นายน้อยตัวร้าย กับระบบการลงทุน!

หวังมู่ตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างที่สุด เขาทะลุมิติมาแล้ว แถมยังทะลุมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร กลายเป็นนายน้อยผู้สูงส่งแห่งตระกูลมหาอำนาจชั้นนำ ถามว่าในเมื่อเกิดมาในตระกูลที่ร่ำรวยและมีอำนาจล้นฟ้าขนาดนี้ แล้วทำไมเขาถึงยังต้องสิ้นหวังอีก? ก็เพราะชีวิตนายน้อยของเขามันใกล้จะถึงจุดจบแล้วน่ะสิ! ... ร่างที่หวังมู่ทะลุมิติมาแทนที่นี้ มีปูมหลังที่เรียกได้ว่าสะเทือนเลื่อนลั่น! ท่านปู่ คือเว่ยอ๋องแห่งอาณาจักรเซียนต้าเซี่ย ผู้กุมอำนาจเหนือโอรสสวรรค์ บงการเหล่าขุนนาง สวมกระบี่ขึ้นตำหนัก ไม่ต้องรีบเร่งยามเข้าเฝ้า ยามถวายบังคมไม่ต้องขานนาม แม้แต่องค์จักรพรรดิเซี่ยที่ยังทรงพระเยาว์ เห็นท่านปู่ของเขาแล้งยังต้องสั่นประสาท ท่านย่า คือศาสดาหญิงผู้ก่อตั้งสมาคมการค้าหลางหยา สมาคมการค้าที่ใหญ่ที่สุดในทะเลเหนือ มีทรัพย์สินมหาศาลมั่งคั่งเหนือแว่นแคว้น ท่านพ่อ คือขุนพลเทพสังหารจากสำนักพิชัยสงครามผู้ครองแดนเถื่อนชายขอบ เคยสังหารหมู่ปีศาจเผ่าวาโนะไปกว่าสี่แสนตนที่ทะเลบูรพา ชื่อเสียงความโหดเหี้ยมเลื่องลือไกล เพียงแค่เอ่ยนามเด็กน้อยที่กำลังร้องไห้ก็ต้องเงียบกริบด้วยความหวาดกลัว ส่วนท่านแม่ คือเจ้าสำนักคนปัจจุบันแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิง หนึ่งในสิบดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ นางได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะด้านวิถีกระบี่อันดับหนึ่งในรอบสามพันปีของโลกชางหยวน ตามหลักที่ว่ามังกรให้กำเนิดมังกร หงส์ให้กำเนิดหงส์ ผู้มีสายเลือดระดับนี้ต่อให้แย่แค่ไหน อย่างน้อยก็ควรจะเป็นอัจฉริยะในการบำเพ็ญเพียรระดับแนวหน้า! ทว่า... ความเป็นจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น เจ้าของร่างเดิม เกิดมาในตอนที่พ่อแม่ถูกกักขังอยู่ในเขตหวงห้าม ทำให้ถูกพลังคำสาปลึกลับแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย จนไม่สามารถฝึกฝนพลังได้เลยแม้แต่น้อย แม้แต่โอสถเซียนหรือสมุนไพรล้ำค่าเพียงใด ก็ไร้ผล การไม่อาจบำเพ็ญเพียรได้ หมายความว่าเขาทำได้เพียงเป็นมนุษย์ธรรมดาที่มีอายุขัยเพียงร้อยปี สำหรับตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรอย่างตระกูลหวัง การเป็นเช่นนี้มันต่างอะไรกับการตายตั้งแต่อยู่ในท้อง? ตระกูลหวังมีทายาทสืบทอดเพียงคนเดียวมาสามรุ่นแล้ว เพื่อทำลายอาถรรพ์นี้ พวกเขาจึงพยายามทุกวิถีทาง ยกตัวอย่างเช่น สายเลือดอู่อ๋องแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย มีเด็กอัจฉริยะผู้หนึ่งเกิดมาพร้อมกับ 'กระดูกสูงสุด' (至尊骨) ซึ่งหาได้ยากยิ่งในรอบหมื่นปี ทันทีที่เด็กคนนั้นอายุครบเดือน เว่ยอ๋องก็บุกไปถึงที่เพื่อชิงกระดูกสูงสุดชิ้นนั้นมา แล้วพยายามปลูกถ่ายลงในร่างของหวังมู่ น่าเสียดายที่นอกจากจะล้มเหลวแล้ว เด็กอัจฉริยะคนนั้นกลับได้รับโชคชะตาบางอย่าง จนสามารถสร้างกระดูกสูงสุดขึ้นมาใหม่ได้สำเร็จ เป็นการทำลายเพื่อเกิดใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเดิม แถมต่อมาเขายังเข้าร่วมกับกองกำลังกบฏที่ต้องการโค่นล้มเว่ยอ๋องอีกด้วย อีกตัวอย่างหนึ่ง ตระกูลหวังได้ข่าวมาว่าในดินแดนทักษิณ มีเซียนปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ระดับข้ามผ่านมหันตภัย (渡劫期) ตนหนึ่ง ซึ่งถือกำเนิดมาจากบงกชขาวบริสุทธิ์นับแสนปี เมล็ดบัวขวัญใจของมันมีอานุภาพในการกำจัดคำสาป ท่านแม่ของร่างเดิม เจ้าสำนักเป่ยหมิง จึงถือกระบี่เพียงเล่มเดียวบุกไปยังแดนทักษิณ ต่อสู้อย่างดุเดือดเจ็ดวันเจ็ดคืน จนในที่สุดก็สังหารเซียนปีศาจตนนั้นลงได้ แต่ทว่า นอกจากเมล็ดบัวนั่นจะไม่ได้ผลกับลูกชายของนางแล้ว... เซียนปีศาจตนนั้นยังมีทายาทเหลืออยู่อีกคน ซึ่งมีสายเลือดมนุษย์ครึ่งหนึ่ง มันอาศัยช่วงชลุมนหลบหนีไปได้และแทรกซึมเข้าไปในอาณาจักรมหาอำนาจของมนุษย์ ต่อมาด้วยวาสนาอันเหลือเชื่อ มันกลับได้แต่งงานเข้าตระกูลของสมาคมการค้าเผิงไหล และพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด! หรืออีกตัวอย่างหนึ่ง มีเจ้าของ 'กายาเทวะบรรพกาล' (天荒圣体) ผู้หนึ่งที่เคยไร้เทียมทานในยุคโบราณ แต่ในยุคปัจจุบันกลับกลายเป็นเพียงขยะ เขาครอบครองมหาบาสมบัติ 'ปราณม่วงฮงม้ง' (鸿蒙紫气) ทว่าตอนที่เขาไปร่วมงานประมูลของสมาคมการค้าหลางหยา กลับถูกผู้รับผิดชอบสมาคมหมายตา หวังจะชิงโชควาสนานั้นมาถวายแด่นายน้อยตระกูลหวัง เขาถูกตามล่าสังหารนับหมื่นลี้จนต้องหนีเข้าไปในเขตหวงห้าม! ทว่าเขากลับไม่ตาย แถมหลายปีต่อมายังปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในฐานะศิษย์เอก (圣子) แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู ซึ่งยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิงอย่างสิ้นเชิง และยังมีอีก... ตอนที่ร่างเดิมอายุสิบห้า เขาไปถูกใจคนรักของศิษย์ฝ่ายในคนหนึ่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิง เขาไม่สนใจว่าทั้งคู่มีคู่หมั้นคู่หมายกันอยู่แล้ว แต่กลับใช้อำนาจบีบบังคับชิงตัวหญิงงามมาครอง และกดดันให้อีกฝ่ายถอนหมั้นอย่างป่าเถื่อน ฝ่ายนั้นต้องแบกรับความอัปยศอดสูอย่างถึงที่สุด พร้อมทิ้งท้ายประโยคประวัติศาสตร์ไว้ว่า: "สามสิบปีฝั่งตะวันออก สามสิบปีฝั่งตะวันตก อย่าได้ดูหมิ่นยามหนุ่มยากไร้!" ผลสุดท้ายคือเขาถูกทำลายจุดตันเถียน และถูกลดขั้นจากศิษย์ฝ่ายในกลายเป็นเพียงคนปลูกสมุนไพร ตลอดสามปีที่ผ่านมา เขาต้องทนทุกข์กับความอัปยศนานัปการ ... ดูเอาเถิด! เหล่าผู้เคียดแค้นเหล่านี้ มีใครบ้างที่เป็นตอไม้ธรรมดา? แต่ละคนถือบท 'ตัวเอกที่ถูกสวรรค์ลิขิต' มาทั้งนั้น ส่วนสถานะของหวังมู่น่ะหรือ? คือ ‘ตัวร้าย’ ขนานแท้ที่ถูกลิขิตมาเพื่อให้ตัวเอกสร้างความแค้น เป็นเป้าซ้อมมือ และรอโดนตบเพื่อดรอปสมบัตินั่นเอง ช่วงไม่กี่วันมานี้ บนเกาะนิรันดร์ (长生岛) ที่หวังมู่อาศัยอยู่มีข่าวลือหนาหู เช่น สมาคมการค้าเผิงไหลร่วมมือกับสมาคมการค้าอื่นๆ ทำสงครามการค้าจนสมาคมการค้าหลางหยาขาดทุนมหาศาล ศิษย์ระดับแกนกลางของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป่ยหมิง ถูกเหล่าอัจฉริยะจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูและฝ่ายอื่นๆ รุมกระหน่ำระหว่างการฝึกฝน จนบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก ตระกูลหวังสายรองที่กระจายอยู่ภายนอก ก็ถูกกลุ่มคนลึกลับตามสังหารจนราบคาบ ขุนพลใต้บังคับบัญชาของเว่ยอ๋อง ถูกโหวหวงเทียนตีพ่ายยับเยินจนเสียรูปขบวน ... แม้ข่าวจะดูคลุมเครือ แต่เพียงแค่เห็นใบไม้ใบเดียวร่วงหล่น ก็หยั่งรู้ได้ว่าฤดูใบไม้ร่วงมาถึงแล้ว เพราะปกติแล้ว พวกผู้อาวุโสตระกูลหวังมักจะบอกแต่ข่าวดีไม่บอกข่าวร้าย เพื่อไม่ให้หวังมู่ต้องกังวล ในเมื่อข่าวร้ายเหล่านี้หลุดมาถึงหูเขาได้ แสดงว่า... สถานการณ์จริงต้องเลวร้ายยิ่งกว่าที่เขารู้หลายเท่าตัว! ตอนนี้หวังมู่เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา หากตระกูลหวังล่มสลายขึ้นมา ต่อให้โลกนี้จะกว้างใหญ่เพียงใด เขาจะหนีไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนได้? ... ในขณะที่หวังมู่กำลังจมดิ่งอยู่ในความสิ้นหวัง จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัว [ติ๊ง!] [ตรวจพบพลังคำสาปลึกลับในตัวโฮสต์ เริ่มดำเนินการขจัด...] [ขจัดพลังคำสาปเสร็จสิ้น เริ่มการผูกมัดระบบ...] [ผูกมัด 'ระบบการลงทุนสูงสุด' เรียบร้อยแล้ว!] "ระบบเหรอ?" ดวงตาของหวังมู่พลันเป็นประกาย ทันใดนั้น ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับระบบจำนวนมากก็ไหลพรั่งพรูเข้ามาในสมอง [โฮสต์สามารถเลือกลงทุนในเหล่าอัจฉริยะรอบกายและทำการผูกมัดได้ จากนั้นผลลัพธ์จากการฝึกฝนทั้งหมดของอีกฝ่าย จะถูกแปลงเป็นผลตอบแทนส่งคืนให้แก่ท่านตามสัดส่วน] [ยิ่งความสำเร็จในการลงทุนสูงเท่าไหร่ สัดส่วนผลตอบแทนก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น] [ต้นทุนและผลกำไรจากการลงทุน จะพิจารณาจากราคาค่าตัว พรสวรรค์ และศักยภาพของเป้าหมายเป็นสำคัญ!] [คำเตือน: ผลตอบแทนที่โฮสต์ได้รับ จะไม่มีผลกระทบต่อความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเป้าหมาย] หวังมู่ครุ่นคิด: "หมายความว่า ต่อให้ข้าไม่ฝึกฝนเอง แค่ใช้เงินแก้ปัญหาและคอยลงทุนในตัวคนอื่น ข้าก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้งั้นสิ?" เขารู้สึกอยากจะลองดูทันที หวังมู่หันไปมองเจ้านกน้อยที่เกาะอยู่บนไหล่ ม่านแสงสีทองโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา [ชื่อ: หวังฟู่กุ้ย อายุ: 8 ปี (ช่วงวัยเยาว์) เผ่าพันธุ์: อินทรีทองคำปีกสวรรค์ (ต้าเผิง) ระดับพลัง: จินตัน (แกนทองคำ) ขั้นกลาง คุณสมบัติ: ระดับเทพ (รากฐานเสียหาย, สายเลือดยังไม่ตื่นขึ้น) ลักษณะพิเศษ: กลืนกินมังกร — มีอำนาจข่มขู่ทางสายเลือดต่อเผ่าพันธุ์มังกรทั่วไป หากได้กลืนกินเผ่ามังกร หรือสมุนไพรวิเศษและสมบัติที่มีพลังงานของมังกร จะช่วยฟื้นฟูรากฐานได้ดีเยี่ยม หลังจากสายเลือดตื่นขึ้น ความเร็วในการฝึกฝนและพลังต่อสู้จะเพิ่มขึ้นมากกว่า 10 เท่า ประเมินการลงทุน: ศักยภาพมหาศาล เหมาะแก่การลงทุน] แม้หวังมู่จะบำเพ็ญเพียรไม่ได้ แต่เขาก็เป็นทายาทรุ่นที่สามของตระกูลเซียนชั้นนำ ความรู้รอบตัวย่อมไม่ธรรมดา ในโลกแห่งการฝึกตนนี้ พรสวรรค์รากปราณแบ่งออกเป็น: ระดับล่าง, ระดับกลาง, ระดับสูง, ระดับเลิศ, ระดับเทพ และระดับเซียน! ซึ่งแต่ละระดับจะบ่งบอกถึงศักยภาพที่จะไปถึงหกขอบเขตใหญ่อย่าง: เลี่ยนชี่, จู้จี, จินตัน, หยวนอิง, ฮว่าเสิน และตู้เจี๋ย ไข่อินทรีปีกสวรรค์ใบนี้ ท่านแม่ของเขาเป็นคนไปหยิบมาจากเขตหวงห้ามโบราณในแดนทักษิณ แต่มันมีความผิดปกติมาแต่กำเนิด ตอนที่พบมันเกือบจะเป็นไข่ฝ่อไปแล้ว ต้องใช้ของล้ำค่านานาชนิดบำรุงอย่างประณีตถึงสิบปี กว่าจะฟักออกมาได้อย่างยากลำบาก ดังนั้นรากฐานจึงเสียหายอย่างเลี่ยงไม่ได้ และศักยภาพก็ลดลงไปมากจากที่ควรจะเป็น "ลักษณะพิเศษ... กลืนกินมังกรสินะ?" "หมายความว่าถ้าลงทุนด้วยยาบำรุงที่ประกอบด้วยปราณมังกร จะช่วยมันได้มากที่สุด?" หวังมู่จ้องมองแถบคุณสมบัติของนกอินทรีสัตว์เลี้ยงด้วยความครุ่นคิด แหวนที่นิ้วชี้เปล่งแสงวูบวาบ ลูกแก้วสีทองอำพันสิบสองลูกพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าหวังมู่ มุกมังกรสยบสมุทร (定海龙珠)! มันคือสุดยอดสมบัติที่กลั่นกรองมาจากพลังปราณทั่วร่างของเผ่าพันธุ์มังกรแท้ มันรวบรวมแก่นพลังปราณทั้งชีวิตของมังกรเอาไว้ภายใน ล้ำค่าหาที่เปรียบไม่ได้ ไม่ว่าจะนำไปหลอมโอสถหรือสร้างศาสตราวุธ ก็ล้วนเป็นวัตถุดิบระดับพระกาฬ หากดูดซับพลังโดยตรงก็ถือเป็นสุดยอดตัวยาบำรุงพลังที่วิเศษสุด ทว่าลูกแก้วสิบสองลูกตรงหน้านี้ กลับมาจากมังกรสายเลือดบริสุทธิ์ระดับหยวนอิง (วิญญาณแรกคลอด) ขั้นสูงสุด จะบอกว่ามีค่าควรเมืองก็ยังน้อยไปเสียด้วยซ้ำ