้นนอกบ้าน ความรู้สึกใจหวิวที่รุนแรงกว่าเดิมก็ถาโถมเข้ามาทันที! เขาตกใจจนรีบถอยกรูดกลับเข้าบ้านแทบไม่ทัน! 'นี่มันเกิดอะไรขึ้น?...หรือว่า...' ลู่เจ๋อรีบหันไปมองคำอธิบายของคบเพลิงในมือ! [คบเพลิง: มอบแสงสว่างและความอบอุ่นให้แก่คุณ ช่วยปกป้องคุณจากความมืดมิดได้ชั่วคราว!] 'ทั้งที่บอกว่าช่วยปกป้องได้ แต่ทำไมผมกลับรู้สึกว่ามันอันตรายกว่าเดิมล่ะ? หรือว่า...' ลู่เจ๋อดับไฟในคบเพลิงทันที! แล้วลองเดินออกไปข้างนอกบ้านอีกครั้ง ผลคือ... กลับมาเป็นแค่ความรู้สึกใจหวิวเบาๆ เหมือนตอนแรก! อ๋อ แบบนี้นี่เอง! การไม่พกคบเพลิงดูจะปลอดภัยกว่าเสียอีก! การปกป้องของคบเพลิงน่าจะมีไว้สำหรับคนอื่นมากกว่า มันอาจช่วยยับยั้งภัยอันตรายในความมืดได้บ้าง แต่ตัวเขาเองนั้นมีทักษะในการลดการมีตัวตนในความมืดอยู่แล้ว การพกคบเพลิงกลับกลายเป็นการเปิดเผยตำแหน่งตัวเองเสียมากกว่า! ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจความโหดของพรสวรรค์ตัวเองแล้ว ไม่มีทางเลือกอื่น! ต้องอาศัยแสงจันทร์ออกไปฟาร์มเสียหน่อย โชคดีที่วันนี้พระจันทร์ค่อนข้างสว่าง ทำให้พอจะมองเห็นต้นไม้รอบๆ กระท่อมได้บ้าง ช่างเถอะ คืนนี้ก็ตัดไม้ต่อกันไปเลย! ท่ามกลางความมืดมิด เสียงเลื่อยไม้ดังขึ้นอย่างขยันขันแข็ง ลู่เจ๋อก็ได้เก็บเกี่ยวทรัพยากรมาอีกชุดใหญ่ [ไม้+1] [ไม้+1] [ไม้ (เขียว)+1] [แก่นไม้ (ฟ้า)+1] ... 'เอ๊ะ? ได้ทรัพยากรสีฟ้าชนิดใหม่มาอีกแล้วเหรอ?' ลู่เจ๋อหยิบวัตถุดิบสีฟ้าชนิดใหม่ในกระเป๋าขึ้นมาดู: [แก่นไม้ (ฟ้า): ผลพลอยได้จากต้นไม้ เป็นวัตถุดิบระดับสูง วัตถุดิบจำเป็นในการผลิตไอเทมระดับสูง สะสมไว้ให้มากๆ ล่ะ!] ต้นไม้ที่ตัดไปเมื่อครู่นี้ เขาไม่ได้สังเกตว่าเป็นพันธุ์อะไร ต้นโอ๊กให้ยางไม้สีฟ้า ส่วนอันเมื่อกี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ไว้วันที่ฟ้าสว่างค่อยสังเกตให้ดีกว่านี้ หลังจากเก็บแก่นไม้เข้ากระเป๋า ลู่เจ๋อก็เดินหน้าตัดไม้ต่อจนกระทั่งค่าพลังงานเหลือเพียง 3 หน่วย ร่างกายเริ่มอ่อนล้าจนแทบขยับไม่ไหว เขาถึงได้ยอมหยุด! 'วันนี้พอแค่นี้ก่อน! กลับไปพักผ่อนดีกว่า!' ระหว่างเดินกลับกระท่อม ลู่เจ๋อรู้สึกเหมือนมีเงาอะไรบางอย่างคอยติดตามอยู่ตลอด พอหันกลับไปดูก็ไม่เห็นอะไรเลย แม้เขาจะมีพรสวรรค์ช่วยลดการมีตัวตนในความมืด แต่อัตราการถูกพบก็ยังมีโอกาสถึง 20%! และที่สำคัญ ตอนนี้เขาไม่รู้เลยว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในความมืดบ้าง! แม้จะอยู่ในช่วงคุ้มครอง 3 วันแรก แต่ใจมันก็ยังอดหวั่นไม่ได้! ลู่เจ๋อรีบเร่งฝีเท้ากลับเข้าบ้าน พอถึงกระท่อมไม้ก็พบว่าเวลาล่วงเลยไปจนตีสองกว่าแล้ว เขาเอนตัวลงนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะหลับใหลไปในทันที กระท่อมไม้หลังนี้ช่วยให้เขารู้สึกปลอดภัยขึ้นมากจริงๆ แม้ว่าบนเตียงจะมีแค่เสื่อหญ้าปูไว้ก็ตาม! เช้าวันต่อมา! ลู่เจ๋อตื่นขึ้นจากความหลับใหล รู้สึกได้ว่าร่างกายเต็มไปด้วยพลัง! พอมองดูเวลาเห็นว่าเป็นเวลาเจ็ดโมงเช้า เขาเพิ่งนอนไปได้ไม่กี่ชั่วโมง! เขารีบเปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวดู: รหัสผู้รอดชีวิต: 9999 ชื่อ: ลู่เจ๋อ อายุ: 23 พลัง: 7 ความคล่องแคล่ว: 8 ความอดทน: 8 จิตวิญญาณ: 13 พลังงาน: 58/105 (ความอดทน+จิตวิญญาณ/2*10) พลังกาย: 130/130 ค่าความอิ่ม: 60% สถานะร่างกาย: สุขภาพดี ทักษะ: วิชาแยกส่วน lv1 (1/10) พรสวรรค์: ข้าคือเทพแห่งการฟาร์ม อุปกรณ์: ไม่มี ประเมิน: ค่าสถานะของมนุษย์ปกติบนโลกคือ 10 นายมันก็แค่ไอ้หนุ่มติดเกมไร้ค่าคนหนึ่ง ค่าจิตวิญญาณที่สูงนั่นคงเป็นเพราะจินตนาการเพ้อฝันจากการเล่นเกมมากไปสินะ! ไม่น่าเชื่อว่าค่าพลังกายจะเพิ่มขึ้นมาได้! ขีดจำกัดพลังงานก็เพิ่มขึ้นด้วย! นอนไปไม่กี่ชั่วโมงฟื้นพลังงานคืนมาได้ตั้ง 55 หน่วย! ถ้าบวกรวมโบนัสจากเตียงแล้ว ก็น่าจะฟื้นพลังงานได้ชั่วโมงละ 10 หน่วย! นี่แค่คำนวณจากสถานการณ์ปัจจุบันเท่านั้น ถ้าหาอาหารหรือยาที่ช่วยฟื้นพลังงานมาได้คงจะดีกว่านี้ ไม่เช่นนั้นความเร็วในการฟื้นพลังงานคงไล่ตามความเร็วในการใช้ไม่ทันแน่! และที่สำคัญ ค่าสถานะสามารถเพิ่มขึ้นได้จากการฝึกฝนจริงๆ! เมื่อวานเขาทั้งตัดไม้ ทั้งทุบหิน ร่างกายถูกใช้งานหนักพอสมควรเลยทำให้ค่าความอดทนเพิ่มขึ้นมา 1 แต้ม ไม่รู้ว่าค่าพลังจะเพิ่มตามมาด้วยไหมนะ? ปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว ลู่เจ๋อก็เปิดหน้าต่างการแลกเปลี่ยนอีกครั้ง พบว่ามีรายการที่เขาแขวนไว้เมื่อคืนเสร็จสิ้นแล้ว! [กล่องเหล็ก (เปล่า)+1] [กล่องเหล็ก (เปล่า)+1] [กล่องไม้ (เปล่า)+1] [กล่องไม้ (เปล่า)+1] ได้กล่องเปล่ากลับมา 4 ใบ! ดูเหมือนจะมีคนยอมเก็บกล่องเปล่าไว้จริงๆ ด้วย! ถอนออกมา! แยกส่วนเลย! [เหล็กแท่ง+2] [เหล็กแท่ง+2] [ไม้+2] [ไม้+2] ค่าประสบการณ์วิชาแยกส่วนก็เพิ่มมาอีก 4 แต้ม! เยี่ยม!