ตอนที่ 2
คำเตือนจากระบบ เปลี่ยนอุปกรณ์เตรียมพร้อม
1,668 คำ~9 นาที
ภายในห้องไลฟ์สด
เมื่อเห็นอุปกรณ์มากมายละลานตาในห้องเก็บของ รวมถึงชายฉกรรจ์กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้ากันอย่างขะมักเขม้น ผู้ชมในไลฟ์สดไม่ว่าชายหรือหญิงต่างพากันส่งเสียงฮือฮา
“โอ้โห นั่นขวานเจาะทลายกำแพงทางการทหารรุ่น L ใช่ไหม? เส้นสายของใบมีดนั่นมันช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ”
“รองเท้าเดินป่ารุ่น KA-0158! ฉันพยายามหาเส้นสายเพื่อจะเอามาให้ได้ตั้งนาน แต่ที่นี่กลับมีเก็บไว้เป็นตู้เลย!!!”
“กล้ามเนื้อของพี่ชายคนนั้นดูดีมากจริงๆ”
“ออร่าของคุณลุงที่มีรอยแผลเป็นบนหน้านั่นดูเท่บาดใจสุดๆ ไม่รู้ว่าเขามีแฟนหรือยังนะ”
เมื่อทุกคนเปลี่ยนอุปกรณ์เสร็จเรียบร้อย ก็รีบวิ่งไปขึ้นรถดับเพลิงที่สตาร์ทเครื่องรอไว้แล้ว ตอนนี้เองที่มีคนสังเกตเห็นลูกบอลสีเงินที่ลอยอยู่ด้านหลังของหลี่เซียว คนที่เห็นลูกบอลสีเงินนั้นตอนแรกอาจจะยังงงๆ แต่เพียงครู่เดียวก็ตั้งสติได้
“หลี่เซียว นี่นายกำลังไลฟ์สดอยู่เหรอ? นี่มันคือ 'เครื่องไลฟ์สดเนตรสวรรค์' รุ่นล่าสุดของเสี่ยวม่าวใช่ไหมเนี่ย?”
คนอื่นๆ ต่างหันมาสนใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น มองไปที่เครื่องไลฟ์สดที่ลอยตามหลี่เซียวอยู่
หลี่เซียวพยักหน้าตอบ “ใช่ครับ มันคือเครื่องไลฟ์สดเนตรสวรรค์ ผมคิดว่าอยากจะช่วยประชาสัมพันธ์ให้ทุกคนเห็นความยากลำบากในการทำงานของนักดับเพลิง และช่วยสร้างจิตสำนึกในการป้องกันอัคคีภัยให้กับทุกคนด้วยครับ”
แทนที่จะตำหนิหลี่เซียวว่าทำตัวไม่เป็นเรื่องในขณะปฏิบัติหน้าที่ ทุกคนกลับพยักหน้าเห็นด้วย ชายที่มีแผลเป็นเดินเข้ามาหาหลี่เซียวแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ
“ใช้ได้นี่ สมกับเป็นนักศึกษา ความคิดความอ่านสูงส่งจริงๆ ป้องกันไว้ก่อนดับไฟตั้งแต่ต้นเหตุแบบนี้ ความปลอดภัยในชีวิตของประชาชนก็จะยิ่งได้รับหลักประกันมากขึ้น”
เขาตบไหล่หลี่เซียวเบาๆ “เยี่ยมมาก เดี๋ยวตอนอยู่หน้างานดับเพลิงให้เกาะติดพี่ไว้ อย่าให้หลงกัน นี่น่าจะเป็นงานแรกของนายสินะ อย่าฝืนตัวเองเด็ดขาด ต้องระวังตัวให้มาก เข้าใจไหม?”
“ครับ จ่าจาง”
หลี่เซียวพยักหน้าเดินตามหลังชายแผลเป็นไป แม้เขาจะได้รับความรู้และประสบการณ์จากนักดับเพลิงที่มีอายุงาน 10 ปีมาแล้ว แต่ทฤษฎีกับการปฏิบัติจริงนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว เหมือนกับพวกเด็กฝึกงานใหม่ที่มาเข้าหน่วย แม้จะแม่นยำเรื่องทฤษฎีในตำราแค่ไหน แต่พอลงมือจริงกลับทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง
เขาเองก็กลัวว่าจะกลายเป็นพวกทำตามรูปแบบโดยขาดความเข้าใจ มีประสบการณ์แต่ลงมือปฏิบัติไม่ได้ ตอนนี้มีคนอาสาจะนำทางให้เขาแล้ว นับว่าโชคดีจริงๆ
รถดับเพลิงเปิดไซเรนวิ่งฝ่าถนนมุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุ
“แจ้งประกาศด่วนจากหน่วยดับเพลิง ขณะนี้เกิดเหตุเพลิงไหม้รุนแรงที่อาคาร 10 หมู่บ้านหัวเฉียว ถนนตงหยวนตะวันตก ขอให้ผู้ใช้รถใช้ถนนโปรดหลีกเลี่ยงเส้นทางถนนตงหยวนตะวันตก ถนนตงหยวนใต้ และถนนตงหยวนเหนือ เพื่อเปิดช่องทางพิเศษสำหรับการกู้ชีพให้กับหน่วยดับเพลิง”
“นอกจากนี้ ขอให้ผู้พักอาศัยในหมู่บ้านหัวเฉียว โปรดอพยพตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ดับเพลิงและตำรวจ...”
“ปัง!!”
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวมาจากวิทยุสื่อสาร คนบนรถต่างหันมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าสถานการณ์เริ่มไม่สู้ดีแล้ว สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของอัคคีภัยคือการระเบิด เพราะเมื่อเกิดการระเบิดขึ้น ไฟก็จะลุกลามขยายวงกว้างอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป พนักงานขับรถเหยียบคันเร่งลึกขึ้นอีก เครื่องยนต์ของรถดับเพลิงคำรามลั่น พาเหล่าเจ้าหน้าที่ดับเพลิงสีหน้าเคร่งเครียดพุ่งตรงสู่ที่เกิดเหตุ
โชคยังดีที่รถคันที่ 3 ของหลี่เซียวอยู่ไม่ไกลจากจุดเกิดเหตุมากนัก ไม่ถึงสองนาทีรถก็หยุดลงที่ใต้ตึกที่เกิดเหตุ
ยังไม่ทันที่จะก้าวลงจากรถ ก็เกิดเหตุระเบิดขึ้นอีกสองครั้ง ความร้อนมหาศาลปะทะลงมาจากด้านบน แม้จะห่างไปหลายชั้น แต่หลี่เซียวก็ยังสัมผัสได้ถึงไอความร้อนนั้น
ภายในห้องไลฟ์สด
“โอ้โห การระเบิดนี่น่ากลัวจัง!”
“นั่นมันหมู่บ้านหัวเฉียวไม่ใช่เหรอ เพื่อนฉันพักอยู่ที่นั่น!”
“ไฟแรงมาก!”
“สตรีมเมอร์ รีบไปช่วยคนเร็ว!”
“ใช่ๆ รีบไปช่วยคนเลย เดี๋ยวพวกเราโดเนทให้!”
“ช่วยได้หนึ่งคน ฉันจะโดเนทจรวดให้หนึ่งลูก ไม่จำกัดจำนวนเลย!”
“สายเปย์สุดยอด!”
“ลูกผู้ชายตัวจริง!”
......
สายฉีดน้ำ 6 เส้นถูกลากออกมาจากรถดับเพลิงทั้งสองคัน พ่นน้ำใส่ชั้นที่ยังไม่ถูกไฟลามไปถึงอย่างต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มความชื้นให้กับชั้นล่างป้องกันไม่ให้ไฟลามลงมา
“รถกระเช้าล่ะ? ทำไมรถกระเช้ายังไม่เข้ามา?”
“หัวหน้าสวี่ครับ รถกระเช้าเข้ามาไม่ได้ ถนนในหมู่บ้านถูกขวางจนหมดครับ”
“ให้ตายเถอะ พวกคนพวกนี้...”
เขาพูดได้เพียงครึ่งเดียวก็หยุดไป เขารู้ดีว่าชาวบ้านเองก็เลี่ยงไม่ได้ ตึกนี้เป็นตึกเก่า ที่จอดรถที่ออกแบบไว้แต่เดิมก็ไม่เพียงพออยู่แล้ว พอตอนนี้แต่ละบ้านต่างก็มีรถกันหมด ถนนที่เป็นเลนสวนจึงถูกเบียดจนเหลือแค่เลนเดียว
รถดับเพลิงขนาดปกติยังพอเบียดเข้ามาได้ แต่รถกระเช้าขนาดใหญ่นั้นหมดสิทธิ์เข้าถึง ดังนั้นตอนนี้พวกเขาทำได้เพียงสกัดไฟไม่ให้ลามลงล่าง แต่ไม่สามารถใช้รถกระเช้าเพื่อขึ้นไปช่วยเหลือจากภายนอกได้
ในขณะนั้นเอง มีคนวิ่งสวนออกมาจากทางขึ้นลงของตึก
นักดับเพลิงสองสามคนพาผู้อยู่อาศัยในตึกวิ่งออกมา สวี่ลี่กั๋วรีบเดินเข้าไปขวางหน้าแล้วคว้าตัวเจ้าหน้าที่คนหนึ่งไว้เพื่อถามไถ่
“สถานการณ์ข้างในเป็นยังไงบ้าง?”
เจ้าหน้าที่ดับเพลิงคนนั้นเช็ดเหงื่อบนหน้า ใบหน้าที่เคยดำมืดจากเขม่าควันดูมัวหมองไปหมด สีหน้าของเขาดูไม่สู้ดีนัก
“ไม่ค่อยดีครับ ไฟข้างบนแรงมาก แล้วผมได้ยินจากคนที่ช่วยออกมาว่า สองชั้นที่มีปัญหาถูกเช่าไปทำเป็นโกดังเก็บของครับ”
“ไม่รู้ว่าข้างในกองอะไรไว้บ้าง ถึงได้เกิดระเบิดต่อเนื่องแบบนี้ ตอนนี้ปัญหาใหญ่แล้วครับ”
“อีกอย่าง คนของเราสองคันใส่ชุดกู้ภัยกันหมด ถ้าฝ่าเข้าไปตอนนี้คงไม่ได้กลับออกมาแน่ ต้องรีบเรียกหน่วยอื่นที่สวมชุดลุยไฟมาสนับสนุนด่วนครับ”
สวี่ลี่กั๋วได้ยินว่าอาคารที่พักอาศัยถูกดัดแปลงเป็นโกดังเก็บของ เส้นเลือดที่ขมับแทบระเบิด สถานการณ์แบบนี้คือสิ่งที่พวกเขาเป็นห่วงมากที่สุด
“รีบไปตรวจสอบข้อมูลผู้เช่า เดี๋ยวนี้เลย แล้วถามด้วยว่าข้างในมีอะไรอยู่บ้าง!”
สิ้นเสียงคำสั่ง หลี่เซียวและจางซิ่นเหวินก็ก้าวเท้าเร็วๆ เข้ามาถึงตัวสวี่ลี่กั๋ว สวี่ลี่กั๋วมองไปยังคนกลุ่มนั้นโดยสัญชาตญาณ และเมื่อเห็นชุดลุยไฟสีดำสนิทบนตัวของทั้ง 6 คน ใบหน้าของเขาก็ฉายแววตื่นเต้นสุดขีด
เขารีบตบไหล่จางซิ่นเหวินแรงๆ สองครั้ง
“เยี่ยมมากไอ้จาง มึงนี่เจ๋งจริงๆ คิดได้ยังไงวะถึงใส่ชุดลุยไฟมาด้วย เก่งมาก! รีบพาทีมเปิดทางให้กูเดี๋ยวนี้เลย”
“ภารกิจครั้งนี้ถ้าสำเร็จ มึงได้ความดีความชอบใหญ่แน่ ถ้าไม่ได้ที่มึงเปลี่ยนชุดลุยไฟมาก่อน ฉันก็คงจนปัญญาจริงๆ”
จางซิ่นเหวินเกาหัวอย่างเขินอาย “หัวหน้าสวี่ครับ ครั้งนี้ไม่ใช่ความดีความชอบของผมหรอกครับ คนที่เสนอให้ใส่ชุดลุยไฟคือหลี่เซียวเด็กใหม่ครับ”
“เขาบอกว่ามีเพื่อนเคยอยู่ที่นี่ เลยพอจะรู้สภาพพื้นที่ และคาดการณ์ว่าไฟอาจจะรุนแรง พวกเราเลยรีบเปลี่ยนชุดกันก่อนครับ”
สายตาของสวี่ลี่กั๋วพุ่งตรงข้ามกลุ่มคนไปยังหลี่เซียวที่เดินอยู่ท้ายแถวทันที เขาไม่ได้แสดงท่าทีเคอะเขินอะไรกลับพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ดีมาก! ไม่ว่าจะเป็นความคิดของใคร เดี๋ยวฉันจะลงบันทึกความดีให้ทุกคน สรุปคือรีบเปิดทางเข้าไปให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย”
“ตอนนี้ไฟที่ชั้น 9 และชั้น 10 รุนแรงเกินไปแล้ว ฉันกลัวว่ามันจะลามขึ้นไปชั้นบน ถ้าเป็นงั้นจบเห่แน่”
“มั่นใจไหมว่าจะทำภารกิจนี้สำเร็จ?”
จางซิ่นเหวินรีบยืนตรงและตะเบ๊ะ “รับประกันว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จครับ จะเปิดเส้นทางแห่งชีวิตให้กับทุกคนครับ!”
สวี่ลี่กั๋วเงยหน้ามองเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ ก่อนจะก้มลงกำชับกลุ่มของหลี่เซียวทั้ง 6 คน
“ระวังตัวด้วย ทุกอย่างเอาชีวิตตัวเองไว้ก่อน”
“รับทราบ!”
ทั้ง 6 คนขานรับพร้อมกัน
ขนาดตัวอักษร18px
AA
ธีม
ตัวอักษร
ระยะห่างบรรทัด1.8
ระยะห่างตัวอักษรปกติ
ความกว้างหน้าอ่าน