ร่างอมตะ

ค่าสถานะพื้นฐานไม่มีการเปลี่ยนแปลง มีเพียงทักษะเรียกใช้และทักษะติดตัวเพิ่มขึ้นมาอย่างละหนึ่ง ทว่าทั้งคู่กลับเป็นทักษะระดับเทวะ เริ่มจาก 'พิษต้นกำเนิด' ที่สามารถกลืนกินต้นกำเนิดชีวิตของสิ่งมีชีวิตเพื่อเพิ่มพลังโจมตีธาตุพิษให้กับถังโม่ ลำพังแค่จุดนี้จุดเดียว มันก็คู่ควรกับชื่อทักษะระดับเทวะอย่างไม่มีข้อกังขา ขอเพียงแค่เขาสังหารสัตว์อสูรและมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนอย่างต่อเนื่อง พลังโจมตีของถังโม่ก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่มีขีดจำกัด ส่วนอีกหนึ่งทักษะติดตัวอย่าง 'อ้อมกอดหมื่นพิษ' นั้นยิ่งทวีความโกงเข้าไปใหญ่ ตราบใดที่ถังโม่ยังอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยพิษ เขาก็แทบจะมีร่างอมตะ แถมพิษยังช่วยฟื้นฟูค่าจิตวิญญาณให้ถังโม่ได้อีกด้วย ด้วยวิธีนี้เขาจึงสามารถสร้างพิษออกมาได้ตลอดเวลา กลายเป็นวงจรที่ไม่มีวันจบสิ้น หลังจากอ่านคำอธิบายทักษะจบ หัวใจของถังโม่ก็เต้นรัวอีกครั้ง เขาแทบรอไม่ไหวที่จะได้ทดสอบอานุภาพของทักษะระดับเทวะเหล่านี้ แต่ตอนนี้เขายังเข้าดันเจี้ยนมือใหม่ไม่ได้นี่สิ... ถังโม่ฉุกคิดแผนขึ้นมาได้ทันควัน เขาค่อยๆ ย่องไปที่ริมหน้าต่าง "ฉันจำได้ว่านอกหน้าต่างมีรังต่อรังใหญ่อยู่นี่นา" เมื่อมองลอดหน้าต่างออกไป ถังโม่ก็เห็นรังต่อที่มีขนาดใหญ่กว่าหัวของเขาเสียอีก ตัวต่อที่เกาะอยู่นั้นแต่ละตัวหนาเกือบเท่านิ้วก้อยของผู้ใหญ่ เขาแง้มหน้าต่างออกเพียงเล็กน้อย ก่อนจะควบคุมระยะอย่างระมัดระวังแล้วเริ่มปลดปล่อย 'ม่านพิษ' ไอพิษสีเขียวเข้มค่อยๆ ไหลลอดช่องหน้าต่างเข้าไปห่อหุ้มรังต่อไว้เป็นชั้นๆ ตัวต่อบางส่วนที่เกาะอยู่ด้านนอกรังเพื่อเฝ้าระวังต่างติดพิษและร่วงลงมาบนขอบหน้าต่างทันที พวกมันดิ้นเพียงไม่กี่ครั้งก็สงบนิ่งไป หลังจากนั้น ตัวต่อในรังก็เริ่มร่วงกราวลงมาเหมือนห่าฝน อาจเป็นเพราะตัวต่อเหล่านี้ไม่ใช่สัตว์อสูร ถังโม่จึงไม่ได้รับการแจ้งเตือนเรื่องค่าประสบการณ์ แต่นั่นก็ไม่ส่งผลกระทบต่อการเพิ่มพลังโจมตีธาตุพิษของเขา เมื่อเวลาผ่านไป ถังโม่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีพลังงานสายเล็กๆ ไหลเข้าสู่ร่างกาย "นี่คือต้นกำเนิดชีวิตของพวกตัวต่อสินะ? รู้สึกเบาบางมากจริงๆ" แต่เขาก็เข้าใจดีว่านี่คงเป็นเพราะขนาดตัวที่เล็กจ้อยของพวกมัน เพียงไม่กี่อึดใจ รังต่อก็ถูกถังโม่กำจัดจนเกลี้ยงรัง เมื่อหันไปมองม่านพิษที่ตัวเองปล่อยออกมา สีเขียวเข้มของมันดูจะเข้มขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย นี่คงเป็นสัญญาณว่าพลังโจมตีธาตุพิษได้เพิ่มขึ้นแล้ว "แบบนี้สังเกตความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนไม่ได้เลยแฮะ คงต้องรอไปลองในดันเจี้ยนจริงๆ เท่านั้น" เช้าวันรุ่งขึ้น ถังโม่ตื่นขึ้นมาตรงเวลา ภายในห้องเต็มไปด้วยม่านพิษที่เขาปล่อยทิ้งไว้ จากการทดสอบ ถังโม่พบว่าม่านพิษเลเวล 1 สามารถครอบคลุมพื้นที่วงกลมรัศมีประมาณสิบกว่าเมตร ระยะเวลาต่อเนื่อง 1 นาที และคูลดาวน์ก็ 1 นาทีเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น ม่านพิษยังเคลื่อนที่ตามการเคลื่อนไหวของถังโม่ได้ด้วย เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการขาดช่วงของพิษเลย หลังจากสลายพิษทั้งหมดในบ้าน ถังโม่ก็เดินทางมาถึงโรงเรียน ที่หน้าประตูโรงเรียนมีรถบัสสุดหรูสองคันจอดรออยู่ วันนี้พวกเขาจะต้องนั่งรถบัสเหล่านี้เพื่อไปยังสถานที่ตั้งของดันเจี้ยนมือใหม่ เมื่อถังโม่มาถึง บริเวณหน้าดันเจี้ยนก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คนเสียแล้ว เนื่องจากเมืองเจียงโข่วมีดันเจี้ยนมือใหม่เพียงแห่งเดียว และนักเรียนเกือบทั้งหมดที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพเสร็จต่างก็ต้องมาที่นี่ จึงไม่แปลกที่จะเกิดการเบียดเสียดเช่นนี้ ต้องรู้ก่อนว่าในเมืองเจียงโข่วมีโรงเรียนมัธยมทั้งหมด 8 แห่ง ถ้านับรวมนักเรียนที่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จทั้งหมดก็มีเกือบหนึ่งพันคน แม้ส่วนใหญ่จะเป็นอาชีพสายอาชีพเสริมซึ่งเข้าดันเจี้ยนไม่ได้ แต่ก็ยังมีนักเรียนสายต่อสู้และสายสนับสนุนเกือบ 400 คนที่มารวมตัวกันที่นี่ เหล่านักเรียนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบเพื่อรอเข้าดันเจี้ยน ในขณะที่อาจารย์ผู้ดูแลต่างวุ่นกับการจัดการเรื่องการลงทะเบียนเข้าใช้งาน ส่วนเหล่าอาจารย์ใหญ่จากโรงเรียนต่างๆ ก็ยืนจับกลุ่มพูดคุยสัพเพเหระกันอยู่ "อาจารย์ใหญ่หลิน ครั้งนี้โรงเรียนอันดับหนึ่งของพวกท่านดูท่าจะรุ่งโรจน์จริงๆ นะ นอกจากจะมีอาชีพสายต่อสู้ระดับตำนานแล้ว ยังมีอาชีพลับหนึ่งเดียวตื่นขึ้นมาอีกคนด้วย นี่มันเก่งทะลุฟ้าไปเลยนะเนี่ย!" "นั่นสิ มีต้นกล้าชั้นดีสองต้นแบบนี้ โควตาเข้ามหาวิทยาลัยเซี่ยฝู่ปีนี้คงนอนมาเลยสิครับ" เมื่อถูกบรรดาอาจารย์ใหญ่รุมเยินยอ หลินฮั่นเหวินก็รู้สึกปลาบปลื้มเป็นอย่างยิ่ง "ก็เป็นเพราะเด็กๆ เขาทำตัวดีกันเองแหละครับ แน่นอนว่าถ้ามีโอกาส ผมก็หวังจะให้พวกเขาเข้ามหาวิทยาลัยเซี่ยฝู่ให้ได้ทุกคน" "งั้นผมต้องขอแสดงความยินดีล่วงหน้ากับอาจารย์ใหญ่หลินด้วยนะครับ ที่โรงเรียนจะได้บันทึกประวัติศาสตร์หน้าใหม่อันยอดเยี่ยมไว้อีกหนึ่งหน้า" "ต้องสองหน้าสิครับ!" "โอ้ๆๆ ใช่ๆ สองหน้าครับ สองหน้าจริงๆ" ในตอนนี้เอง ท่ามกลางแถวของเหล่านักเรียนก็เริ่มคึกคักขึ้นมา ทุกคนต่างมองหาเพื่อนร่วมทีมเพื่อจะได้เข้าไปลุยดันเจี้ยนทันที หวังข่ายเหวินพยักหน้าให้ถังโม่ "จะมาร่วมทีมกับฉันไหม?" ถังโม่ยิ้มพลางส่ายหน้า ปฏิเสธความหวังดีนั้นไป "หรือว่าแกมีทีมอยู่แล้ว? ไร้น้ำใจเกินไปหรือเปล่าเนี่ย แกต้องรู้นะว่าเพื่อจะร่วมทีมกับแก ฉันถึงขนาดปฏิเสธคำชวนของสาวๆ เลยนะ" "หมายความว่านายยอมทิ้งสาวๆ เพื่อมาอยู่กับฉันงั้นเหรอ? แบบนี้ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด" "ไม่ต้องมาพูดมาก สรุปแกจะร่วมทีมกับใครกันแน่?" ถังโม่ส่ายหน้า "ฉันอยากจะเข้าดันเจี้ยนคนเดียว" "ลุยเดี่ยวเนี่ยนะ?!" หวังข่ายเหวินเบิกตากว้าง มองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา แม้ว่าความยากของดันเจี้ยนมือใหม่จะต่ำ แต่มันก็ไม่ใช่ที่ที่จะมาเดินเล่นลุยเดี่ยวได้ง่ายๆ นะ ไม่อย่างนั้นจะมีอาชีพสายสนับสนุนไว้ทำไมกันล่ะ คำพูดของหวังข่ายเหวินดึงดูดความสนใจจากคนรอบข้างขึ้นมาทันที "เชี่ย! ไอ้ถังพิษมันโหดขนาดนั้นเลยเหรอ จะลุยเดี่ยวคนเดียวเนี่ยนะ!" "เหอะ! ช่างไม่เจียมตัวเลยจริงๆ นึกว่าตัวเองปลุกอาชีพลับได้แล้วจะไร้เทียมทานงั้นสิ?" "นั่นสิ เดี๋ยวพอเข้าไปในดันเจี้ยนเขาก็คงรู้เองแหละว่าตัวเองโง่แค่ไหน" ถูเสี่ยวเซี่ยที่ยืนอยู่หน้าสุดของแถวก็ได้ยินบทสนทนานี้เช่นกัน เธอชะงักไปครู่หนึ่ง ทว่าหลังจากนั้น แววตาของเธอก็พลันแน่วแน่ขึ้นมา พร้อมกับประกาศกร้าวว่าเธอเองก็จะลุยเดี่ยวเหมือนกัน เรื่องนี้ทำให้เพื่อนสนิทอย่างหยางซืออวี่ถึงกับลนลาน "เสี่ยวเซี่ย เธออย่าใจร้อนสิ! ดันเจี้ยนมือใหม่สำหรับมือใหม่อย่างพวกเรามันอันตรายมากนะ การบุ่มบ่ามเข้าไปคนเดียวอาจเกิดอันตรายได้" "ไม่เป็นไรหรอก ฉันเป็นถึงอาชีพระดับตำนานนะ จะมีอันตรายอะไรได้ อีกอย่าง ขนาดเจ้านั่นยังกล้าเข้าไปคนเดียวเลย แล้วฉันจะขลาดกลัวได้ยังไงกัน!" หยางซืออวี่พอได้ยินว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับถังโม่คนนั้นอีกแล้ว ในใจก็พลันนึกก่นด่าไปถึงบรรพบุรุษของถังโม่ทันที "แต่ว่า ถ้าเธอเข้าดันเจี้ยนไปคนเดียว แล้วฉันล่ะ? ฉันจะทำยังไง?" อาชีพที่หยางซืออวี่ปลุกขึ้นมาได้คือสายรักษาบริสุทธิ์ (Healer) ซึ่งจุดนี้ดูจะเข้ากับรูปร่างของเธอได้ดีทีเดียว...อืม อวบอิ่มน่าดูชม ถูเสี่ยวเซี่ยมองเพื่อนสนิท แล้วชี้ไปทางหวังข่ายเหวินที่อยู่ข้างๆ ถังโม่ "เธอไปร่วมทีมกับเขาสิ เขาเป็นนักรบพอดี น่าจะปกป้องเธอได้" "การเข้าดันเจี้ยนคนเดียวจะทำให้ฉันได้รับค่าประสบการณ์มากกว่าปกติ ในเรื่องเลเวลฉันไม่มีวันยอมแพ้เจ้านั่นเด็ดขาด!" เมื่อเห็นว่าถูเสี่ยวเซี่ยตัดสินใจแน่วแน่แล้ว หยางซืออวี่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ สำหรับคนที่ต้องการเร่งเลเวล การลุยดันเจี้ยนคนเดียวถือเป็นทางเลือกที่ดีจริงๆ เพราะจะไม่มีใครมาหารค่าประสบการณ์ในดันเจี้ยนไป หยางซืออวี่เดินเงียบๆ ไปหาหวังข่ายเหวิน ก่อนจะค้อนวงใหญ่ใส่ถังโม่ไปหนึ่งที แล้วจึงเริ่มปรึกษาเรื่องการจัดทีมกับหวังข่ายเหวิน เมื่อเห็นว่าถังโม่ตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว หวังข่ายเหวินก็ไม่เซ้าซี้ต่อ จำใจต้องจัดทีมร่วมกับหยางซืออวี่แทน