ทักษะสุดพิลึกที่สอง

เมื่อเห็นทักษะที่กู้มู่ซีส่งมา ลู่เสี่ยวเป่ยก็ถอนหายใจกับความสำคัญของพรสวรรค์อีกครั้ง หากข้อมูลที่บันทึกไว้ไม่ผิดพลาด ถ้าเรนเจอร์ที่มีพรสวรรค์ระดับ S เป็นคนใช้ทักษะนี้ ผลลัพธ์คงเพิ่มขึ้นกว่าเดิมถึง 5 เท่า เอาเถอะ สำหรับเขาแล้วเรื่องนี้ยังไม่มีผลอะไร เพราะเขาก็เพิ่งได้รับทักษะพิลึกพิลั่นตัวใหม่มาเหมือนกัน เขาฉีกยิ้มกว้างออกมาทันที รอยยิ้มนั้นดูจิตหลุดไม่น้อย จากนั้นท่ามกลางสายตาอ้าปากค้างของกู้มู่ซี ในมือเขาก็ปรากฏมีดทำครัวขึ้นมาเล่มหนึ่ง ใช่แล้ว มีดทำครัว แม้แต่ลู่เสี่ยวเป่ยเองยังอึ้งไปเลย 【มีดทำครัวประณีต】: คุณภาพระดับสีเขียว, พลังโจมตี 10-12, เลเวลที่ต้องการ 5 ลู่เสี่ยวเป่ยจ้องมองมีดทำครัวที่จู่ๆ ก็โผล่มาในมือ มุมปากกระตุกเล็กน้อย “เอ่อ… ทักษะของเธอขว้างมีดทำครัวได้ไหม?” กู้มู่ซี: “...” “ถ้าไม่ได้ เดี๋ยวฉันลองดูอีกที” พูดจบ ลู่เสี่ยวเป่ยก็ฉีกยิ้มอีกครั้ง 'เคร้ง!' มีดทำครัวประณีตเลเวล 5 อีกเล่มก็ปรากฏขึ้นในมือ ลู่เสี่ยวเป่ย: “...” จากนั้นกู้มู่ซีก็ได้เห็นฉากที่ลืมไม่ลงที่สุดในชีวิต เธอเห็นลู่เสี่ยวเป่ยทำท่าเหมือนคนโดนไฟฟ้าช็อต ยิ้มทีหนึ่งก็เสกมีดทำครัวออกมาทีหนึ่ง ยิ้มอีกทีมีดก็โผล่ออกมาอีกเล่ม ที่เหลือเชื่อที่สุดคือมีดพวกนี้เหมือนกันเป๊ะ ทั้งหมดเป็นคุณภาพระดับสีเขียว น่าเสียดายที่ไม่มีเอฟเฟกต์เสริมใดๆ “พอแล้วๆ ไม่ต้องเสกแล้ว มีดทำครัวก็คือมีด ขว้างได้นั่นแหละ เพียงแต่… นายช่วยบอกฉันได้ไหมว่านี่มันมายากลอะไร?” เมื่อได้ยินกู้มู่ซีบอกว่ามีดทำครัวก็ขว้างได้ ลู่เสี่ยวเป่ยก็ถอนหายใจโล่งอก เขาถูแก้มที่เริ่มแข็งเกร็งก่อนจะแสดงทักษะพิลึกตัวใหม่ให้ดู 【ยิ้มซ่อนมีด】: เพียงแค่ยิ้ม ก็จะมีมีดปรากฏออกมา ทักษะนี้ไม่มีคูลดาวน์ ไม่มีค่าใช้จ่าย และมีดจะหายไปเมื่ออยู่ห่างจากผู้ใช้เกิน 100 เมตร เมื่อเห็นของพรรค์นี้ กู้มู่ซีก็เงียบกริบ แก้มเนียนไร้ที่ติของเธอถึงกับกระตุกเป็นครั้งแรก “นายแน่ใจนะว่าเป็นจอมเวทเล่ห์กลจริงๆ น่ะ ทักษะนี้ดูยังไงก็ไม่เห็นจะเกี่ยวกับจอมเวทเล่ห์กลเลยสักนิด?” ลู่เสี่ยวเป่ยแบมืออย่างจนใจ “ถามหน่อยสิว่ามีดทำครัวนี่มันน่าใช้ไหม? เธอเคยเห็นเรนเจอร์คนไหนใจป้ำยอมขว้างมีดขว้างคุณภาพระดับสีเขียวทิ้งบ้างล่ะ” “พั่บ!” กู้มู่ซีกลั้นขำไม่ไหวจริงๆ เธอเอามือปิดปากแล้วหลุดหัวเราะออกมา “ถึงจะไม่รู้ว่าทักษะนายเป็นยังไง แต่ถ้าทุกครั้งที่ฉันขว้างมีดทำครัว เอ้อ… มีดขว้างคุณภาพแบบนี้ พลังโจมตีของฉันคงพุ่งสูงกว่าเดิมหลายเท่าเลยล่ะ” “งั้นก็ดีเลย ต่อไปนี้ขว้างได้เต็มที่เลยนะ ถ้าลมปราณหมดก็นั่งสมาธิฟื้นฟูเอา เราจะได้เร่งความเร็วในการเก็บเลเวลกัน” ... และแล้ว เมื่อลู่เสี่ยวเป่ยล่อสัตว์ประหลาดมาให้อีกสองตัว กู้มู่ซีก็ย่อตัวลงนั่งกับพื้นแล้วขว้างมีดทำครัวออกไปไม่หยุด ช่วยไม่ได้ ของที่ลู่เสี่ยวเป่ยเสกออกมานี่เก็บเข้าช่องเก็บของไม่ได้ เลยต้องวางกองไว้กับพื้น แต่ผลลัพธ์การโจมตีกลับดีอย่างไม่น่าเชื่อ หลายครั้งที่ลู่เสี่ยวเป่ยเห็นมีดทำครัวที่บินมาจากด้านหลังฟันเข้าไปที่คอของหมาป่าอย่างจัง น้ำมะเขือเทศที่สาดกระเซ็นออกมาทำเอาเขาตกใจจนแทบแย่ กลัวว่าถ้าพลาดพลั้งหัวหมาป่าอาจจะกระเด็นหลุดออกไปเลยก็ได้ หลังจากจัดการหมาป่าชั้นยอดเลเวล 6 และ 7 จนหมดสิ้น ดันเจี้ยนรังหมาป่าก็ถูกเคลียร์ไปเกือบครึ่งทางแล้ว และเลเวลของทั้งคู่ก็แตะถึงเลเวล 6 ในตอนนี้เอง กู้มู่ซีก็อุทานออกมาอย่างตกใจ “เสี่ยวเป่ย! เลเวลของมีดทำครัวพวกนี้เพิ่มขึ้นด้วย!” “โอ้! จริงเหรอ?” ลู่เสี่ยวเป่ยรีบเข้าไปดู ปรากฏว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ 【มีดทำครัวประณีต】: คุณภาพระดับสีเขียว, พลังโจมตี 12-15, เลเวลที่ต้องการ 6 “ให้ตายสิ ดูท่ามีดพวกนี้จะพัฒนาตามเลเวลของฉันด้วยแฮะ น่าสนใจชะมัด ไม่แน่ว่าคุณภาพของมีดอาจจะเพิ่มขึ้นตามไปด้วยก็ได้นะเนี่ย” “ก็อาจจะเป็นไปได้นะ แต่ยังไงทักษะทั้งสองของนายก็ไม่มีทางเป็นทักษะของจอมเวทเล่ห์กลปกติแน่ๆ” กู้มู่ซียิ้มอย่างมีเลศนัย การได้เห็นรอยยิ้มของกู้มู่ซีในระยะใกล้ขนาดนี้ ทำให้ลู่เสี่ยวเป่ยถึงกับนิ่งอึ้ง สายตาไม่รู้ทำไมถึงไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากสีแดงระเรื่อนั้นจนไม่อยากจะละไปไหน เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความรุกเร้าของลู่เสี่ยวเป่ย ประกอบกับกลิ่นอายความเป็นชายที่เป็นเอกลักษณ์ กู้มู่ซีก็รีบหันหน้าหนี หัวใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ กลับกลายเป็นกู้มู่ซีคนขี้อายคนเดิม “นาย… นายอย่ามองฉันแบบนั้นสิ…” “โอ้! โอ้ๆ! โทษทีๆ พอดีมันเผลอน่ะ อะแฮ่ม!” ลู่เสี่ยวเป่ยถอยหลังไปสองก้าว รีบเบนสายตาไปทางอื่น ถ้าเป็นอีกโลกขนานหนึ่ง การที่เขาจะได้อยู่ใกล้ชิดกับกู้มู่ซีขนาดนี้เป็นเรื่องที่เขาไม่เคยแม้แต่จะกล้าฝันถึง แต่กู้มู่ซีในโลกนี้ไม่ใช่นางฟ้าภูเขาน้ำแข็งที่สูงส่งอีกต่อไป ไม่เพียงแต่จะเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะกับเขา ที่สำคัญคือเธอยังมีความซื่อๆ น่ารัก ทั้งสองคนก็คุ้นเคยกันดี และตอนนี้ยังได้มาตีมอนสเตอร์เก็บเลเวลด้วยกันตามลำพังอีก นี่มันเหนือจริงยิ่งกว่านิยายแฟนตาซีเสียอีก วินาทีนั้น ลู่เสี่ยวเป่ยตั้งเป้าหมายเล็กๆ ให้ตัวเองในใจ กู้มู่ซีแบบนี้น่ะ ถ้าไม่รีบจีบให้ติดก็เสียของแย่ ... หลังจากเรื่องแทรกเล็กๆ น้อยๆ ทั้งคู่ก็ร่วมมือกันลุยตีมอนสเตอร์ต่อ ต่างคนต่างไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรกันอยู่ แต่ความร่วมมือของทั้งคู่กลับเข้าขากันได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุด เมื่อทั้งคู่จัดการหมาป่าองครักษ์ชั้นยอดเลเวล 9 ตัวสุดท้ายเสร็จสิ้น ในส่วนลึกที่สุดของดันเจี้ยนก็เหลือเพียงบอสราชาหมาป่าที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ในเวลานี้เลเวลของทั้งคู่ก็แตะถึงเลเวล 9 แล้ว การรับมือกับบอสเลเวล 10 ตัวนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร ลู่เสี่ยวเป่ยลูบชิ้นส่วนกุญแจในมือ พลางกวาดสายตามองบอสราชาหมาป่าที่สูงกว่าสามเมตรอยู่ไกลๆ แล้วเลียริมฝีปาก “จะผ่านดันเจี้ยนได้หรือไม่ ก็อยู่ที่ไม้ตายสุดท้ายนี่แหละ ตอนนี้เราอยู่ในดันเจี้ยนเกินสี่ชั่วโมงแล้ว ถ้าเผื่อบอสไม่กินทักษะของฉัน เธอรีบเทเลพอร์ตออกไปทันที เข้าใจไหม?” กู้มู่ซีถือมีดทำครัวเลเวล 9 ไว้ในมือ สายตาจับจ้องไปที่บอสราชาหมาป่าด้วยความระมัดระวัง “เข้าใจแล้ว แต่ตัวนายล่ะ?” “ไม่มีปัญหา! ฉันมีวิธี!” ลู่เสี่ยวเป่ยพยักหน้าอย่างมั่นใจ ตอนนี้เขายังมีแต้มสถานะที่ยังไม่ได้จัดสรรเหลืออยู่อีก 90 แต้ม หากทักษะกุญแจใช้กับบอสไม่ได้ผล เขาจะรีบเทแต้มทั้ง 90 แต้มลงในค่าความคล่องตัวทั้งหมด ต่อให้ต้องวิ่งหนีไปจนถึงหน้าทางออกดันเจี้ยน เขาก็หนีทันแน่ เมื่อเห็นลู่เสี่ยวเป่ยยืนยันหนักแน่นขนาดนั้น กู้มู่ซีก็วางใจแล้วพยักหน้า เขามีทักษะพิลึกพิลั่นขนาดนี้ได้ ก็น่าจะมีทักษะเอาตัวรอดเพิ่มมาอีกสักทักษะก็ได้ใครจะไปรู้ ทั้งคู่สูดหายใจเข้าลึกพร้อมกัน กลั้นใจรอ มองตามกุญแจที่ถูกขว้างออกไปอย่างรวดเร็วจนตกลงบนพื้นในระยะไกล 'โฮก~~!' เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังออกมาจากปากของราชาหมาป่า จากนั้นราชาหมาป่าก็มีอาการเหมือนพวกหมาป่าตัวก่อนหน้า ร่างกายพุ่งเข้าหาทิศทางที่กุญแจตกลงไปโดยควบคุมไม่ได้ พร้อมกับเสียงบทพูดที่แสนคุ้นเคยและราบเรียบดังขึ้น ทั้งคู่ถอนหายใจออกมาพร้อมกัน หันมาสบตากันแล้วพูดว่า: “เรียบร้อย!” การต่อสู้หลังจากนี้ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น เป็นเพียงการค่อยๆ ทอนเลือดบอสเท่านั้น บอสราชาหมาป่าเลเวล 10 ไม่มีทักษะพิเศษที่จะเปิดใช้งานเมื่อเลือดลดลงถึงระดับหนึ่ง นอกจากพลังโจมตีสูงและเลือดเยอะแล้ว ก็ไม่มีจุดเด่นอะไรเลย ตอนนี้ราชาหมาป่าถูกทักษะตรึงร่างเอาไว้ ตราบใดที่ทั้งคู่ไม่เผลอทำลายกุญแจที่อยู่ในกรงเล็บของมัน ราชาหมาป่าร่างยักษ์ตัวนี้ก็เป็นแค่เป้านิ่งที่มีเลือดเยอะเท่านั้นเอง