พูดจามีราคาที่ต้องจ่าย

ไข่มุกสีดำที่พ่อแม่มอบให้เซียวอู่เย่ถูกโรเบิร์ต ผู้เข้าแข่งขันอีกคนกระแทกจนเกิดรอยร้าว ทันใดนั้น แสงสีดำสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากไข่มุก แทรกซึมผ่านหน้าอกของเซียวอู่เย่แล้วมุดเข้าไปในสมองของเขาโดยตรง เซียวอู่เย่รู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นพล่านในหัว ความทรมานนั้นจางหายไปก็ต่อเมื่อเขาเดินออกจากห้องน้ำกลับมานั่งที่เก้าอี้ ขณะที่เซียวอู่เย่กำลังงุนงงกับอาการปวดหัว เสียง 'ติ๊ง' ก็ดังขึ้นในโสตประสาท [ระบบอาชญากรรมสมบูรณ์แบบรวมเข้ากับร่างโฮสต์แล้ว] [ระบบอาชญากรรมสมบูรณ์แบบกำลังเริ่มการทำงาน!] [10%, 20%... 100% เสร็จสิ้นการทำงาน!] [โฮสต์ได้รับชุดของขวัญมือใหม่ ต้องการเปิดใช้งานหรือไม่] เซียวอู่เย่หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาทำทีเป็นมองไปรอบๆ อย่างไม่ใส่ใจ และเมื่อพบว่าไม่มีใครพูดคุยกับเขา เขาจึงมั่นใจได้ว่าเสียงนั้นมาจากภายในหัวของตัวเองจริงๆ ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง [โฮสต์ต้องการเปิดใช้งานชุดของขวัญมือใหม่หรือไม่] เซียวอู่เย่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับในใจว่า "เปิดใช้งาน" เมื่อเขาสิ้นคำ เสียง 'ติ๊ง' ก็ดังขึ้นอีกครั้ง [ชุดของขวัญมือใหม่เปิดใช้งานแล้ว] [ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับค่าสถานะทั้งหมด +30] [ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ: สมองระดับเทพ] [กำลังติดตั้งสมองระดับเทพ!] [10%, 20%... 100% ติดตั้งสมองระดับเทพเสร็จสิ้น!] เมื่อเสียงระบบเงียบลง หน้าต่างค่าสถานะก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเซียวอู่เย่ โฮสต์: เซียวอู่เย่ พละกำลัง: 160 (คนปกติทั่วไปคือ 115) ความคล่องตัว: 165 (คนปกติทั่วไปคือ 115) สติปัญญา: 185 (คนปกติทั่วไปคือ 115) การปรับแต่งโดยระบบ: สมองระดับเทพ ร้านค้าของระบบ: ยังไม่เปิดใช้งาน [ค่าสถานะพื้นฐานของคนทั่วไปคือ 115 แต้ม ค่าพละกำลัง ความคล่องตัว และสติปัญญาเดิมของโฮสต์สูงกว่าค่าปกติ 15, 20 และ 40 แต้มตามลำดับ] ทันทีที่หน้าต่างค่าสถานะปรากฏ เซียวอู่เย่สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่ปะทุขึ้นในร่างกาย เซียวอู่เย่มองหน้าต่างนั้นแล้วถามอย่างสงสัยว่า "ร้านค้าของระบบคืออะไร? ต้องเปิดใช้งานยังไง?" สิ้นคำถาม เสียง 'ติ๊ง' ก็ดังขึ้นในหัวทันที [ร้านค้าของระบบมีอาวุธ อุปกรณ์ และทักษะหลากหลายประเภท เงื่อนไขในการเปิดใช้งานร้านค้าคือ โฮสต์ต้องทำยอดอาชญากรรมให้ถึง: 1 พันล้านดอลลาร์!] เมื่อได้ยินตัวเลข 1 พันล้านดอลลาร์ เซียวอู่เย่ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย เพราะสำหรับเขาแล้วนั่นไม่ใช่เรื่องยากอะไร ทันใดนั้น เสียงไซเรนเตือนภัยทางอากาศก็ดังระงมไปทั่วภายนอก ในขณะเดียวกัน เฉินลู่เฟย พิธีกรรายการก็ถือไมโครโฟนพูดกับกล้องด้วยความตื่นเต้นว่า "ท่านผู้ชมที่รักทุกท่าน รายการเรียลลิตี้โชว์ 'ไล่ล่าทั่วโลก' ซีซั่นแรก ตอนแรก ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ!" เมื่อเฉินลู่เฟยพูดจบ ผู้ชมที่รับชมการถ่ายทอดสดก็พากันตื่นเต้นอย่างหนัก เพราะพวกเขาไม่ได้แค่ดูการแข่งขันเท่านั้น แต่ยังร่วมวางเดิมพันอีกด้วย หลังจากเสียงไซเรนดังขึ้น เหล่านักล่าหนึ่งร้อยคนก็ขึ้นรถออฟโรดจำนวน 25 คันที่มีตราสัญลักษณ์นักล่า แล้วขับเคลื่อนออกจากสถานีตำรวจเพื่อลาดตระเวนไปทั่วเมือง อีกด้านหนึ่ง ผู้เข้าแข่งขันเริ่มปรึกษาหารือเรื่องการปล้นธนาคาร ยามาโมโตะ โยชิซาว่า จากประเทศ R หันไปบอกผู้เข้าแข่งขันคนอื่นว่า "ทุกคน ผมว่าเราควรเลือกผู้นำกันก่อนนะ" เนื่องจากผู้เข้าแข่งขันทุกคนสวมหูฟังบลูทูธ ซึ่งหนึ่งในฟังก์ชันของมันคือระบบแปลภาษาอัตโนมัติ แต่เมื่อเซียวอู่เย่ได้ยินยามาโมโตะพูดภาษา R เสียง 'ติ๊ง' ก็ดังขึ้นในหัวของเขา [สมองระดับเทพกำลังเรียนรู้ภาษาของคู่สนทนา...] [ติ๊ง เรียนรู้เสร็จสิ้น ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับทักษะภาษา R] เซียวอู่เย่ค่อยๆ ยกมือขึ้นแตะหูแล้วถอดหูฟังบลูทูธออกอย่างเงียบเชียบ เป็นอย่างที่คิด เขาฟังภาษา R ของยามาโมโตะออกจริงๆ ทว่าเขาไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ออกไป เพียงแค่แอบใส่หูฟังกลับเข้าไปตามเดิม ในใจของเซียวอู่เย่เต็มไปด้วยความตกตะลึง เขาไม่นึกเลยว่าสมองระดับเทพจะร้ายกาจถึงเพียงนี้ แค่ได้ยินยามาโมโตะพูดประโยคเดียวก็ทำให้เขาเชี่ยวชาญภาษานั้นได้ทันที เมื่อยามาโมโตะพูดจบ โรเบิร์ตคนที่เพิ่งชนไหล่เซียวอู่เย่เมื่อครู่ก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดด้วยท่าทางเย่อหยิ่งว่า "ที่นี่คือประเทศ M เป็นถิ่นของฉัน ผมว่าคงไม่มีใครคัดค้านถ้าผมจะขอเป็นผู้นำทีมหรอกนะ" โรเบิร์ตมองผู้เข้าแข่งขันคนอื่นด้วยสายตาดูแคลน ทว่าไม่มีใครพูดอะไรออกมา ไม่เห็นด้วยแต่ก็ไม่คัดค้าน เพราะอย่างไรเสียโรเบิร์ตก็เป็นคนท้องถิ่น การดำเนินงานในเมืองนี้คงสะดวกกว่า ในจังหวะที่โรเบิร์ตเห็นว่าไม่มีใครขัด และกำลังจะประกาศตนเป็นผู้นำทีมอยู่นั้น เสียงเย็นเยียบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น "ถึงจะเป็นคนท้องถิ่น ก็ไม่ได้แปลว่านายมีคุณสมบัติพอจะมาเป็นผู้นำทีม" ทุกคนหันไปมองเซียวอู่เย่ที่นิ่งเงียบมาตลอด โรเบิร์ตจ้องมองเซียวอู่เย่ด้วยแววตาดูหมิ่นเหยียดหยามสุดขีด โรเบิร์ตเดินตรงไปหาเซียวอู่เย่พลางกล่าวเสียงเย็นว่า "แก ไอ้หมูผิวเหลือง แกเองก็อยากจะเป็นผู้นำทีมด้วยงั้นเหรอ?" เซียวอู่เย่ดันกรอบแว่นเบาๆ แล้วกล่าวว่า "หมูผิวเหลือง? หึๆ ถ้าแกไม่หัดพูดจาให้ดีกว่านี้ล่ะก็ บางทีชีวิตของแกอาจจะหลุดลอยไปเมื่อไหร่ก็ได้นะ" โรเบิร์ตโกรธจัด เขาเดินเข้าไปประชิดตัวเซียวอู่เย่แล้วชี้หน้าตะคอกว่า "ฉันจะเรียกแกแบบนี้แล้วแกจะทำไม ไอ้หมูผิวเหลือง!" เซียวอู่เย่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ด้วยรอยยิ้มบางๆ แล้วขยับแว่นตาอีกครั้ง ในจังหวะที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกำลังรอดูว่าเซียวอู่เย่จะทำอย่างไร เซียวอู่เย่ก็คว้านิ้วของโรเบิร์ตแล้วบิดด้วยแรงกระแทกในจุดเดียว! เสียง 'ก๊อบ' ดังขึ้น นิ้วของโรเบิร์ตหักคาที่ทันที! ทว่านั่นยังไม่จบ ขณะที่โรเบิร์ตกำลังส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด เซียวอู่เย่ก็ขยับตัวเข้าข้างลำตัวของโรเบิร์ต มือหนึ่งคว้าเข้าที่คางแล้วหมุนบิดอย่างรวดเร็ว เสียง 'ก๊อบ' ดังขึ้นอีกครั้ง เสียงร้องโหยหวนของโรเบิร์ตเงียบหายไปในทันที ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นมองเซียวอู่เย่ด้วยความตะลึง พวกเขาไม่นึกเลยว่าเซียวอู่เย่จะหักคอโรเบิร์ตทิ้งเพียงเพราะไม่พอใจคำพูดไม่กี่คำ 'ตุบ' โรเบิร์ตที่เคยผยองพองขนเมื่อครู่ กลายเป็นศพนอนแน่นิ่งไปแล้ว ในขณะนั้น พิธีกรเฉินลู่เฟยและผู้ชมทั่วโลกต่างตกอยู่ในความเงียบงัน พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าเซียวอู่เย่ที่ดูสุภาพอ่อนโยนและไร้ทางสู้ จะลงมือได้โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้! ยิ่งไปกว่านั้น จากท่วงท่าที่ลื่นไหลราวกับน้ำไหลริน ก็ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำเรื่องแบบนี้! ตอนนี้ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นมองเซียวอู่เย่ด้วยสายตาหวาดระแวง เพราะความเร็วในการลงมือของเซียวอู่เย่รวดเร็วเกินไป แถมยังกะน้ำหนักมือได้แม่นยำอย่างน่ากลัว ในใจของพวกเขาเริ่มประเมินแล้วว่า ต่อให้เป็นพวกเขาก็คงไม่มีความมั่นใจว่าจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของเซียวอู่เย่ในเหตุการณ์เมื่อครู่ได้เลย