ตอนที่ 1
ระบบจำลองสถานะ เพื่อหนีออกจากโลงศพ ก็ต้องจำลองสิ!
2,061 คำ~11 นาที
ที่แห่งหนึ่งในแดนร้างห่างไกลผู้คน
ภายในหลุมศพใหม่แห่งหนึ่ง ซูหยางนอนนิ่งอยู่ในโลงไม้ พลางขบคิดไม่ตก ว่าเหตุใดตัวเขาถึงได้ทะลุมิติมาอยู่ในที่แบบนี้ได้
เขาเป็นเพียงคนขับรถบรรทุกธรรมดาๆ แท้ๆ เรื่องการทะลุมิติแบบนี้ ตามหลักเหตุผลแล้ว ต่อให้เป็นใครบนโลกก็ไม่ควรจะมาตกอยู่ที่เขาไม่ใช่หรือไง?
ที่น่าหงุดหงิดกว่านั้นคือ ทะลุมิติมาก็แล้ว แต่ทำไมต้องมาโผล่เอาข้างในโลงศพด้วยเล่า! แถมยังเป็นโลงที่ปิดตายและฝังดินไปเรียบร้อยแล้วเสียด้วย
“มีใครอยู่ข้างนอกไหม!”
ซูหยางเคาะฝาโลงอย่างสุดกำลัง หวังจะให้เกิดเสียงเพื่อให้คนที่เดินผ่านไปมาสนใจ แต่ดูท่าแล้วนี่จะเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ ของเขาเท่านั้น ลำพังแค่ข้างนอกจะมีคนหรือไม่ก็ยังไม่รู้ ต่อให้มีจริงด้วยชั้นดินที่หนาเตอะขนาดนี้ ใครจะไปได้ยินเสียงเคาะของเขากัน
“ช่างเถอะ ลองเรียบเรียงความทรงจำของร่างนี้ดูก่อนดีกว่า เผื่อจะมีวิชาเทพหรือเคล็ดลับวิชาอะไรที่ช่วยให้ฉันรอดพ้นไปได้” ซูหยางคิดอย่างปลอบใจตนเอง
เมื่อความทรงจำถูกจัดระเบียบ ซูหยางก็เข้าใจสถานะของร่างนี้เสียที เขาคือเด็กหนุ่มชาวนาที่เดินทางมายังตลาดซื้อขายของเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรเพื่อหาเก็บสมุนไพรและตั้งแผงขายของ หวังจะเก็บหอมรอมริบเงินสักก้อนเพื่อไปทดสอบรากปราณ
สองปีก่อนหน้าทุกอย่างราบรื่นดี แถมยังหาหินวิญญาณได้ไม่น้อย ใกล้จะถึงยอดเงินที่ต้องการแล้ว ทว่าเมื่อวานนี้ หลังจากที่เขาและคนในกลุ่มเก็บสมุนไพรล้ำค่าได้ต้นหนึ่งมา ซึ่งถ้าขายไปเงินก็จะครบพอดี แต่แล้วสิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น ขณะที่ตั้งแผงขาย สมุนไพรนั้นถูกศิษย์สำนักเซียนตนหนึ่งหมายตาและฉกชิงไปต่อหน้าต่อตา เมื่อเขาทวงถามกลับถูกอีกฝ่ายเตะจนขาดใจตาย ส่วนหลังจากนั้นเขาก็ไม่รู้อะไรอีกเลย
แล้วร่างนี้เข้ามาอยู่ในโลงศพได้อย่างไร? ถูกฝังลงในหลุมศพนี้ได้อย่างไร? ร่างไร้สติย่อมไม่อาจล่วงรู้ความจริงข้อนี้ได้
ซูหยางนิ่งเงียบไป ด้วยสถานะเช่นนี้ อย่าได้หวังว่าจะอาศัยความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเพื่อหนีออกไปจากโลงศพเลย คงต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น โชคยังดีที่เขายังพอมีทางเลือก
“ระบบอยู่ไหม?” ซูหยางถามอย่างระมัดระวัง
ไม่มีเสียงตอบกลับ ทว่าเบื้องหน้าของเขากลับปรากฏตัวอักษรลอยขึ้นมา
【ระบบจำลองสถานะพร้อมให้บริการท่านแล้ว】
“เยี่ยมไปเลย! ผู้ทะลุมิติจะมีระบบจริงๆ ด้วย!” ซูหยางดีใจสุดขีด เพียงแต่ระบบนี้ออกจะเย็นชาไปสักหน่อย ไม่ยอมตอบคำถามเขาแถมยังให้เขาอ่านเองเสียอย่างนั้น แต่ซูหยางก็ไม่ได้สนใจ ขอแค่มีระบบอยู่ก็พอแล้ว จะต้องการอะไรมากมายไปอีกเล่า?
“แฮ่ม” ซูหยางกระแอมไอ “ระบบ เจ้ามีฟังก์ชันอะไรบ้าง?”
ตัวอักษรเบื้องหน้าเปลี่ยนไป
【ระบบนี้สามารถสุ่มสถานะต่างๆ เพื่อให้ผู้ครอบครองทำการจำลองได้ เมื่อการจำลองสิ้นสุดลง สามารถใช้แต้มจำลองเพื่อทำให้สิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการจำลองคงอยู่ถาวรได้ ไม่จำกัดเฉพาะสถานะ พรสวรรค์ ระดับพลัง ขอบเขตการบ่มเพาะ ความเข้าใจในทักษะ ความทรงจำจากการจำลอง และอื่นๆ】
【สำหรับเนื้อหาเฉพาะเจาะจง โปรดดูที่แผงควบคุมการจำลอง】
ชื่อ: ซูหยาง
อายุ: 16 ปี 0 เดือน
ระดับพลัง: ปุถุชน
สถานะ: ชาวนา (สีเทาอ่อน)
พรสวรรค์: ไม่มี
ความสามารถ: ไม่มี
จำนวนครั้งที่จำลองเหลืออยู่: 3 (สามารถเพิ่มจำนวนครั้งได้ผ่านการแปลงพลังงานหรือกาลเวลาที่ผ่านไป ยิ่งระดับพลังสูง จำนวนครั้งที่ได้รับต่อเดือนยิ่งมากขึ้น แต่ก็ใช้พลังงานมากขึ้นด้วย ทุกเดือนจะได้รับสิทธิ์จำลองฟรีหนึ่งครั้ง)
พลังงาน: 0 (สามารถแปลงจากหินวิญญาณหรือวัตถุที่มีพลังวิญญาณ)
แต้มจำลอง: 0 (ได้รับผ่านการประเมินการจำลอง โดยจะประเมินจากระดับพลัง ผลกระทบ อายุขัย และด้านอื่นๆ)
ระดับโปรแกรมจำลองปัจจุบัน: 0
อื่นๆ: สวัสดิการมือใหม่ (คูปองส่วนลดแต้มจำลอง 1,000 แต้ม: สามารถแลกเปลี่ยนไอเทมที่ใช้แต้มไม่เกิน 1,000 แต้มได้ฟรี)
【สามารถสุ่มสถานะเพื่อทำการจำลองได้ในขณะนี้】
“สุ่มสถานะงั้นหรือ? หมายความว่าร่างชาวนาของข้า สามารถเปลี่ยนไปเป็นขุนนาง หรือกลายเป็นศิษย์ของยอดเซียนผู้ยิ่งใหญ่ได้งั้นสิ! แบบนั้นก็ยอดเยี่ยมไปเลยน่ะสิ”
ซูหยางผู้เคยผ่านความโหดร้ายของสังคมจากชาติก่อน รู้ดีว่าการมีสถานะและเบื้องหลังที่ดีนั้นสำคัญเพียงใด ไม่อย่างนั้นต่อให้เจ้าจะฉลาดปราดเปรื่อง สอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง ทุ่มเทเรียนอย่างหนักจนได้เข้าทำงานในบริษัทใหญ่โต ก็ยังต้องก้มหน้าก้มตาตรากตรำทำงานหนักเพื่อให้มีโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิตสักครั้ง แต่หากเจ้ามีพ่อที่เป็นมหาเศรษฐีล่ะ? เส้นทางทุกอย่างคงปูไว้ให้เจ้าหมดแล้ว ต่อให้เจ้าไม่อยากเดิน แค่ไม่ไปเริ่มธุรกิจหรือเล่นการพนัน ต่อให้ผลาญเงินอย่างไรก็ไม่มีวันหมด ทั้งชีวิตยังได้ใช้ชีวิตในแบบที่คนธรรมดาไม่เคยแม้แต่จะฝันถึง
และตอนนี้ โอกาสนั้นก็วางอยู่ตรงหน้าซูหยางแล้ว
“ถ้าเช่นนั้น ก็เริ่มกันเลย!”
【กำลังสุ่มสถานะ……】
【สุ่มสถานะสำเร็จ】
【โปรดเลือกหนึ่งในสามสถานะต่อไปนี้ หรือจะเลือกใช้สถานะปัจจุบันในการจำลองต่อไปก็ได้】
【หนึ่ง บุตรบุญธรรมของหยางหลาน เจ้ากรมคลังแห่งแคว้นชูอวิ๋น (สีเขียวอ่อน): สมัยเยาว์วัย หยางหลานเดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อสอบจอหงวน ได้รับการช่วยเหลือจากบิดาของท่านเมื่อครั้งถูกโจรปล้น เพื่อตอบแทนบุญคุณ หยางหลานจึงรับท่านเป็นบุตรบุญธรรมและสัญญาว่าจะทำให้ท่านได้ดิบได้ดีเมื่อเขาสอบติด ทว่าต่อมาเกิดภัยแล้ง ครอบครัวของท่านย้ายหนีไป หยางหลานจึงหาไม่พบ
พรสวรรค์ประจำสถานะ: ไม่มี
ความสามารถประจำสถานะ: ไม่มี】
“สถานะสีเขียวอ่อนงั้นรึ? ไม่เลวเลย! ถ้าหากว่าฉันไม่ได้ติดอยู่ในโลงศพนี้ ป่านนี้อาจจะเลือกข้อนี้ไปแล้ว!” ซูหยางพยักหน้าตาม
จากการวิเคราะห์ของระบบ เขารู้ว่าสถานะการจำลองแบ่งเป็นหลายระดับ ทั้งเทา ขาว เขียว ฟ้า ม่วง ส้ม แดง ซึ่งแต่ละระดับยังแบ่งย่อยเป็นคุณภาพอ่อน ปกติ และเข้มข้น
สถานะสีเขียวอ่อนนั้นถือว่าดีมากแล้ว และเท่าที่เขารู้ สถานะบุตรบุญธรรมของเจ้ากรมคลังแคว้นชูอวิ๋นก็คู่ควรกับระดับนี้จริงๆ แคว้นชูอวิ๋นนั้นนอกจากจะมีผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมากแล้ว ราชสำนักยังสร้างระบบโชคชะตาแห่งรัฐขึ้นมาด้วย ตำแหน่งต่างๆ ของประเทศจะมีพลังแฝงที่แตกต่างกันไปตามจำนวนประชากรและความศรัทธาของประชาชน ตราบใดที่ได้รับตำแหน่งราชการ แม้จะเป็นเพียงปุถุชน พลังอำนาจก็จะเทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเพียรระดับรวมปราณ สร้างรากฐาน หรือแม้แต่ระดับแก่นทองคำได้เลย
ตอนที่เจ้ากรมคลังแคว้นชูอวิ๋นดำรงตำแหน่ง เขามีพลังเทียบเท่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับแก่นทองคำขั้นกลาง แม้จะเกษียณไปแล้ว ก็ยังรักษาพลังไว้ได้ในระดับแก่นทองคำขั้นต้น เพียงแต่จะมีอายุขัยไม่ยืนยาวเท่าผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปเท่านั้น
ซูหยางเบนสายตาไปที่สถานะถัดไป
【สอง ศิษย์คนสุดท้ายของหลี่ซิ่ว ปรมาจารย์กลไกแห่งตลาดชิงเยี่ย (สีเขียวปกติ): เดิมทีหลี่ซิ่วเป็นช่างฝีมือชั้นครูในโลกปุถุชน เพื่อไขว่คว้าขีดจำกัดของเครื่องจักรกลจึงเข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญเพียร แต่เนื่องด้วยข้อจำกัดด้านพรสวรรค์และอายุ ทำให้ไม่สามารถสร้างรากฐานได้สำเร็จ เมื่อรู้ตัวว่าอายุขัยใกล้หมดลงจึงอยากถ่ายทอดวิชาชีพ เมื่อเห็นว่าท่านมีพรสวรรค์ด้านกลไกอยู่บ้าง จึงรับท่านเป็นศิษย์คนสุดท้าย
พรสวรรค์ประจำสถานะ: 1. อัจฉริยะค่ายกล (สีเขียวอ่อน) ท่านมีพรสวรรค์อย่างมากในด้านค่ายกลและสิ่งที่เกี่ยวข้อง 2. รากปราณไฟด้อย (สีขาวปกติ) ท่านมีรากปราณธาตุไฟระดับด้อย สามารถเข้าสู่เส้นทางเซียนได้
ความสามารถประจำสถานะ: 1. ความรู้กลไกเบื้องต้น (สีขาวอ่อน) ท่านมีความรู้เกี่ยวกับกลไกประดิษฐ์ สามารถสร้างของเล่นเล็กๆ น้อยๆ ได้】
“สถานะสีเขียวอีกแล้ว แถมยังเป็นสีเขียวปกติที่เหนือกว่าอีก ดวงของข้าดีขนาดนี้เชียวหรือ? แต่ตามสถานะศิษย์คนสุดท้ายของหลี่ซิ่ว ไม่น่าจะถึงระดับสีเขียวเลยนะ!”
ตลาดที่ร่างเดิมอยู่คือตลาดชิงเยี่ย ซึ่งหลี่ซิ่วก็มีชื่อเสียงที่นั่นจริงๆ แต่เขาก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรระดับรวมปราณ เครื่องจักรกลของเขาก็มีผลแค่กับผู้บำเพ็ญเพียรระดับรวมปราณเท่านั้น
“เว้นเสียแต่ว่า… จะเป็นเพราะพรสวรรค์?”
ซูหยางมองไปยังพรสวรรค์ ‘อัจฉริยะค่ายกล’ ในหน้าต่างระบบ แม้จะเป็นเพียงพรสวรรค์ระดับสีเขียวอ่อน แต่วิชาค่ายกลถือเป็นจุดสูงสุดของสายงานที่ผู้บำเพ็ญเพียรต่างยกย่อง เมื่อบวกกับรากปราณที่สามารถบำเพ็ญเพียรได้ และการได้สืบทอดมรดกจากอาจารย์ที่กำลังจะสิ้นลม สถานะระดับสีเขียวปกติก็ถือว่าสมเหตุสมผล
อย่างไรก็ตาม นี่ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการหนีออกไป! หากถูกขังตายอยู่ในโลงศพ ต่อให้สถานะโดดเด่นแค่ไหน หรือพรสวรรค์ไร้เทียมทานเพียงใดก็ไร้ประโยชน์ เว้นเสียแต่ว่าพรสวรรค์นั้นจะช่วยให้เขาแหกโลงออกไปได้
“ความสามารถ ‘ความรู้กลไกเบื้องต้น’ นี่… ฝาโลงที่ปิดตายถือเป็นงานกลไกด้วยหรือไม่นะ?” ซูหยางพึมพำ รู้สึกว่าไม่น่าใช่ ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้ใช่ แต่โลงศพที่ปิดตายและฝังอยู่ใต้ดิน มีดินหนักหลายร้อยหลายพันชั่งกดทับอยู่ ต่อให้เป็นปรมาจารย์กลไกอย่างหลี่ซิ่ว หากไม่มีพลังกายที่มากพอในตอนที่ติดอยู่ในโลง ก็น่าจะไม่สามารถเปิดมันออกมาได้
“เก็บไว้พิจารณาก่อนก็แล้วกัน!”
ซูหยางยังไม่ตัดทางเลือกนี้ทิ้ง เขากะว่าถ้าสถานะที่สามไม่มีส่วนช่วยให้เขาหนีออกไปจากโลงศพได้ เขาจะเลือกข้อที่สองนี้เพื่อลองเสี่ยงดูสักตั้ง
“อันถัดไป!”
ซูหยางมองไปที่สถานะที่สามบนแผงระบบ
【สาม บุตรชายของหนิวต้าลี่ นักสู้แห่งโลกปุถุชน (สีขาวปกติ): หนิวต้าลี่ ผู้ครอบครองพรสวรรค์ ‘พลังเทวะแต่กำเนิด’ (สีเขียวอ่อน) เป็นสุดยอดนักสู้ในหมู่ปุถุชน สามารถต่อกรกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับรวมปราณได้ด้วยร่างกายมนุษย์ สิบสี่ปีก่อนเขาพลาดพลั้งสังหารศิษย์สำนักเซียนจึงถูกไล่ล่า ในยามที่บาดเจ็บสาหัสใกล้ตาย เขาได้มอบท่านให้บิดามารดาของท่านนำไปเลี้ยงดู ก่อนจะเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา
พรสวรรค์ประจำสถานะ: 1. พลังวัวเทวะแต่กำเนิด (สีขาวอ่อน) ท่านมีพลังมหาศาลมาแต่เด็ก เมื่อเติบโตจะมีพละกำลังเทียบเท่าวัวหนึ่งตัว 2. รากปราณดินชั้นเลว (สีขาวอ่อน) พรสวรรค์การบำเพ็ญเพียรที่แย่มาก หากไม่มีวาสนาใหญ่หลวง ชีวิตนี้จะหยุดอยู่เพียงระดับรวมปราณขั้นที่สามเท่านั้น
ความสามารถประจำสถานะ: ไม่มี】
ขนาดตัวอักษร18px
AA
ธีม
ตัวอักษร
ระยะห่างบรรทัด1.8
ระยะห่างตัวอักษรปกติ
ความกว้างหน้าอ่าน