เกมสยองขวัญ

หอพัก 302 โรงเรียนมัธยมชิงเฉิง หลี่เฉินวางตำราฟิสิกส์ลงพลางขยี้ตาด้วยความรู้สึกพูดไม่ออก สามปีแล้ว... ครบสามปีเต็มพอดี! ใครจะไปรู้ว่าตลอดสามปีที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตมาอย่างไร? เขาไม่ใช่คนของโลกนี้ แต่เป็นคนที่ทะลุมิติมาจากประเทศเก่าแก่ทางตะวันออกบนโลกมนุษย์ เดิมทีเขาเป็นเพียงพนักงานออฟฟิศธรรมดาคนหนึ่ง แต่พอตื่นนอนขึ้นมาอีกทีก็มาโผล่ที่โลกนี้เสียแล้ว ดาวสีน้ำเงินแห่งนี้มีประวัติศาสตร์คล้ายคลึงกับโลกมนุษย์อย่างมาก ทั้งระดับเทคโนโลยีและวัฒนธรรมก็เรียกได้ว่าใกล้เคียงกัน ส่งผลให้ความฝันที่อยากจะเป็นนักก๊อปปี้งานเขียนของหลี่เฉินต้องพังทลายลงในทันที เขาจึงทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาเรียนหนังสือ จากชั้นมัธยมต้นจนถึงมัธยมปลาย บอกตามตรงว่าเขารู้สึกจะรับมือไม่ไหวแล้วจริงๆ เขาเองก็อยากจะอดทนรอคอยโชคชะตา หมั่นเพียรพยายามอย่างเงียบเชียบ เพื่อให้ทุกคนต้องตกตะลึงในตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ก็นะ... ฟ้าดินไม่เป็นใจเอาเสียเลย ฟิสิกส์มันยากเกินไปจริงๆ! เพิ่งอ่านไปได้เพียงครู่เดียว เขาก็รู้สึกเวียนหัวตาลาย “นึกว่าตัวเองจะเป็นผู้ถูกเลือกเสียอีก ไม่นึกเลยว่าเวลาผ่านไปตั้งสามปี ‘นิ้วทองคำ’ ก็ยังไม่ปรากฏตัวสักที” “ช่างเถอะ พรุ่งนี้ค่อยอ่านต่อแล้วกัน!” คิดได้ดังนั้นหลี่เฉินก็วางหนังสือลงแล้วปีนขึ้นไปบนเตียงชั้นบน ไม่นานนักเขาก็ผล็อยหลับไป “เฮ้ ตื่นสิ!” เสียงใสราวกับนกขมิ้นปลุกให้หลี่เฉินลืมตาขึ้น หลี่เฉินลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเด็กสาวในชุดนักเรียน ดูเหมือนเขาจะคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้าง แต่กลับนึกชื่อไม่ออก ‘นี่เราไม่ได้กำลังนอนอยู่ในหอพักหรอกเหรอ? ที่นี่คือที่ไหนกัน? หรือว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของการผจญภัยในฐานะตัวเอกของฉัน?’ หลี่เฉินคิดในใจ เขาหันไปมองรอบๆ พบว่าตัวเองนั่งอยู่ใต้โต๊ะยาว และยังมีคนอื่นๆ นั่งอยู่อีกคนละทิศละทาง เมื่อเห็นหลี่เฉินตื่นขึ้น ทุกคนต่างก็สอบถามกันและกันเพื่อยืนยันตัวตน ก่อนจะเริ่มพูดคุยว่าทำไมพวกเขาถึงถูกพาตัวมาที่นี่ หลี่เฉินพยายามรวบรวมสติอย่างรวดเร็ว ในชาติก่อนเขาอ่านนิยายมาไม่น้อย ในเมื่อการทะลุมิติยังเกิดขึ้นได้ เรื่องพิลึกพิลั่นอื่นๆ ก็ไม่น่าแปลกใจอะไรนัก 【ยินดีต้อนรับสู่เกมสยองขวัญ ที่นี่คือขุมนรก และในขณะเดียวกันก็คือสรวงสวรรค์!】 เสียงชวนขนลุกดังขึ้นในหัวของทุกคน จากนั้นพวกเขาก็รู้สึกว่ามีข้อมูลบางอย่างเพิ่มเข้ามาในสมอง 【เกมในรอบนี้-หลบหนีออกจากคฤหาสน์ลึกลับ】 【จำนวนผู้เล่น: 4】 【ระดับความยาก: ง่าย】 【รายละเอียดภารกิจ: ภายในคฤหาสน์ลึกลับมีเครื่องปั่นไฟที่สามารถซ่อมแซมได้ทั้งหมดเจ็ดเครื่อง เมื่อซ่อมเครื่องปั่นไฟครบห้าเครื่อง ประตูไฟฟ้าจะเปิดออก การผ่านประตูไฟฟ้าออกไปคือหนทางหลบหนีออกจากคฤหาสน์】 【เวลานับถอยหลังก่อนเริ่มเกม: 9:58】 【หมายเหตุ: อย่าลืมตรวจสอบทักษะของคุณให้ดี นี่คือหลักประกันในการเอาชีวิตรอด! คุณสามารถพึ่งพาได้เพียงกลไกพิเศษของคฤหาสน์ในการหลบหนีเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าของคฤหาสน์ยังเป็นคนที่มีอัธยาศัยดีเยี่ยม เมื่อพบแขกมาเยือนเขาก็มักจะต้อนรับเป็นอย่างดี แต่ฉันว่าพวกคุณคงไม่อยากรู้หรอกนะว่าเขาต้อนรับอย่างไร (*^ω^*)】 สิ้นเสียงประกาศ ทุกคนต่างพบว่ามีข้อมูลความทรงจำบางอย่างเพิ่มเข้ามาในสมอง จึงต่างพากันตรวจสอบ 【ชื่อ: หลี่เฉิน】 【จำนวนครั้งที่เล่นเกม: 0】 【ทักษะ: ย้อนวิถี】 【ย้อนวิถี: คุณสามารถคัดลอกความสามารถหนึ่งอย่างของภูตผีในเกมหนึ่งรอบ เพื่อนำมาใช้เป็นของตัวเองได้ ความสามารถจะหายไปหลังจากจบเกม หมายเหตุ: ความสามารถของคุณเยี่ยมมาก แต่อีกวินาทีต่อมามันจะเป็นของฉันแล้ว!】 ข้อมูลไม่ได้มีมากนัก เพียงชั่วพริบตาเดียวหลี่เฉินก็อ่านจบ ทว่าสีหน้าของเขากลับดูไม่สู้ดีนัก ทักษะของเขามีความสุ่มเสี่ยงเกินไป หากคัดลอกได้ทักษะดีๆ ก็คงดีไป แต่ถ้าได้ทักษะแย่ๆ ขึ้นมาก็คงน่าลำบากใจไม่น้อย “เชื่อว่าทุกคนคงทราบสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว เกมกำลังจะเริ่มในไม่ช้า มาลองพูดถึงทักษะของแต่ละคนกันเถอะ” 【ประตูมิติ: คุณสามารถจินตนาการถึงสถานที่ที่แม่นยำแห่งหนึ่ง แล้วสร้างประตูมิติที่คงอยู่ได้เป็นเวลาหนึ่งนาที โดยมีระยะทางสูงสุดไม่เกิน 1,000 เมตร หมายเหตุ: ทุกคนสามารถใช้งานได้ รวมถึงพวกภูตผีด้วย!】 ซูเสวี่ยหาน เด็กสาวที่ปลุกหลี่เฉินเป็นคนเอ่ยขึ้น ‘นี่มันสกิลของด็อกเตอร์สเตรนจ์ไม่ใช่เหรอ? สุดยอดสกิลสำหรับการต่อสู้แบบทีมเลยนี่นา!’ หลี่เฉินคิดในใจ หญิงวัยกลางคนอีกคนก็รีบพูดถึงทักษะของตนบ้าง 【ลมพัดไว: เมื่อใช้งานทักษะ คุณจะเคลื่อนที่รวดเร็วราวกับกระต่ายที่กำลังวิ่งหนี ช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่อย่างมาก คงอยู่เป็นเวลาหนึ่งนาที หมายเหตุ: บางครั้งคุณไม่จำเป็นต้องวิ่งให้เร็วกว่าฆาตกรหรอกนะ!】 “ไม่ทราบว่าทุกคนเคยเล่นเกมที่ชื่อว่า Identity V กันไหมคะ?” เด็กหนุ่มที่ชื่อจ้าวเหยียนถามด้วยความตื่นเต้น ทุกคนมองหน้ากันด้วยความฉงน นี่มันเกี่ยวข้องอะไรกันอย่างนั้นหรือ? “ผมเคยเล่นเกมหนึ่งที่ชื่อว่า Identity V เนื้อหาของเกมมันเหมือนกับเกมนี้เปี๊ยบเลยครับ!” จ้าวเหยียนกล่าวต่อ “เด็กดี ถ้าอย่างนั้นเราจะออกจากที่นี่ได้อย่างไรล่ะ?” หลิวซิ่วเจิน หญิงวัยกลางคนถามด้วยความกระวนกระวาย “ก็เหมือนกับรายละเอียดภารกิจที่บอกเลยครับ ในคฤหาสน์มีเครื่องปั่นไฟเจ็ดเครื่อง ขอแค่ซ่อมให้เสร็จห้าเครื่องประตูไฟฟ้าก็จะเปิดออก เราก็สามารถออกจากคฤหาสน์ได้” จ้าวเหยียนตอบทันควัน “ตอนซ่อมเครื่องปั่นไฟจะมี QTE ปรากฏขึ้นมาเป็นระยะ แค่กดผ่านตามปกติก็พอ ถ้าคล่องแล้วค่อยลองกดแบบสมบูรณ์ แต่ต้องจำไว้เลยว่าห้ามกดพลาดเด็ดขาด เพราะไม่เพียงแต่จะเสียความคืบหน้าในการซ่อม แต่ยังเป็นการเปิดเผยตำแหน่งของตัวเองด้วย ไม่คุ้มเสียเลยครับ” “ระวังฆาตกรเอาไว้ให้ดี หรือที่เกมเรียกว่า ‘เจ้าของคฤหาสน์’ ถ้าเห็นแสงสีแดงให้รีบวิ่งทันที ถ้าโดนจับได้จะถูกมัดบนเก้าอี้จรวด ถ้าไม่มีคนมาช่วยภายในหนึ่งนาทีก็ถือว่าตายครับ” “แต่ทุกคนวางใจได้ ถ้ามันเป็นเกมเดียวกันจริงๆ พวกคุณแค่ไปซ่อมเครื่องปั่นไฟก็พอ เดี๋ยวผมจะคอยล่อฆาตกรเอง!” จ้าวเหยียนกล่าวอย่างองอาจ ไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนดีใจบุญ แต่เพราะเขาเป็นผู้รอดชีวิตระดับเจ็ดขั้นสูงสุด ระดับตำนานที่ถูกขนานนามว่าจักรพรรดิแห่งผู้รอดชีวิต! ฝีมือการปั่นหัวฆาตกรของเขานั้นเรียกได้ว่าพลิ้วไหวสุดๆ! ในเกมนี้ แม้ว่าจะมีคนหนีออกไปได้เพียงคนเดียวก็ไม่มีประโยชน์ อย่างน้อยต้องมีคนหนีออกไปให้ได้สามคนถึงจะถือว่าสำเร็จ ดังนั้นเขาจึงเตรียมตัวที่จะล่อฆาตกรไว้เพียงลำพัง เพื่อให้คนอื่นมีสมาธิกับการซ่อมเครื่องปั่นไฟ และเพิ่มโอกาสในการหลบหนีให้มากขึ้น แน่นอนว่าทักษะของเขาก็คือแหล่งที่มาของความมั่นใจนี้ 【การแสดงมายากล: คุณสามารถแสดงมายากลได้หนึ่งครั้ง โดยทิ้งร่างแยกไว้ที่เดิม ส่วนร่างจริงจะล่องหนเป็นเวลาสิบวินาที หมายเหตุ: สามารถแบ่งสมาธิไปควบคุมร่างแยกได้ นอกจากนี้การล่องหนยังมีเสียงฝีเท้าด้วย!】 มันเป็นทักษะที่คล้ายกับนักมายากลใน Identity V ทำให้เขามั่นใจว่าจะสามารถปั่นหัวฆาตกรได้! “อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดาของผม ทุกอย่างต้องรอให้เกมเริ่มก่อนถึงจะยืนยันได้ครับ” ทุกคนพยักหน้า หวังเพียงว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามที่จ้าวเหยียนคาดการณ์ไว้ ซึ่งจะทำให้ภารกิจสำเร็จได้ง่ายขึ้น โชคดีที่มีตัวแบก! หลี่เฉินมองไปที่เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ไกล แม้จะดูธรรมดา แต่กลับเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ‘เราแค่ต้องซ่อมเครื่องปั่นไฟให้เสร็จก็พอ’ หลี่เฉินคิดในใจเงียบๆ เวลาสิบนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนรู้สึกเหมือนภาพตัดไปชั่วขณะ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองอยู่ในคฤหาสน์ลึกลับแห่งหนึ่งเสียแล้ว สภาพที่นี่ดูทรุดโทรมและน่าขนลุก อากาศอบอวลไปด้วยหมอกจางๆ จ้าวเหยียนรู้สึกตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก ก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่คาดเดา แต่ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเกมนี้เหมือนกับ Identity V จริงๆ! “ผมยืนยันได้แล้ว มันเหมือนกันเป๊ะเลยครับ พวกคุณไปซ่อมเครื่องปั่นไฟกันก่อนเลย ทำตามที่ภารกิจบอกได้เลย เดี๋ยวผมจะไปหาฆาตกรก่อน” จ้าวเหยียนกล่าวอย่างมั่นใจ เขาจำตำแหน่งของสิ่งปลูกสร้างและแผ่นไม้ทุกจุดที่นี่ได้แม่นยำ การปั่นหัวฆาตกรน่ะหรือ? ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย! ทุกคนพยักหน้าแล้วแยกย้ายกันไปคนละทางเพื่อหาเครื่องปั่นไฟ หลี่เฉินมองไปรอบๆ พลางสำรวจไปในตัว คฤหาสน์แห่งนี้ดูเหมือนจะถูกทิ้งร้างมานานมากแล้ว ม้านั่งและกระถางดอกไม้ต่างเต็มไปด้วยฝุ่นเขรอะ ‘ลองดูหน่อยซิว่าขโมยความสามารถอะไรมาได้บ้าง!’ หลี่เฉินพยายามใช้ทักษะ ย้อนวิถี 【ไม่มีเป้าหมายที่สามารถคัดลอกความสามารถได้ในบริเวณนี้!】 มันมีระยะจำกัดจริงๆ ด้วย! ตอนที่เขาเห็นทักษะนี้ เขาก็ฉุกคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เหมือนกับไซลัสในเกม League of Legends ที่สามารถคัดลอกอัลติเมตสกิลได้ในระยะที่กำหนดเท่านั้น “ช่างเถอะ อย่างน้อยก็นับว่าแถวนี้ปลอดภัย เอาไว้ใช้สำรวจเส้นทางก็ไม่เลว” หลี่เฉินปลอบใจตัวเองในใจ จากนั้นก็เดินหน้าหาเครื่องปั่นไฟต่อ ในที่สุด หลี่เฉินก็พบกับอุปกรณ์ไฟฟ้าสีดำมืดเครื่องหนึ่ง เมื่อเข้าใกล้ ข้อความชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า 【ต้องการเริ่มซ่อมเครื่องปั่นไฟใช่หรือไม่?】 หลี่เฉินกดตกลง มือของเขาก็เริ่มตบลงบนเครื่องปั่นไฟโดยอัตโนมัติ จากนั้นแถบความคืบหน้ายาวๆ ก็ปรากฏขึ้นที่ด้านล่าง ซ่อมไปได้สักพัก ก็มี QTE ปรากฏขึ้นมา หลี่เฉินใช้ความเร็วสายตาและมือจัดการมันได้อย่างยอดเยี่ยม จนกลายเป็นการซ่อมแบบสมบูรณ์ ช่วยเร่งความคืบหน้าในการซ่อมให้เร็วขึ้น “ยังไงซะ ฉันก็เคยผ่านการเล่นเกมเต้นจังหวะมาเหมือนกัน” หลี่เฉินยิ้มบางๆ ในที่สุดก็มีสิ่งที่คุ้นมืออยู่บ้าง เขาประเมินเวลาคร่าวๆ การซ่อมเครื่องปั่นไฟหนึ่งเครื่องใช้เวลาประมาณสิบนาที นั่นหมายความว่าหากความเร็วมากพอ ก็สามารถซ่อมเครื่องปั่นไฟห้าเครื่องให้เสร็จภายในเวลาประมาณยี่สิบนาที หวังว่าเทพทรูคนนั้นจะเอาอยู่หรอกนะ!