ตอนที่ 5

ผู้ถูกเลือกแห่งหมู่บ้าน

1,587 คำ~8 นาที
ไม่เสียแรงที่เป็นไอเทมระดับเหลือง ในยุคที่แม้แต่ไอเทมระดับสามัญยังหาได้ยากยิ่ง การมีมันครอบครองถือว่าโดดเด่นสะดุดตาอย่างถึงที่สุด! เพียงไม่นาน สายตาของทั้งหมู่บ้านเริ่มต้นก็แทบจะจับจ้องมาที่แสงสีทองจางๆ บนมือของหลินฟาน สายตาแห่งความอิจฉา ริษยา ไปจนถึงความโลภปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไปหมด... “เชี่ย! คนเรามันเทียบกันไม่ได้จริงๆ! เพิ่งตะกี้กูเพิ่งดรอปดาบระดับสามัญได้ยังดีใจแทบตาย มาตอนนี้มีคนได้ไอเทมระดับเหลืองแล้วเหรอวะ!” “แม่เอ๊ย! เปิดโปร! นี่มันเปิดโปรชัดๆ!” “นี่มันบ้าอะไรวะ หรือว่าจะเป็น NPC ที่ไหนกัน ทำไมไม่เห็นเคยพูดจาอะไรเลย!” หลินฟานเพียงยิ้มรับในใจ ในแง่หนึ่งเขาก็ถือว่าใช้โปรอยู่จริงๆ แต่เป็นโปรที่ต่อให้บริษัทเกมมีฝีมือล้นฟ้าแค่ไหน ก็ไม่มีทางตรวจจับได้ ในจังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นที่ข้างหู “ติ๊ง! เนื่องจากคุณเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำภารกิจ [ความกังวลของช่างตีเหล็ก] สำเร็จ และได้รับไอเทมระดับเหลือง คุณได้รับฉายา [ผู้ถูกเลือกแห่งหมู่บ้าน] ค่าพลังโจมตีเพิ่มขึ้น 2 หน่วย ค่าความคล่องตัวเพิ่มขึ้น 2 หน่วย” “หืม?” หลินฟานอุทานเบาๆ แม้ในชาติก่อนเขาจะติดอันดับหนึ่งในห้าร้อยของโลก แต่เขาก็แทบไม่เคยได้รับฉายามาก่อน ไม่นึกเลยว่าแค่ทำภารกิจนี้สำเร็จ จะได้รับฉายาที่มอบค่าสเตตัสเล็กๆ น้อยๆ มาให้ด้วย ถือว่าโชคดีสองต่อจริงๆ ทว่า ทันทีที่ค่าสเตตัสถูกเพิ่มเข้าไปในหน้าต่างสถานะ หลินฟานก็ต้องตาค้าง แทนที่ค่าพลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นเพียง 2 หน่วยตามปกติ แต่เมื่อแสดงผลบนหน้าจอ มันกลับเพิ่มขึ้นถึง 6 หน่วย! หัวใจของหลินฟานเต้นระรัว เขาตระหนักได้ทันทีว่านี่หมายความว่าอย่างไร พลังของพรสวรรค์ [พละกำลังไร้เทียมทาน] สามารถส่งผลย้อนกลับไปยังค่าสถานะจากฉายาได้ด้วย นั่นย่อมหมายความว่า ในอนาคตพรสวรรค์นี้อาจจะส่งผลถึงไอเทมสวมใส่ด้วยเช่นกัน! ที่แท้พรสวรรค์นี้มันน่ากลัวยิ่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้เสียอีก! หลินฟานพลันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า แล้วพรสวรรค์ [กายาเหล็กไหล] จะมีผลในทำนองเดียวกันหรือไม่? เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้น หลินฟานก็ถึงกับสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาไม่รู้หรอกว่าพรสวรรค์ของเผ่ามังกรคืออะไร แต่ในขอบเขตที่เขารู้ พรสวรรค์ทุกอย่างของเผ่าซอมบี้ นอกเหนือจากการลดสติปัญญาแล้ว ล้วนเรียกได้ว่าเหนือธรรมชาติทั้งสิ้น! “ติ๊ง! เนื่องจากคุณได้รับฉายา [ผู้ถูกเลือกแห่งหมู่บ้าน] ขณะนี้ระบบกำลังจะประกาศ ID ของคุณให้ทราบทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ คุณต้องการเลือกซ่อน ID หรือไม่?” ทันใดนั้น เสียงของระบบก็ดังก้องขึ้นข้างหูหลินฟาน ซึ่งเป็นเรื่องที่เขาพอจะคาดเดาได้อยู่แล้ว หากพิจารณาตามปกติ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น ควรเลือกที่จะซ่อน ID ไว้ แต่หลินฟานไตร่ตรองเพียงครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า: “ไม่ซ่อน!” ทวีปเอเทอนัลเป็นโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็กอย่างสุดโต่ง เมื่อเข้าสู่ช่วงท้ายของเกม การต่อสู้ระหว่างผู้เล่นจะเป็นหนึ่งในระบบหลักของเกม หากเป็นชาติก่อน หลินฟานอาจจะเลือกซ่อน ID ไว้ แต่เมื่อกลายเป็นเผ่าซอมบี้ ก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวต่ำต้อยอีกต่อไป! หากมีใครคิดจะฆ่าคนชิงสมบัติ เขาก็จะชิงกลับมาให้หมด! “ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น พีพีเสีย ที่ทำภารกิจ [ความกังวลของช่างตีเหล็ก] สำเร็จ และได้รับฉายา [ผู้ถูกเลือกแห่งหมู่บ้าน] ขอให้ผู้เล่นทุกท่านสนุกกับการเล่นเกม และสำรวจความเป็นไปได้ใหม่ๆ ในทวีปเอเทอนัล!” ทุกผู้เล่นต่างได้ยินเสียงประกาศที่ดังสนั่นกึกก้องไปทั่ว สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่หลินฟาน ราวกับเขากลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งเซิร์ฟเวอร์ บัดนี้ชื่อของ พีพีเสีย กลายเป็นที่รู้จักของทุกคนแล้ว อย่างไรก็ตาม ด้วยประกาศของระบบ ทำให้ทุกคนรู้แล้วว่าสนับข้อมือราชาไก่ที่หลินฟานถืออยู่นั้นได้มาจากไหน จึงเลิกจ้องจะแย่งชิง แล้วพากันวิ่งไปรับภารกิจกับช่างตีเหล็กแทน หลินฟานส่ายหน้ายิ้มๆ หากเป็นชาติก่อน เขาอาจจะเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น แต่ในตอนนี้เขาต่างออกไป เขาได้กลายเป็นผู้หยั่งรู้ไปแล้ว ในขณะที่ทุกคนแห่กันไปหาช่างตีเหล็ก หลินฟานกลับเดินตรงไปหาหัวหน้าหมู่บ้านซึ่งแทบไม่มีใครสนใจเลยในตอนนี้ เพราะที่นั่น ยังมีภารกิจลับที่น้อยคนจะล่วงรู้! ระบบภารกิจของทวีปเอเทอนัลนั้นแทบจะเป็นโซ่ตรวนที่เชื่อมต่อกันเป็นทอดๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ชุดภารกิจจากช่างตีเหล็กไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน ในความทรงจำของหลินฟาน ดูเหมือนว่าจะเพิ่งมีผู้เล่นมือใหม่ที่ว่างจัดทำลองทำดูจนเจอเมื่อสองเดือนให้หลัง! “คุณพีพีเสียครับ พอจะตัดใจขายไอเทมในมือให้ได้ไหม?” ฉับพลัน หลินฟานรู้สึกได้ว่ามีคนมาตบไหล่ของเขา หลินฟานหันไปมอง เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งไว้เคราเฟิ้ม ใบหน้าดูมีเล่ห์เหลี่ยม “คุณคือ?” “ผมชื่อบลัดดริปเปอร์ ยินดีที่ได้รู้จัก!” เมื่อได้ยินชื่อ ID นี้ หัวใจของหลินฟานก็เต้นผิดจังหวะ เขารู้จัก ID นี้เป็นอย่างดี หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ ในอีกสามปีต่อมาในทวีปเอเทอนัล แทบจะไม่มีใครในอันดับห้าร้อยของโลกที่ไม่เกรงกลัว ID นี้ บลัดดริปเปอร์อยู่ในอันดับที่ 260 ของโลก แม้หลินฟานจะจำไม่ได้ทุกคนในห้าร้อยอันดับแรก แต่ ID นี้มันโดดเด่นเกินกว่าจะลืมลง เท่าที่หลินฟานรู้ คนผู้นี้มักจะล่าผู้เล่นที่เดินคนเดียวที่อยู่นอกอันดับห้าร้อยของโลก จัดว่าเป็นผู้เล่นสายแดงตัวจริง! แถมยังมีฉายาว่า “นักล่า” อีกด้วย! เขามักจะติดรายชื่อผู้เล่นที่ถูกประกาศจับตามบอร์ดต่างๆ อยู่เสมอ การถูกคนแบบนี้หมายตา ไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน! ฆ่าคนชิงของ แย่งบอส กลั่นแกล้งคนอื่น ไม่มีอะไรที่เขาไม่ทำ! หลินฟานลังเลเล็กน้อย คนผู้นี้ก็ฉลาดไม่เบา ในขณะที่ผู้เล่นคนอื่นแห่ไปหาช่างตีเหล็ก เขากลับเลือกที่จะเข้ามาขอซื้อไอเทมแทน เห็นได้ชัดว่าเขารู้ดีว่าภารกิจของช่างตีเหล็กใช้เวลานานเกินไป หากเขาทำภารกิจนั้นเสร็จก็คงจะตามคนอื่นไม่ทันไปไกลแล้ว หลินฟานตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก หากไม่ขายก็ย่อมผิดใจกับนักล่าผู้นี้ แต่หากขายไป ไอเทมที่เขาอุตส่าห์ฟาร์มมาด้วยความยากลำบากก็จะสูญเปล่าทันที “เอาอย่างนี้ไหมเพื่อน ตอนนี้เกมเพิ่งเปิด พวกเรายังไม่มีทุนกันมากนัก นายขายไอเทมชิ้นนี้ให้ฉัน แล้วบอกเลขบัญชีมา เดี๋ยวฉันโอนให้เลย 2 หมื่นบาท เป็นไง จริงใจพอไหม!” ยื่นข้อเสนอ 2 หมื่นบาททันที ทำให้หลินฟานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย สมแล้วที่เป็นคนที่เข้าเกมตั้งแต่ช่วงเปิดตัว ไม่ลูกเศรษฐีก็ต้องเป็นคนรวยล้นฟ้า! สำหรับหลินฟานที่มีฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีนัก 2 หมื่นบาทถือเป็นเงินที่น่าดึงดูดใจมาก น่าเสียดายที่หลินฟานตัดสินใจไปแล้ว เขาปัดมือของบลัดดริปเปอร์ออกแล้วยิ้ม “ขอโทษทีครับ ชิ้นนี้ผมขายไม่ได้ แต่ถ้าสนใจพวกชุดระดับสามัญที่ผมใส่ ผมพอจะลดราคาเหมาให้ได้นะ เอาไปเลยสองพัน!” สนับข้อมือราชาไก่มีความหมายอย่างยิ่งสำหรับหลินฟาน โดยเฉพาะค่าพลังเวทมนตร์ที่เพิ่มขึ้น 10 หน่วยและสกิลพุ่งชนหัวไก่ ในช่วงเริ่มต้นเกม ต่อให้เป็น 2 หมื่นหรือแม้แต่ 1 แสน หลินฟานก็ไม่ขาย กำไรเพียงเล็กน้อยแค่นี้ เขาไม่ชายตาแลหรอก! “นายคิดดีแล้วนะ?” ใบหน้าของบลัดดริปเปอร์ปรากฏความขุ่นมัว ราวกับมีความโกรธแฝงอยู่ แต่เมื่อเขานึกถึงจังหวะที่เห็นหลินฟานฆ่าไก่ เขาก็รู้ดีถึงความต่างของฝีมือ จึงได้แต่ข่มความโกรธนั้นลง “ไว้เจอกัน” หลินฟานโบกมือแล้วเดินตรงไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน “แกจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้!”
ขนาดตัวอักษร18px
AA
ธีม
ตัวอักษร
ระยะห่างบรรทัด1.8
ระยะห่างตัวอักษรปกติ
AVAV