ตอนที่ 4

ตัดขาดวันที่สอง รางวัลคืออาคารการเงินใจกลางเมือง

2,235 คำ~12 นาที
เมื่อได้ยินคำพูดของซ่งม่านอวี่ เฉินฟานก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อปีที่แล้ว ซ่งม่านอวี่เป็นฝ่ายตามจีบเขาอย่างหนักจนทั้งคู่ได้คบกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอดูแลเอาใจใส่เขาเป็นอย่างดีมาโดยตลอด แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงดูราวกับเป็นคนละคน และบอกเลิกเขาอย่างกะทันหันแบบนี้ “นายตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลเฉินแล้วใช่ไหม” ซ่งม่านอวี่ถามย้ำอีกครั้ง “ใช่ เธอรู้ได้ยังไง” เฉินฟานพยักหน้า “ไม่ต้องสนใจว่าฉันรู้ได้ยังไง ฉันแค่อยากถามว่า นายจะไปก้มหัวขอโทษคุณปู่แล้วกลับเข้าตระกูลเฉินได้ไหม” “ถ้าถ้านายยอมกลับไป เราก็ยังเป็นแฟนกันเหมือนเดิม แต่ถ้าไม่คิดจะกลับไป เราก็เลิกกันเดี๋ยวนี้เลย ต่างคนต่างอยู่!” ซ่งม่านอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา เธอพยายามกดดันให้เฉินฟานยอมสยบต่อตระกูลเฉินเพื่อกลับไปเป็นคุณชายดังเดิม เมื่อวานนี้เธอเพิ่งรู้ข่าวโดยบังเอิญว่าเฉินฟานตัดขาดจากตระกูล ข่าวนี้สำหรับเธอแล้วเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางใจ เหตุผลเดียวที่เธอมาคบกับเฉินฟาน ก็เพราะเขาเป็นคนของตระกูลเฉินผู้มั่งคั่งแห่งเจียงโจวไม่ใช่หรือ แม้สถานะของเขาในตระกูลจะต่ำต้อย แต่เขาก็ยังมีสายเลือดสายตรงของตระกูลเฉินไหลเวียนอยู่ ความฝันตั้งแต่วัยเด็กของซ่งม่านอวี่คือการได้แต่งงานเข้าสู่ตระกูลที่ร่ำรวย แต่น่าเสียดายที่ด้วยภูมิหลังธรรมดาของเธอ เธอไม่มีทางเข้าถึงระดับมหาเศรษฐีพวกนั้นได้เลย จนกระทั่งได้พบกับเฉินฟาน เธอจึงรู้ว่านี่คือโอกาสเดียวที่มีอยู่ เธอจึงเริ่มตามจีบเขาอย่างบ้าคลั่งจนประสบความสำเร็จ เธอเฝ้ารอมาตลอดว่าเมื่อเรียนจบ เฉินฟานจะแต่งงานกับเธอและพาเธอเข้าสู่สังคมชั้นสูง ในช่วงหนึ่งปีที่คบกันมา เธอพยายามสวมบทบาทแฟนสาวที่แสนดีและอ่อนโยน พยายามปั้นแต่งบุคลิกที่ไม่ใช่ตัวตนของตัวเองเลยแม้แต่น้อย ซึ่งมันทำให้เธอเหนื่อยมาก แต่สุดท้ายความพยายามตลอดหนึ่งปีกลับพังทลาย เพราะตอนนี้เฉินฟานดันตัดสินใจตัดขาดจากตระกูลเฉินด้วยตัวเอง สิ่งนี้ทำให้ซ่งม่านอวี่สติหลุดโดยสิ้นเชิง! ในตอนนี้เธอแทบอยากจะบีบคอเฉินฟานให้ตายคามือ! “กลับไปตระกูลเฉินงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้” เฉินฟานปฏิเสธทันควัน “เฉินฟาน! การที่นายตัดขาดกับตระกูลเฉิน คือความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิต และนายจะต้องเสียใจไปตลอดกาล!” ซ่งม่านอวี่สลัดคราบหญิงสาวแสนดีทิ้งไปจนหมดสิ้น เธอแผดเสียงใส่เฉินฟานอย่างบ้าคลั่ง “ถ้าไม่มีตระกูลเฉิน นายก็แค่ขยะไม่มีค่า! นายมันก็แค่คนขี้แพ้ที่ในอนาคตต้องกลายเป็นคนจนดักดานที่ไม่มีวันเจริญ!” เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เฉินฟานก็เข้าใจทุกอย่างกระจ่างแจ้ง “ที่แท้ตอนนั้นที่เธอมาจีบผม ก็เพราะผมเป็นคนของตระกูลเฉินงั้นเหรอ” ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ซ่งม่านอวี่ก็เลิกเสแสร้งและพยักหน้ายอมรับ “ใช่” “ตอนนั้นฉันมันตาถั่วจริงๆ ที่อุตส่าห์ลดตัวลงมาตามจีบนาย” “ฉันควรจะเลือกเฉียนลิ่งชิวแทนที่จะเลือกไอ้ขยะอย่างนาย” ตอนนั้นเธอมีคนมาตามจีบคือเฉียนลิ่งชิว ซึ่งว่ากันว่าที่บ้านมีทรัพย์สินมากกว่าร้อยล้านหยวน แต่เพื่อโอกาสที่จะได้แต่งงานเข้าตระกูลมหาเศรษฐีระดับท็อป เธอจึงทิ้งเฉียนลิ่งชิวและเลือกตามตื๊อเฉินฟานแทน ไม่คิดเลยว่าวันนี้เฉินฟานจะตัดขาดจากตระกูลเฉินเสียได้ บัดซบจริงๆ! “เธอคิดจริงๆ เหรอว่าถ้าไม่มีตระกูลเฉินแล้ว ผมจะไม่มีวันประสบความสำเร็จ” เฉินฟานย้อนถาม ความจริงแล้ววันนี้เขาตั้งใจจะพาซ่งม่านอวี่ไปอยู่ที่คฤหาสน์หรูในหมู่บ้านอวี้จิ่งด้วยกัน ยังดีที่เขาไม่ได้เป็นฝ่ายเปิดปากพูดก่อน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเธอ ที่แท้เธอคบกับเขาเพียงเพราะตระกูลเฉินเท่านั้น ไม่ได้มีความรู้สึกให้เขาเลยแม้แต่นิดเดียว เฉินฟานได้แต่หัวเราะเยาะตัวเองอยู่ในใจ “ใช่! ไม่มีตระกูลเฉิน นายมันก็แค่ไอ้กระจอก!” “นายจะต้องเสียใจที่ตัดขาดกับตระกูลเฉิน!” ซ่งม่านอวี่หมุนตัวเดินจากไปด้วยความโกรธแค้น เธอไม่อยากเห็นหน้าไอ้ขยะคนนี้อีกแม้แต่วินาทีเดียว หลังจากซ่งม่านอวี่ไปได้ไม่นาน รถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม คันหนึ่งก็ค่อยๆ ขับเข้ามาจอดตรงหน้าเฉินฟาน กระจกรถถูกเลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าของสวีจวินเหยาที่นั่งอยู่ด้านใน “เป็นยังไงบ้างล่ะเฉินฟาน ฉันบอกนายแล้วไง นายคิดจริงๆ เหรอว่าแฟนของนายรักนายที่ตัวตนของนายน่ะ” สวีจวินเหยาเอ่ยขึ้น “ทั้งหมดนี้เป็นแผนของเธอใช่ไหม” เฉินฟานถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “จะว่าใช่ก็ใช่ จะว่าไม่ใช่ก็ไม่เชิง” สวีจวินเหยาส่ายหน้า “เดิมทีแผนของฉันคือส่งคนไปแอบบอกเรื่องที่นายตัดขาดกับตระกูลเฉินให้ซ่งม่านอวี่รู้ จากนั้นก็จะฟาดเงินให้เธอเลิกกับนายซะ” “แต่ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่า พอเธอรู้ว่านายไม่มีหัวโขนตระกูลเฉินแล้ว เธอจะตัดสินใจบอกเลิกนายทันที โดยที่ฉันไม่ต้องเสียเงินสักหยวนเดียวเลยด้วยซ้ำ” สวีจวินเหยามองเฉินฟานด้วยสายตาดูแคลน ในตอนแรกเธอเตรียมแผนไว้มากมายว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ หรือจะใช้อะไรข่มขู่ให้ซ่งม่านอวี่เลิกกับเฉินฟาน แต่ใครจะไปคาดคิดว่าเธอยังไม่ทันได้ออกแรงอะไรเลย แค่ให้คนแอบไปปล่อยข่าว ซ่งม่านอวี่ก็ตัดสินใจทิ้งเขาไปง่ายๆ แบบนั้น ช่างน่าขันจริงๆ ก่อนหน้านี้เฉินฟานเอาแต่พูดว่าเขามีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วตอนนี้ล่ะเป็นยังไง? “ฉันจะให้โอกาสนายเป็นครั้งสุดท้าย คุกเข่าขอฉันแต่งงานต่อหน้าทุกคนที่นี่ซะ แล้วฉันจะยกโทษให้” “เรื่องที่ผ่านๆ มา ฉันจะถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น” สวีจวินเหยาเสนอ “ไปนอนฝันหวานเอาเถอะ” เฉินฟานตอบกลับโดยไม่ต้องคิด “ดี! ดีมาก! งั้นนายก็เตรียมตัวรับความกริ้วโกรธของตระกูลสวีแห่งจินหลิงไว้ได้เลย!” แววตาของสวีจวินเหยาฉายแววเย็นยะเยือกที่แฝงไปด้วยความอำมหิต พูดจบเธอก็สั่งให้คนขับรถออกไปทันที เฉินฟานยืนอยู่ที่เดิมโดยที่อารมณ์ไม่ได้กระเพื่อมไหวมากนัก โบราณว่าไว้ ยามยากจึงจะเห็นน้ำใจคน หากเขาไม่ตัดขาดกับตระกูลเฉิน ก็คงไม่มีวันรู้เลยว่าที่ซ่งม่านอวี่มาคบกับเขาเป็นเพราะผลประโยชน์ล้วนๆ เลิกกันไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน [ติ๊ง!] [ตัดขาดความสัมพันธ์วันที่สอง รางวัลคือสิทธิการเป็นเจ้าของอาคารการเงินใจกลางเมืองเจียงโจว 100% มูลค่ารวมหนึ่งพันสามร้อยล้านหยวน] ในตอนนั้นเอง เสียงจากระบบก็ดังขึ้น รางวัลสำหรับวันที่สองหลังจากตัดขาดจากตระกูลมาถึงแล้ว และครั้งนี้รางวัลยิ่งใหญ่กว่าเดิม เพราะมันคืออาคารการเงินใจกลางเมืองที่มีมูลค่าสูงถึงหนึ่งพันสามร้อยล้านหยวน! ในชั่วพริบตา มูลค่าทรัพย์สินส่วนตัวของเขาก็พุ่งทะลุสองพันล้านหยวนไปเรียบร้อยแล้ว! ไม่กี่นาทีต่อมา เฉินฟานก็ได้รับสายจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย “เรียนสายคุณเฉินฟานใช่ไหมครับ ผมซุนจวิ้นฟา เจ้าของเดิมของอาคารการเงินครับ คุณซื้ออาคารแห่งนี้ไปและผมได้รับเงินเรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบว่าคุณจะสะดวกเข้ามาเซ็นสัญญาเมื่อไหร่ดีครับ” “อ้อ คุณซุนนี่เอง บ่ายวันนี้ผมว่างครับ” เฉินฟานตอบรับ ทั้งสองฝ่ายนัดพบกันตอนบ่ายโมงเพื่อเซ็นสัญญา บ่ายโมงตรง ทั้งคู่พบกันที่ห้องประชุมบนชั้น 33 ของอาคารการเงิน หลังจากเฉินฟานทักทายกับซุนจวิ้นฟาเล็กน้อย พวกเขาก็ลงนามในสัญญาเป็นที่เรียบร้อย ในขณะที่เฉินฟานกำลังจะเดินสำรวจอาคารการเงินของตนเอง ร่างเพรียวระหงร่างหนึ่งก็เดินเข้ามา หญิงสาวร่างสูงโปร่งมีใบหน้าที่งดงามประณีต ราวกับงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบจนหาที่ติไม่ได้ ผิวขาวราวกับหยก เรียวขายาวสวย รูปร่างสมส่วนเย้ายวนใจ แต่กลับแผ่ซ่านไปด้วยบรรยากาศที่เย็นชาดุจยอดเขาหิมะ ในตอนนี้ หญิงสาวผู้เลอโฉมสวมชุดทำงานเข้ารูป แมตช์กับถุงน่องสีดำ ยิ่งเสริมบุคลิกให้ดูโดดเด่นและมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก “ประธานเซี่ยมาพอดีเลย ผมขอแนะนำให้รู้จักนะครับ” เมื่อเห็นเช่นนั้น ซุนจวิ้นฟาก็ลุกขึ้นแนะนำ “ท่านนี้คือประธานเซี่ย เซี่ยรั่วสุ่ย ประธานแห่งเซี่ยซื่อกรุ๊ปครับ” เซี่ยรั่วสุ่ยงั้นเหรอ?! ประธานหญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสาวงามอันดับหนึ่งแห่งเจียงโจวคนนั้นน่ะเหรอ!!! เมื่อได้ยินการแนะนำของซุนจวิ้นฟา เฉินฟานก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ชื่อเสียงของเซี่ยรั่วสุ่ยนั้นโด่งดังไปทั่ว บรรดาตระกูลใหญ่ในเจียงโจวต่างรู้จักเธอดี เซี่ยรั่วสุ่ยในวัยเยาว์สามารถกุมบังเหียนเซี่ยซื่อกรุ๊ปที่มีมูลค่าหลายหมื่นล้านหยวน จนกลายเป็นที่ชื่นชมและหมายปองของผู้คนนับไม่ถ้วน “ส่วนท่านนี้คือเจ้าของใหม่ของอาคารการเงิน ประธานเฉิน เฉินฟานครับ” “ประธานเฉินครับ พื้นที่ทั้งหมดในอาคารการเงินแห่งนี้ เซี่ยซื่อกรุ๊ปของประธานเซี่ยได้เช่าเหมาเอาไว้ทั้งหมดเลยครับ” ซุนจวิ้นฟาแนะนำต่อ “ที่ผมนัดประธานเฉินมาที่นี่วันนี้ ก็เพื่อจะแนะนำให้ทั้งสองฝ่ายรู้จักกันไว้ ต่อไปเรื่องค่าเช่า ประธานเซี่ยจะส่งมอบให้กับประธานเฉินโดยตรงครับ” หลังจากฟังซุนจวิ้นฟาพูดจบ เฉินฟานก็เข้าใจทันที ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง เฉินฟานและเซี่ยรั่วสุ่ยได้แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกัน “ประธานเฉินคะ พอดีฉันมีประชุมต่อ คงต้องขอตัวก่อนนะคะ” หลังจากแลกเบอร์กันแล้ว เซี่ยรั่วสุ่ยก็รีบร้อนจากไปทันที “ประธานเซี่ยนี่งานยุ่งจริงๆ นะครับ” ซุนจวิ้นฟาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา “อย่ามองว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงนะครับ ความสามารถของเธอนี่ทำเอาพวกผู้นำแถวหน้าในเจียงโจวอย่างพวกผมต้องอายจนไม่กล้าเทียบเลยล่ะ” “ในเวลาเพียงสองสามปี เธอสามารถพาเซี่ยซื่อกรุ๊ปที่ใกล้จะล้มละลายให้ฟื้นคืนกลับมาจนยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ ลองถามดูเถอะว่าจะมีใครทำได้อย่างเธออีก” เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฟานก็รู้สึกเลื่อมใสในตัวเซี่ยรั่วสุ่ยขึ้นมาบ้าง ใช้เวลาเพียงสองสามปี พลิกฟื้นบริษัทที่เกือบล่มสลายมาได้ขนาดนี้ การที่เธอถูกขนานนามว่าเป็นประธานสาวสวยอันดับหนึ่งของเจียงโจว คงไม่ได้มีดีแค่รูปร่างและหน้าตาจริงๆ แต่ต้องพึ่งพาฝีมือที่แข็งแกร่งอย่างมากด้วย หลังจากนั้น เฉินฟานก็ออกจากอาคารการเงินและกลับไปที่มหาวิทยาลัย ช่วงเย็น เฉินฟานขับรถกลับมาที่คฤหาสน์ ทันทีที่เขาจอดรถที่หน้าบ้าน รถเบนท์ลีย์สีขาวคันหนึ่งก็ค่อยๆ เข้ามาจอดเทียบอยู่ไม่ไกล จากนั้น ร่างที่งดงามอย่างไร้ที่ติร่างหนึ่งก็ก้าวลงมาจากรถเบนท์ลีย์คันนั้น เมื่อเห็นร่างนั้น เฉินฟานก็ถึงกับตกตะลึง ร่างที่งดงามนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นประธานสาวสวยอันดับหนึ่งแห่งเจียงโจวที่เขาเพิ่งพบเมื่อตอนบ่ายนั่นเอง... เซี่ยรั่วสุ่ย!!! เซี่ยรั่วสุ่ยมาปรากฏตัวที่นี่ได้ยังไง? หรือว่าเธอจะมาหาเขาเพื่อคุยเรื่องอาคารการเงินกันนะ?!
ขนาดตัวอักษร18px
AA
ธีม
ตัวอักษร
ระยะห่างบรรทัด1.8
ระยะห่างตัวอักษรปกติ
AVAV