พลังอันไร้เทียมทานของพรสวรรค์หลอมรวมวิญญาณ!

[หมู่บ้านนิรนาม (ยังไม่ได้ตั้งชื่อ)] [เลเวล: 1 (รอการซ่อมแซม)] [ประชากร: 0/10] [ความเจริญ: 0] [ความนิยม: 0] [ความมั่นคง: 0] [สิ่งก่อสร้าง: ศูนย์กลางอาณาเขต (รอการซ่อมแซม), บ่อน้ำ (รอการซ่อมแซม), รั้วไม้ (รอการซ่อมแซม)] [การพัฒนา: 1] [ทรัพยากร: ไม่มี] ... ข้อมูลอาณาเขตปรากฏขึ้นตรงหน้า สวีไป๋พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเขาก็จัดการเปลี่ยนชื่ออาณาเขตเป็น "ไป๋ตี้" โดยชื่อสร้อยท้ายจะเปลี่ยนไปตามขนาดของอาณาเขตโดยอัตโนมัติ อย่างในตอนนี้มันจึงกลายเป็น "หมู่บ้านไป๋ตี้" เมื่อหมู่บ้านอัปเกรดจนเต็มเลเวล 3 จะสามารถเลื่อนระดับเป็นเมืองเล็ก และหลังจากเมืองเล็กเลเวล 3 ก็จะกลายเป็นเมืองใหญ่ได้ในที่สุด [อาณาเขตถูกสร้างขึ้นเรียบร้อยแล้ว!] [มอนสเตอร์บนเกาะมังกรตกสัมผัสถึงการมาเยือนของท่านได้แล้ว พวกมันกำลังเตรียมตัวเข้าบุกรุก โปรดเตรียมพร้อมรับมือ!] [นับถอยหลังการโจมตีระลอกแรก: 3 ชม. 45 นาที 37 วินาที!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นทันที ตราบใดที่สร้างอาณาเขตขึ้นมา มอนสเตอร์ก็จะเริ่มบุกรุกเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย และยิ่งระดับการพัฒนาของอาณาเขตสูงขึ้น ความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย สวีไป๋ละสายตามาจ้องมองพิมพ์เขียวหอคอยป้องกันในมือ "หอคอยป้องกันสายพื้นฐาน... พอถูไถไปก่อนได้ล่ะนะ" เขาคิดในใจ หอคอยป้องกันในโลกยงเซิงนั้นแบ่งออกเป็น 7 ประเภทหลักๆ ได้แก่ พื้นฐาน, ธาตุ, เครื่องจักร, ความมืด, ศักดิ์สิทธิ์, อเวจี, และตำนาน หอคอยแต่ละประเภทจะมีคุณสมบัติเฉพาะตัวที่แตกต่างกัน ยกตัวอย่างเช่น หอคอยสายธาตุ ส่วนใหญ่จะเป็นหอคอยเวทมนตร์จำพวก ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า หรือน้ำแข็ง หอคอยสายเครื่องจักร ก็จะมีพวกปืนใหญ่คานอน เลเซอร์ หรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ที่พิเศษสุดคือหอคอยสายตำนาน หอคอยประเภทนี้ส่วนใหญ่จะมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ในตำนานปรัมปรา มีสติปัญญาเป็นของตัวเอง และยังสามารถสื่อสารกับผู้ตื่นรู้ได้อีกด้วย ทว่ามันกลับหาได้ยากยิ่งกว่าอะไรดี แน่นอนว่าตามทฤษฎีแล้ว หอคอยป้องกันแต่ละประเภทจะมีความแข็งแกร่งในระดับเดียวกัน แต่หากไม่ใช่หอคอยสายพื้นฐาน หอคอยประเภทอื่นมักจะมีผล 'พันธนาการ' หรือการทำงานร่วมกัน เช่น หอคอยธาตุน้ำกับธาตุสายฟ้าหากใช้ร่วมกันจะสร้างความเสียหายแบบเหนี่ยวนำไฟฟ้าเป็นวงกว้าง หอคอยธาตุไฟกับธาตุไม้จะช่วยกันสร้างการเผาไหม้ต่อเนื่อง... มีเพียงหอคอยสายพื้นฐานเท่านั้นที่มีแค่ความสามารถในการโจมตีแบบธรรมดาๆ "สร้างหอคอยป้องกันก่อนแล้วกัน มอนสเตอร์ระลอกแรกน่าจะป้องกันได้สบายๆ" สวีไป๋หยิบพิมพ์เขียวออกมาแล้วเลือกตำแหน่งบนพื้นที่ว่าง สร้าง! ครืนนน! พื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ ฐานหอคอยที่ก่อขึ้นจากศิลาเขียวพลันผุดขึ้นจากดิน สูงขึ้นไปถึงสามเมตร ส่วนยอดสร้างเป็นเชิงเทินสำหรับยิงธนูพร้อมหลังคาที่ยื่นโค้งออกมาอย่างสวยงาม "ยังดีที่เจ้านี่มันเติมลูกธนูให้อัตโนมัติ ไม่ต้องมานั่งทำเอง" สวีไป๋ทำความเข้าใจอย่างรวดเร็ว เขาเดินไปที่หน้าหอคอยลูกศรแล้วเปิดแผงสถานะส่วนตัวขึ้นมา "พรสวรรค์ระดับ SSS อีกสองอย่างยังใช้งานไม่ได้ในตอนนี้ แต่ไม่รู้ว่า 'การหลอมรวมวิญญาณ' จะมีผลยังไงบ้าง" หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สวีไป๋ก็ใช้นิ้วแตะเบาๆ ไปที่พรสวรรค์สีทองแดงแกมแดงบนแผงสถานะ วูบ! ทันใดนั้น เงาสลัวร่างหนึ่งก็ลอยขึ้นมาจากหอคอยลูกศร มันพุ่งเข้ามาปกคลุมร่างของสวีไป๋ก่อนจะซึมหายเข้าไปในตัวเขา ในวินาทีนั้นเขารู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้นมหาศาล! เมื่อเปิดแผงสถานะส่วนตัวขึ้นดูอีกครั้ง สวีไป๋ก็ต้องตกใจ ค่าสถานะเดิมของเขาถูกบวกเพิ่มด้วยค่าสถานะทั้งหมดของหอคอยลูกศรแบบเต็มๆ! แถมยังมีทักษะเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง! [ยิงพื้นฐาน (ดัดแปลงขั้นเทพ): เลเวล 1, ยิงลูกศรใส่เป้าหมายเดี่ยว สร้างความเสียหายกายภาพ 25+8 (พลังโจมตีของตัวละคร) ทักษะนี้ไม่ต้องใช้ลูกธนู] ... สมกับที่เป็นพรสวรรค์ระดับพระเจ้าจริงๆ! สวีไป๋จ้องมองข้อมูลตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นจนแทบจะฉีกยิ้มถึงรูหู ทักษะนี้มันขี้โกงชัดๆ ไม่มีคูลดาวน์, ไม่ต้องใช้ทรัพยากร, มันเท่ากับว่าตัวเขาได้กลายเป็นหอคอยลูกศรเคลื่อนที่ไปแล้ว แถมพลังโจมตียังสูงกว่าตัวหอคอยจริงๆ ถึง 8 แต้มด้วยซ้ำ ที่เด็ดที่สุดก็คือ... หอคอยป้องกันที่เป็นสิ่งก่อสร้างจะมีค่าความทนทานสูงมาก และเมื่อค่าความทนทานนั้นถูกถ่ายโอนมาที่เขา มันกลับกลายเป็น 'ค่าเกราะป้องกัน' ที่สูงถึงหนึ่งพันหน่วย! นี่มันน่าเชื่อถือกว่าค่าพลังชีวิตเป็นไหนๆ ต่อให้เลือดจะเยอะแค่ไหน แต่ถ้าโดนระเบิดหัวหรือแทงทะลุหัวใจก็ตายได้เหมือนกัน แต่เกราะป้องกันนี้จะช่วยต้านทานการโจมตีได้ทุกรูปแบบ! ขอประกาศไว้ตรงนี้เลยเถอะ... ฉันมันไร้เทียมทานแล้ว!